Το ωμό (ή μη παστεριωμένο) γάλα και τα προϊόντα του αποτελούν πηγή επικίνδυνων λοιμώξεων και δεν πρέπει να καταναλώνονται, αναφέρει η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP).

Σε αναθεωρημένη δήλωση πολιτικής (policy statement) που έδωσε στη δημοσιότητα τονίζει ότι το «γάλα από το χωριό» είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τα παιδιά, τις εγκύους και τις γυναίκες που θηλάζουν τα μωρά τους.

Η AAP τονίζει ακόμα ότι δεν έχουν επιστημονική βάση οι ισχυρισμοί πως το φρέσκο γάλα απ’ ευθείας από τα γαλακτοπαραγωγά ζώα είναι πιο ωφέλιμο για την υγεία. Επιπλέον, τα όποια οφέλη δεν υπερκαλύπτουν τους δυνητικούς κινδύνους από την κατανάλωσή του.

Αντιθέτως, υπάρχουν πολλά επιστημονικά δεδομένα που δείχνουν ότι τα παστεριωμένα γάλατα και τα προϊόντα τους είναι εξίσου θρεπτικά και ωφέλιμα με τα ωμά.

Μάλιστα η AAP ζητά να εφαρμοστεί καθολική απαγόρευση στις ΗΠΑ της πώλησης μη παστεριωμένου γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων. Η πώλησή τους παραμένει νόμιμη σε 27 αμερικανικές πολιτείες.

Ποια μικρόβια μεταδίδονται

Η αναθεωρημένη θέση της AAP δημοσιεύθηκε στην ιατρική επιθεώρηση Pediatrics. Όπως εξηγούν οι παιδίατροι, το ωμό γάλα μπορεί να περιέχει πολλούς παθογόνους μικροοργανισμούς, όπως:

    Λιστέρια

    Καμπυλοβακτήριο

    Σαλμονέλλα

    Βρουκέλλα

    Κολοβακτηρίδια (e. coli)

Από το 2013 έως το 2018 υπήρξαν 75 συρροές κρουσμάτων τροφικής δηλητηρίασης στις ΗΠΑ από κατανάλωση μη παστεριωμένου γάλακτος ή/και γαλακτοκομικών προϊόντων. Στις συρροές αυτές:

    Αρρώστησαν 675 άνθρωποι

    Εισήχθησαν στο νοσοκομείο για νοσηλεία 98 ασθενείς

    Καταγράφηκαν 2 θάνατοι

Στο 49% των περιπτώσεων αιτία της δηλητηρίασης ήταν το καμπυλοβακτήριο. Ακολουθεί η σαλμονέλλα (17% των κρουσμάτων).

Όσοι καταναλωτές, εξ άλλου, νόσησαν από λιστέρια, χρειάσθηκαν εισαγωγή στο νοσοκομείο. Σχεδόν οι μισοί από τους ασθενείς είχαν ηλικία κάτω των 20 ετών. Το 14% είχαν ηλικία κάτω των 5 ετών.

Μπορεί να απειλήσει τη ζωή

 «Οι λοιμώξεις από το μη παστεριωμένο (ή ωμό) γάλα είναι σοβαρές και μπορεί να έχουν απειλητικές επιπλοκές», δήλωσε ο Dr. Adam J. Ratner, καθηγητής Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. «Η παστερίωση είναι μία ασφαλής και αποτελεσματική μέθοδος θερμάνσεως και ψύξεως του γάλακτος, που μειώνει δραστικά τους κινδύνους από αυτό, χωρίς να υπονομεύει την θρεπτική αξία του».

Σύμφωνα με την AAP, οι έγκυοι διατρέχουν πρόσθετους κινδύνους. Οι συγγραφείας της αναθεωρημένης θέσης της υπολογίζουν ότι μολύνονται από λιστέρια 12-14 φορές συχνότερα απ’ όσο ο γενικός πληθυσμός. Οι δυνητικές επιπτώσεις μπορεί να είναι:

    Αποβολή

    Γέννηση νεκρού μωρού

    Πρόωρος τοκετός

    Σοβαρές λοιμώξεις στο νεογνό

Τις απόψεις της AAP για τους κινδύνους από το μη παστεριωμένο γάλα ενστερνίζονται και πολλοί άλλοι υγειονομικοί οργανισμοί. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, η Αμερικανική Ιατρική Εταιρεία (ΑΜΑ) και η αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων & Φαρμάκων (FDA).

Πηγή: iatropedia.gr

Δεν είναι από τα θέματα που συζητάμε εύκολα, ούτε καν με τον γιατρό μας. Ωστόσο, όσα συμβαίνουν στην τουαλέτα μπορούν να αποκαλύψουν σημαντικές πληροφορίες για την υγεία του εντέρου. Αίμα στα κόπρανα, μια ξαφνική αλλαγή στις κενώσεις ή άλλα επίμονα συμπτώματα δεν σημαίνουν απαραίτητα καρκίνο, αφού πολλές φορές οφείλονται σε πολύ πιο κοινές και λιγότερο σοβαρές καταστάσεις. Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, υπάρχει ο κίνδυνος να υποτιμηθούν και να καθυστερήσει η διερεύνησή τους.

Ο Jeremy Clark, γενικός χειρουργός στο βρετανικό NHS, με εξειδίκευση στο παχύ έντερο και το ορθό, επισημαίνει πέντε προειδοποιητικά σημάδια που, όταν εμφανίζονται ή επιμένουν, δεν θα πρέπει να αγνοούνται.

1. Αίμα στα κόπρανα – Τι δείχνει το χρώμα

«Η παρουσία αίματος όταν πηγαίνετε στην τουαλέτα είναι ένα ανησυχητικό εύρημα που πρέπει να αναφέρετε στον γιατρό σας», τονίζει ο dr Clark. Σύμφωνα με τον ίδιο, σημασία έχει και το χρώμα του αίματος, καθώς μπορεί να δώσει μια ένδειξη για το σημείο από το οποίο προέρχεται η αιμορραγία.

Όπως εξηγεί, όταν η αιμορραγία προέρχεται από ψηλότερα στο έντερο, το αίμα διανύει μεγαλύτερη απόσταση μέχρι να αποβληθεί και μπορεί να αποκτήσει πολύ σκούρο, ακόμη και σχεδόν μαύρο χρώμα. Όταν η αιμορραγία βρίσκεται χαμηλότερα, κοντά στο ορθό ή τον πρωκτό, είναι πιθανότερο να εμφανιστεί ζωηρό κόκκινο αίμα.

Ιδιαίτερη προσοχή, σύμφωνα με τον χειρουργό, χρειάζεται όταν το αίμα είναι σκούρο ή αναμεμειγμένο με τα κόπρανα. «Εάν δείτε αίμα στα κόπρανα, ιδιαίτερα πιο σκούρο αίμα ή αίμα που είναι αναμεμειγμένο με αυτά, ακόμη και μία φορά και είναι σημαντικό, πρέπει να το αναφέρετε αμέσως στον γιατρό σας. Μην περιμένετε να συνεχίσει να συμβαίνει», προειδοποιεί.

Ακόμη και το ζωηρό κόκκινο αίμα, όμως, δεν πρέπει να αγνοείται όταν επιμένει. Εάν κάποιος γνωρίζει ότι έχει αιμορροΐδες και παρατηρήσει μικρή ποσότητα στο χαρτί υγείας, το εύρημα μπορεί να είναι λιγότερο ανησυχητικό. Ο κ. Clark επισημαίνει, ωστόσο, ότι εάν η αιμορραγία συνεχίζεται για περισσότερο από μία εβδομάδα και δεν έχει διερευνηθεί στο παρελθόν, χρειάζεται ιατρική αξιολόγηση.

2. Ξαφνική αλλαγή στις κενώσεις

Το σημαντικό δεν είναι εάν κάποιος πηγαίνει στην τουαλέτα μία, δύο ή περισσότερες φορές την ημέρα, αλλά εάν κάτι αλλάξει ξαφνικά σε σχέση με το δικό του φυσιολογικό. «Εάν το έντερό σας λειτουργούσε μία φορά την ημέρα σαν ρολόι και ξαφνικά πηγαίνετε δύο ή τρεις φορές και τα κόπρανα είναι πιο χαλαρά, αυτό είναι κάτι που πρέπει να διερευνηθεί», εξηγεί ο ειδικός.

Το ίδιο ισχύει, σύμφωνα με τον ίδιο, για μια αιφνίδια αλλαγή προς τη δυσκοιλιότητα που δεν υποχωρεί. Μια διαταραχή που διαρκεί μία ή δύο ημέρες και στη συνέχεια εξαφανίζεται συνήθως δεν προκαλεί ανησυχία. «Εάν όμως υπάρχει μια επίμονη αλλαγή που συνεχίζεται για δύο εβδομάδες, τότε πρέπει να αναφερθεί», σημειώνει.

3. Κοιλιακός πόνος

Ο επίμονος πόνος στην κοιλιά αποτελεί ακόμη ένα σύμπτωμα που χρειάζεται προσοχή. «Οι καρκίνοι του εντέρου μπορούν να προκαλέσουν κοιλιακό πόνο», αναφέρει ο κ. Clark, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που εμφανίζεται συχνότερα αργότερα στην πορεία της νόσου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να παρουσιαστεί και νωρίτερα.

4. Επίμονο φούσκωμα

Το φούσκωμα είναι εξαιρετικά συνηθισμένο και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αποτελεί ένδειξη κακοήθειας. Όταν όμως είναι ασυνήθιστο ή επίμονο, δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο. «Οι άνθρωποι συχνά αισθάνονται αρκετά φουσκωμένοι όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά στο έντερο», σημειώνει ο χειρουργός.

5. Απώλεια βάρους χωρίς προσπάθεια

Η ανεξήγητη απώλεια κιλών συμπληρώνει τα πέντε σημάδια που επισημαίνει ο ειδικός. «Οι καρκίνοι του εντέρου μπορούν να προκαλέσουν απώλεια βάρους επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η πέψη», εξηγεί. Επομένως, μια αισθητή απώλεια βάρους χωρίς αλλαγή στη διατροφή, άσκηση ή άλλη προφανή αιτία είναι ένα σύμπτωμα που αξίζει να συζητηθεί με τον γιατρό.

Γιατί πολλοί άνθρωποι τα αγνοούν;

Η δυσκολία με τον καρκίνο του παχέος εντέρου είναι ότι τα προειδοποιητικά σημάδια δεν είναι ειδικά μόνο για τη νόσο. «Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά τα συμπτώματα επικαλύπτονται με άλλα, λιγότερο σοβαρά προβλήματα, όπως οι αιμορροΐδες ή το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, οπότε οι άνθρωποι συχνά τα αγνοούν ή τα απορρίπτουν εύκολα», εξηγεί ο κ. Clark.

Γι’ αυτό και σημειώνει ότι κάθε σύμπτωμα δε σημαίνει αυτόματα καρκίνο, αλλά ότι μια ασυνήθιστη και επίμονη αλλαγή χρειάζεται διερεύνηση. «Δεν θέλουμε οι άνθρωποι να περιμένουν για δύο μήνες με συμπτώματα, αναρωτώμενοι εάν τα πράγματα θα επιστρέψουν στο φυσιολογικό», λέει. «Προτιμούμε οι άνθρωποι να τα αναφέρουν νωρίς. Είναι καλύτερο να διερευνήσουμε κάτι και να διαπιστώσουμε ότι δεν είναι τίποτα, παρά να το εξετάσουμε αργότερα και να μην μπορούμε να κάνουμε τόσα πολλά» καταλήγει.

Πηγή: ygeiamou.gr

Η φύση υπήρξε ανέκαθεν πηγή πολύτιμων φαρμάκων – από τον φλοιό της ιτιάς που μας έδωσε την ασπιρίνη, μέχρι τα σημερινά τροπικά φρούτα που συνεχίζουν να κρύβουν θεραπευτικούς «θησαυρούς». Τώρα, μία ομάδα χημικών από το Πανεπιστήμιο του Delaware στις ΗΠΑ κατάφερε να συνθέσει στο εργαστήριο μόρια από το φυτό της γκουάβα, τα οποία δείχνουν ισχυρή δράση κατά του καρκίνου του ήπατος.

Το γκουάβα, ένα εξωτικό φρούτο πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, περιέχει φυσικές ουσίες που δείχνουν αντικαρκινική δράση. Ο καθηγητής William Chain και η ερευνητική του ομάδα ανέπτυξαν μία καινοτόμα συνθετική διαδικασία που επιτρέπει την παραγωγή αυτών των μορίων με χαμηλό κόστος και σε μεγάλες ποσότητες, χωρίς να χρειάζεται η μαζική συλλογή του ίδιου του φυτού.

Η μέθοδος, που δημοσιεύτηκε στο Angewandte Chemie, δίνει στους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο ένα «συνταγολόγιο» για να αναπαράγουν τα μόρια στο εργαστήριο. Αυτό σημαίνει περισσότερη έρευνα, συνεργασίες, αλλά και πιθανές νέες θεραπείες πιο προσιτές για τους ασθενείς.

Ο καρκίνος του ήπατος αποτελεί μία από τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου.

Τα στατιστικά είναι ανησυχητικά:

    Υπολογίζεται ότι 1 στους 125 ανθρώπους παγκοσμίως θα διαγνωστεί με καρκίνο του ήπατος ή των χοληφόρων στη διάρκεια της ζωής του.

    Στις ΗΠΑ μόνο, το 2025, αναμένεται να καταγραφούν πάνω από 42.000 νέες περιπτώσεις και περισσότεροι από 30.000 θάνατοι.

    Τα σημερινά ποσοστά πενταετούς επιβίωσης σε προχωρημένα στάδια δεν ξεπερνούν το 15%.

Αυτό κάνει την ανακάλυψη του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ ιδιαίτερα σημαντική, αφού μπορεί να οδηγήσει σε θεραπείες που θα είναι και πιο αποτελεσματικές και πιο οικονομικές.

Τι λένε οι ερευνητές

 «Η πλειονότητα των εγκεκριμένων φαρμάκων βασίζεται σε φυσικά μόρια», εξηγεί ο καθηγητής Chain. «Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε αρκετούς φυσικούς πόρους για να παραχθούν σε μεγάλη κλίμακα. Με τη δική μας μέθοδο, οι χημικοί μπορούν να ακολουθήσουν τη “συνταγή” μας και να δημιουργήσουν τα μόρια μόνοι τους».

Ο διδάκτορας Liam O’Grady, πρώτος συγγραφέας της μελέτης, προσθέτει: «Ανοίξαμε έναν καινούριο δρόμο. Τώρα άλλοι επιστήμονες μπορούν να τον εξερευνήσουν, να βρουν συντομεύσεις και να βελτιώσουν τη μέθοδο. Αυτό είναι το πιο συναρπαστικό κομμάτι».

Από την ιτιά που έδωσε την ασπιρίνη μέχρι το γκουάβα που ίσως ανοίξει δρόμους για νέα φάρμακα κατά του καρκίνου, η φύση συνεχίζει να αποκαλύπτει μυστικά με τεράστια σημασία για την υγεία μας. Η ανακάλυψη του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ δεν είναι ακόμα θεραπεία, αλλά αποτελεί ένα ελπιδοφόρο βήμα για το μέλλον της ογκολογίας και φέρνει πιο κοντά την ιδέα ότι ένα τροπικό φρούτο μπορεί να βοηθήσει στη μάχη με έναν από τους πιο θανατηφόρους καρκίνους στον κόσμο.

Πηγή: ygeiamou.gr

Τα λαχανικά είναι ένα από τα πιο θρεπτικά τρόφιμα, καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και φυτοχημικές ουσίες που χρειαζόμαστε για να λειτουργεί ομαλά ο οργανισμός μας.

Τα ωμά λαχανικά θεωρούνται από πολλούς πιο φυσικά και επομένως πιο υγιεινά. Ωστόσο το μαγείρεμα μπορεί να διευκολύνει την απορρόφηση μερικών συστατικών που περιέχουν ορισμένα από αυτά.

Τα λαχανικά που ακολουθούν είναι μερικά από αυτά που αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη θρεπτική αξία με το μαγείρεμα.

Καρότα

Τα καρότα είναι πλούσια σε καροτενοειδή – τις χρωστικές ουσίες που τους προσδίδουν το χαρακτηριστικό χρώμα τους. Τα καροτενοειδή διαθέτουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, μειώνοντας ενδεχομένως τον κίνδυνο:

Το μαγείρεμα αυξάνει την βιοδιαθεσιμότητα των καροτενοειδών. Αυτό σημαίνει πως ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να απορροφήσει περισσότερα από αυτά. Μελέτες έχουν δείξει ότι η απορρόφηση της β-καροτίνης (ή β-καροτένιο) είναι 6,5 φορές υψηλότερη όταν τα καρότα είναι μαγειρεμένα με την τεχνική του stir-fry, απ’ ό,τι όταν είναι ωμά.

Το stir-fry γίνεται στο κινέζικο μαγειρικό σκεύος γουόκ. Τα λαχανικά τεμαχίζονται σε μικρά κομμάτια και μαγειρεύονται σε δυνατή φωτιά, με συνεχές ανακάτεμα.

Μανιτάρια

Τα μανιτάρια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες, η περιεκτικότητα των οποίων επηρεάζεται από την διάρκεια του μαγειρέματος.

Όταν μαγειρεύονται γρήγορα (π.χ. σε φούρνο μικροκυμάτων ή στον ατμό) η δραστηριότητα των αντιοξειδωτικών τους αυξάνεται. Όταν όμως μαγειρεύονται επί ώρα, τα οφέλη τους μπορεί να μειωθούν.

Σπαράγγια

Τα σπαράγγια είναι σκληρά λαχανικά, που συχνά τα μαγειρεύουμε για να μαλακώσουν. Ταυτοχρόνως, όμως, αυξάνεται η δραστηριότητα των αντιοξειδωτικών ουσιών τους.

Ωστόσο το μαγείρεμα μπορεί να μειώσει την περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη C. Για να αποφύγετε αυτόν τον κίνδυνο, να προτιμάτε το γρήγορο μαγείρεμα (π.χ. στον ατμό ή το σωτάρισμα).

Σέσκουλα

Τα σέσκουλα είναι σκουροπράσινα, φυλλώδη λαχανικά, πλούσια σε πολλά θρεπτικά συστατικά. Με το μαγείρεμα τείνουν να παρουσιάζουν αύξηση στη βιοδιαθεσιμότητα της β-καροτίνης και των βιταμινών Ε και Κ. Ταυτοχρόνως όμως χάνουν βιταμίνη C.

Για να διατηρήσετε όσο το δυνατόν περισσότερη βιταμίνη C, να τα μαγειρεύετε γρήγορα. Δοκιμάστε ελαφρύ σοτάρισμα με λίγο ελαιόλαδο ή μαγείρεμα στον φούρνο μικροκυμάτων.

Αρακάς

Ο αρακάς είναι ένα αμυλούχο λαχανικό, που συχνά ταξινομείται και στα όσπρια. Είναι πλούσιος σε πολλά θρεπτικά συστατικά, όπως φολικό οξύ, βιταμίνη Κ, βιταμίνη C, ψευδάργυρο, μαγνήσιο και σίδηρο.

Το μαγείρεμα μειώνει την περιεκτικότητά του σε αντιθρεπτικά συστατικά (antinutrients). Με τον όρο αυτό περιγράφονται ορισμένες ουσίες που μειώνουν την απορρόφηση άλλων συστατικών τους (του σιδήρου και των άλλων ιχνοστοιχείων) από τον οργανισμό μας.

Τα αντιθρεπτικά συστατικά αυτά μειώνει και το μούλιασμα του αρακά. Σημειώνεται, τέλος, πως ο αρακάς στον ατμό διατηρεί περισσότερα θρεπτικά συστατικά απ’ ό,τι ο βρασμένος.

Τομάτες

Αν και τεχνικά είναι φρούτο, οι τομάτες θεωρούνται λαχανικά. Είναι πεντανόστιμες και πολύ θρεπτικές όταν τις τρώμε ωμές. Βρασμένες, όμως, παρέχουν πρόσθετα οφέλη στην υγεία.

Οι τομάτες περιέχουν ένα καροτενοειδές που λέγεται λυκοπένη (ή λυκοπένιο). Μελέτες έχουν δείξει ότι το μαγείρεμα αυξάνει τη βιοδιαθεσιμότητά του, επομέως απορροφάται καλύτερα από τον οργανισμό. Αυτό συμβαίνει κυρίως όταν στο μαγείρεμα προστίθεται λίγο ελαιόλαδο.

Το λυκοπένιο σχετίζεται με οφέλη στην καρδιά και στα οστά, ενώ ενδέχεται να μειώνει τον κίνδυνο αναπτύξεως ορισμένων μορφών καρκίνου.

Πηγή: iatropedia.gr

Η υγιεινή διατροφή δεν αφορά μόνο την καρδιά, το βάρος ή το σάκχαρο. Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ERJ Open Research δείχνει ότι μπορεί να συνδέεται και με την καλύτερη πνευμονική λειτουργία, ειδικά σε ανθρώπους με άσθμα ή χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, γνωστή ως ΧΑΠ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Arturo F. Martinez-Rodriguez από το Πανεπιστήμιο του Groningen, ανέλυσαν δεδομένα από τη μεγάλη ολλανδική μελέτη Lifelines. Στόχος τους ήταν να εξετάσουν αν η ποιότητα της διατροφής σχετίζεται με την πνευμονική λειτουργία και αν η σχέση διαφοροποιείται σε άτομα με άσθμα ή ΧΑΠ.

Η ποιότητα αξιολογήθηκε με το Lifelines Diet Score, μια βαθμολογία από το 0 έως το 48, όπου οι υψηλότερες τιμές αντιστοιχούν σε πιο υγιεινό διατροφικό πρότυπο. Θετικά υπολογίστηκαν τρόφιμα όπως φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης, όσπρια, ξηροί καρποί, ψάρια, φυτικά έλαια, μη ζαχαρούχα γαλακτοκομικά, καφές και τσάι. Αρνητικά ταξινομήθηκαν το κόκκινο και επεξεργασμένο κρέας, το βούτυρο, οι μαργαρίνες και τα ροφήματα με ζάχαρη.

Η πνευμονική λειτουργία μετρήθηκε με σπιρομέτρηση, μέσω δεικτών όπως ο FEV1, δηλαδή ο όγκος αέρα που μπορεί να εκπνεύσει δυνατά κάποιος σε ένα δευτερόλεπτο, η FVC, δηλαδή η αναγκαστική ζωτική χωρητικότητα, και ο λόγος FEV1/FVC. Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν στην αρχή της μελέτης και σε δύο επανελέγχους, σε διάστημα περίπου 10 ετών.

Τι έδειξε η μελέτη

Στις διατομεακές αναλύσεις, που περιέλαβαν 83.460 ενήλικες, η υψηλότερη ποιότητα διατροφής συνδέθηκε με καλύτερους δείκτες πνευμονικής λειτουργίας. Η σχέση ήταν πιο έντονη σε άτομα με άσθμα και ΧΑΠ σε σύγκριση με όσους δεν είχαν χρόνια αναπνευστική νόσο.

Στις διαχρονικές αναλύσεις, στις οποίες περιλήφθηκαν 37.752 συμμετέχοντες, η υψηλότερη βαθμολογία διατροφής συνδέθηκε με πιο αργή μείωση της πνευμονικής λειτουργίας σε άτομα με ΧΑΠ.

Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι τα ευρήματα στηρίζουν τον πιθανό ρόλο της διατροφής ως τροποποιήσιμου παράγοντα για την αναπνευστική υγεία, ιδιαίτερα στη ΧΑΠ. Δεν αποδεικνύουν, όμως, ότι από μόνη της «βελτιώνει ή θεραπεύει» την εκάστοτε πάθηση.

Γιατί μπορεί να παίζει ρόλο η διατροφή

Οι χρόνιες αναπνευστικές νόσοι, όπως το άσθμα και η ΧΑΠ, συνδέονται με τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες. Ένα διατροφικό πρότυπο πλούσιο σε φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής άλεσης και τρόφιμα με αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση θα μπορούσε να λειτουργεί υποστηρικτικά.

Αντίθετα, ένα δυτικού τύπου, με υψηλή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, κορεσμένων λιπαρών, υπερεπεξεργασμένων τροφίμων και fast food, έχει συνδεθεί σε προηγούμενες έρευνες με χαμηλότερη πνευμονική λειτουργία και αυξημένο κίνδυνο χρόνιων αναπνευστικών νοσημάτων.

Στην πράξη, μια διατροφή με περισσότερα φρούτα, λαχανικά, προϊόντα ολικής άλεσης, όσπρια, ξηρούς καρπούς και ακόρεστα λιπαρά, και με λιγότερο επεξεργασμένο κρέας, βούτυρο και ζαχαρούχα ροφήματα, μπορεί να αποτελεί έναν απλό και προσβάσιμο τρόπο υποστήριξης των πνευμόνων.

Όχι ως υποκατάστατο της θεραπείας, αλλά ως μέρος ενός συνολικού τρόπου ζωής, ιδιαίτερα για ανθρώπους που ζουν με άσθμα ή ΧΑΠ.

Πηγή: ygeiamou.gr

H απώλεια βάρους συγκαταλέγεται συνήθως μεταξύ των πιο κοινών στόχων που θέτουν οι άνθρωποι και προσπαθούν να τον επιτύχουν, αλλάζοντας τον τρόπο ζωής τους και υιοθετώντας πιο υγιεινές συνήθειες, όπως μια προσεγμένη διατροφή και η τακτική άσκηση. Ωστόσο, υπάρχουν και άνθρωποι που παρατηρούν τον αριθμό στη ζυγαριά τους να πέφτει, χωρίς να έχουν προσπαθήσει γι’ αυτό και, κυρίως, χωρίς να είναι σε θέση να εξηγήσουν το γιατί.

Μελέτη υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι αυτοί θα πρέπει ίσως να απευθυνθούν στον γιατρό τους, καθώς, σύμφωνα με τα σχετικά επιστημονικά συμπεράσματα που δημοσιεύονται στο JAMA, η ανεξήγητη απώλεια βάρους είναι ένα σύμπτωμα που συσχετίζεται με αυξημένη πιθανότητα διάγνωσης καρκίνου μέσα στους επόμενους 12 μήνες.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Καρκίνου Dana-Farber ανέλυσαν τα δεδομένα 157.474 συμμετεχόντων από δύο μεγάλες διαχρονικές μελέτες (The Nurses’ Health Study και The Health Professionals Follow-Up Study). Επρόκειτο για επαγγελματίες υγείας 54-70 ετών (μέση ηλικία τα 62 έτη) που έπρεπε να συμπληρώνουν κάθε 2 χρόνια ένα ερωτηματολόγιο που περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικές με τη σωματική δραστηριότητα και κάθε 4 χρόνια ένα που ρωτούσε για τις διατροφικές αλλαγές. Η παρακολούθηση διήρκεσε κατά μέσο όρο 28 χρόνια.

Τα δεδομένα αυτά βοήθησαν τους ερευνητές να αναλύσουν τις συμπεριφορές των ανθρώπων που προάγουν την απώλεια βάρους, κατηγοριοποιώντας τους συμμετέχοντες σε τρεις κατηγορίες:

    Υψηλή συμπεριφορά, για άτομα που έκαναν παρεμβάσεις τόσο στη διατροφή, όσο και στη σωματική τους δραστηριότητα

    Μεσαία συμπεριφορά, για άτομα που έκαναν μόνο μία αλλαγή και

    Χαμηλή συμπεριφορά, για άτομα που δεν έκαναν καμία αλλαγή ούτε στη διατροφή, ούτε στην άσκηση.

 «Θέλαμε να διαφοροποιήσουμε την υγιεινή από την ανθυγιεινή απώλεια βάρους», εξήγησε ο Qiaoli Wang, MD, PhD, ερευνητής στο Dana-Farber και πρώτος συντάκτης της μελέτης. «Η υγιής απώλεια βάρους μπορεί να προέλθει από διατροφικές αλλαγές ή αυξημένη σωματική δραστηριότητα. Η ανθυγιεινή απώλεια βάρους, όμως, συνήθως εμφανίζεται απροσδόκητα και μπορεί να οφείλεται σε υποκείμενο καρκίνο», πρόσθεσε.

Εμφάνιση κακοήθειας εντός 12 μηνών

Η μελέτη διαπίστωσε σημαντική συσχέτιση μεταξύ της πρόσφατης απώλειας βάρους και του αυξημένου κινδύνου εμφάνισης διαφόρων καρκίνων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επηρεάζουν τον ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα (οισοφάγου, στομάχου, ήπατος, χολής και παγκρέατος), των αιματολογικών καρκίνων (συμπεριλαμβανομένου του μη-Hodgkin λεμφώματος, του πολλαπλού μυελώματος και της λευχαιμίας), του καρκίνου του παχέος εντέρου και του καρκίνου του πνεύμονα.

Ο καρκίνος εμφανίστηκε σε διάστημα 12 μόλις μηνών από τη ραγδαία μείωση του σωματικού βάρους. Είναι ενδιαφέρον, ωστόσο, ότι η συσχέτιση αυτή δεν παρατηρήθηκε με άλλους τύπους καρκίνου, όπως αυτός του μαστού, του ουρογεννητικού συστήματος, του εγκεφάλου και του μελανώματος.

 «Η απροσδόκητη απώλεια βάρους μπορεί να προέρχεται από καρκίνο ή πολλές άλλες καταστάσεις υγείας. Μερικές φορές, η απώλεια βάρους οφείλεται σε πιο εντατική άσκηση ή σε μια πιο υγιεινή διατροφή κι αυτό μπορεί να είναι ευεργετικό για την υγεία των ανθρώπων. Ωστόσο, όταν ένας ασθενής εμφανίζει ακούσια απώλεια βάρους, που δεν οφείλεται σε πιο υγιεινές συμπεριφορές, είναι σκόπιμο να επισκεφθεί τον γιατρό πρωτοβάθμιας περίθαλψης, ώστε να καθορίσει εάν είναι απαραίτητη η πρόσθετη αξιολόγηση για άλλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου», τόνισε από την πλευρά του ο δρ. Brian Wolpin, MD, MPH, διευθυντής του Κέντρου Γαστρεντερικού Καρκίνου στο Dana-Farber και του Κέντρου Έρευνας Hale για τον καρκίνο του παγκρέατος.

Ένα σημαντικό εύρημα, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης, είναι ότι η απώλεια βάρους δεν αποτελεί σύμπτωμα μόνο του προχωρημένου καρκίνου, αλλά μπορεί να εμφανιστεί και σε πρώιμα στάδια, που σημαίνει ότι αυτό το σύμπτωμα θα μπορούσε να λειτουργήσει ως πρώιμο σημάδι καρκίνου, βοηθώντας στην έγκαιρη διάγνωση και, ενδεχομένως, σε πιο αποτελεσματική θεραπεία, δύο στοιχεία που ενισχύουν σημαντικά τις πιθανότητες επιβίωσης των ασθενών.

Η κλιματική αλλαγή μεταμορφώνει γρήγορα τους ωκεανούς στους πόλους, απειλώντας τις ανθρώπινες υποδομές οι οποίες εκτίθενται στη διάβρωση από τη θάλασσα, καθώς και τα είδη που εξαρτώνται από τους θαλάσσιους πάγους για την επιβίωσή τους, προειδοποιεί η έκθεση.

 «Το μήνυμα είναι πολύ ξεκάθαρο. Ο ωκεανός αλλάζει γρήγορα», δήλωσε ο Πιέρ Μπαϊρέλ, γενικός διευθυντής του οργανισμού Mercator Ocean International, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Η 10η ετήσια έκθεση για τους ωκεανούς της ευρωπαϊκής υπηρεσίας Copernicus Marine περιγράφει ωκεανούς που αλλάζουν, με κύματα καύσωνα στη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα, την οξίνιση των υδάτων ή τη λεύκανση των κοραλιών.

Ορισμένες από τις πιο αξιοσημείωτες επιπτώσεις της ανόδου της θερμοκρασίας στον πλανήτη σημειώνονται στους ωκεανούς των πόλων, οι οποίοι καλύπτουν το ένα πέμπτο της επιφάνειας των ωκεανών παγκοσμίως.

Η θερμοκρασία επιφανείας στον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό, στην Αρκτική, αυξήθηκε έτσι κατά 4,2 βαθμούς Κελσίου στο διάστημα από το 1982 ως το 2024, δηλαδή περίπου ένα βαθμό ανά δεκαετία. Σε σύγκριση, η θερμοκρασία επιφανείας στο σύνολο των ωκεανών του κόσμου αυξήθηκε κατά 0,12 βαθμό Κελσίου ανά δεκαετία κατά την ίδια περίοδο.

Ακόμη ταχύτερες άνοδοι της θερμοκρασίας παρατηρήθηκαν σε ορισμένα τμήματα της Αρκτικής, όπως η Θάλασσα του Κάρα, που βρέχει τη Ρωσία, όπου η θερμοκρασία επιφανείας των υδάτων αυξηθηκε κατά 6,7 βαθμούς Κελσίου μέσα σε 40 χρόνια.

Η επιτάχυνση της ανόδου της θερμοκρασίας στην Αρκτική προκάλεσε λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων, του παγοκαλύμματος της θάλασσας, η επιφάνεια του οποίου μειώθηκε κατά 17% μέσα σε 42 χρόνια. Κάθε δέκα χρόνια, οι θαλάσσιοι πάγοι χάνουν 490.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σχεδόν όσο η έκταση της Ισπανίας.

Αυτή η τήξη των θαλάσσιων πάγων, σε συνδυασμό με την τήξη των αιώνιων πάγων της ξηράς που προκαλεί υποχώρηση του εδάφους, αφήνει εκτεθειμένες τις ακτές στη δράση των κυμάτων και στη θαλάσσια διάβρωση.

 «Περίπου 60% των παραλιακών υποδομών της Αρκτικής είναι ήδη ευάλωτες (…) στη διάβρωση και στην άνοδο της στάθμης της θάλασσας», υπογράμμισε η Καρίνα φον Σουκμάν, ωκεανολόγος στον Mercator Ocean International.

Στον νότιο πόλο, το λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων απειλεί τους πληθυσμούς των πιγκουίνων. Η υποχώρηση του παγοκαλύμματος σε επίπεδα ρεκόρ το 2022 συνεπεσε έτσι με μαζικές αποτυχίες στην αναπαραγωγή αυτών των θαλάσσιων πτηνών.

Τα μικρά τους πνίγονται ή πεθαίνουν από το κρύο αν πέσουν πολύ νωρίς στο παγωμένο νερό επειδή λιώνουν οι θαλάσσιοι πάγοι.

Πάνω από το 90% των αποικιών των αυτοκρατορικών πιγκουίνων μπορεί έτσι να έχουν εξαφανισθεί μέχρι το 2100, αν επιμείνει ο σημερινός ρυθμός τήξης των θαλάσσιων πάγων, σύμφωνα με τα προγνωστικά μοντέλα.

Τον Απρίλιο, ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος χαρακτηρίσθηκε είδος «σε κίνδυνο».

ΑΠΕ – ΜΠΕ

Οι παγετώνες στην Ελβετία έχασαν σχεδόν 20% του όγκου τους σε πέντε χρόνια, εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της υπερθέρμανσης του πλανήτη, έπειτα από νέα «καταστροφική» χρονιά, προειδοποιούν ειδικοί σε μελέτη που δίνεται στη δημοσιότητα σήμερα.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που δημοσιοποιεί το δίκτυο παρακολούθησης των παγετώνων της Ελβετίας (GLAMOS), χάθηκε ακόμη 5,5% του όγκου τους αυτή τη χρονιά, έπειτα από το θερμότερο καλοκαίρι στα χρονικά κι έναν χειμώνα συγκριτικά φτωχό σε χιονοπτώσεις.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απώλεια όγκου των παγετώνων από το 1950.

Πάνω σε παγετώνα, σε ύψος σχεδόν 3.000 μέτρων, ο Ματίας Χους, ο επικεφαλής του GLAMOS, παρατηρεί με εμφανή θλίψη το τοπίο: «αυτός ο παγετώνας οδεύει να εξαφανιστεί (…) Μπορεί να μην υπάρχει καθόλου πάγος εδώ σε δέκα ως δεκαπέντε χρόνια».

Αποσύρει αλουμινένια βέργα τεσσάρων μέτρων που είχε εγκαταστήσει το GLAMOS στον παγετώνα. Στα τέλη Ιουλίου, μετά βίας διακρινόταν στην επιφάνεια. Σήμερα, το διακριτό τμήμα της ξεπερνά τα τρία μέτρα.

 «Δεν εκπλησσόμαστε, γνωρίζουμε πόσο γρήγορα λιώνουν οι παγετώνες. Αλλά το να βλέπεις αυτά τα βουνά χωρίς χιόνι, γυμνά (…) είναι αληθινά κάτι άλλο, είναι απίστευτο», σχολιάζει ο επιστήμονας.

Η επιτάχυνση της τήξης

Μεταξύ του 2022 και του 2026, οι ελβετικοί παγετώνες έλιωσαν με ρυθμό ταχύτερο από όλη την προηγούμενη πενταετία, έχασαν το 20% του όγκου τους από το 2021.

Και η τήξη τους επιταχύνεται: τα χρόνια του 1990 χάθηκε το 10% του όγκου του πάγου, τη δεκαετία 2016-2016 χάθηκε το 27%, δείχνουν μετρήσεις σε περίπου είκοσι παγετώνες, που θεωρούνται αντιπροσωπευτικοί για το σύνολο των σχεδόν 1.300 που μετρά ακόμη η Ελβετία.

«Καμιά πιθανότητα επιβίωσης»

Η αύξηση της θερμοκρασίας στη χώρα είναι διπλάσια από τον παγκόσμιο μέσο όρο, σύμφωνα με τη MétéoSuisse, την ελβετική μετεωρολογική υπηρεσία.

Οι μήνες από τον Ιούνιο ως τον Αύγουστο ήταν οι πιο θερμοί στα χρονικά, από την έναρξη των καταγραφών το 1864. Η θερμοκρασία κατέρριψε το ρεκόρ του καλοκαιριού του 2023, όταν η χώρα δοκιμάστηκε από καύσωνα.

 «Το μελλοντικό καλοκαίρι σ’ έναν κόσμο στους +3 βαθμούς θα είναι περίπου 3,6° Κελσίου πιο ζεστό από την περίοδο αναφοράς 1991-2020. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2026, η διαφορά ανήλθε σε 3,4° Κελσίου», τόνισε η MétéoSuisse, προσθέτοντας πως «το καλοκαίρι του 2026 θα είναι ο μέσος όρος» αν επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη για αύξηση της θερμοκρασίας κατά 3 βαθμούς Κελσίου στον πλανήτη.

Στα ελβετικά βουνά, οι μετρήσεις είναι τρομακτικές.

Το χιόνι που προστάτευε τους παγετώνες είχε ήδη λιώσει από τον Ιούνιο κι είχε εξαφανιστεί τον Σεπτέμβριο, ακόμη και σε υψόμετρο 3.500 μέτρων.

 «Σε τέτοιες συνθήκες, οι αλπικοί παγετώνες δεν έχουν καμιά πιθανότητα επιβίωσης μακροπρόθεσμα», προειδοποιεί το GLAMOS.

Οι μετρήσεις στους παγετώνες

Εξαιτίας της μεγάλης τήξης φέτος, οι ερευνητές χρειάστηκε να εγκαταστήσουν ξανά πασσάλους μέτρησης, ακόμη και σε υψηλότερα σημεία, καθώς ο πάγος γύρω τους απλά έλιωσε.

Το μέσο πάχος του πάγου σε κάποιους από τους παγετώνες μειώθηκε από 2,5 ως 4 μέτρα, ενώ σε κάποιες από τις λεγόμενες «γλώσσες» των παγετώνων η συρρίκνωση έφτασε ακόμα και τα 10 μέτρα το καλοκαίρι.

Γιατί οι απώλειες δεν ξεπέρασαν το 2022

Αν και οι θερμοκρασίες ήταν πιο υψηλές φέτος, πάντως, οι απώλειες δεν ξεπέρασαν εκείνες του 2022, καθώς πολλοί από τους παγετώνες είχαν καλυφθεί από λίγο περισσότερο χιόνι απ’ ό,τι πριν από τέσσερα χρόνια.

Επιπλέον, έφτασε λιγότερη σκόνη από τη Σαχάρα, κι ο πάγος αντανακλούσε το ηλιακό φως περισσότερο, κάτι που έστειλε την ενέργεια αυτή στην ατμόσφαιρα, δεν την απορρόφησε το χιόνι.

Ωστόσο, τέσσερις παγετώνες υπέστησαν φέτος τη μεγαλύτερη τήξη παρά ποτέ, ιδίως αυτός του Ρον, από τους πιο εμβληματικούς, και αυτός του Αλέτς — ο μεγαλύτερος των Άλπεων.

Ανησυχία για τα αποθέματα νερού

Καθώς οι παγετώνες λιώνουν, οι επιστήμονες ανησυχούν για τη μελλοντική διαθεσιμότητα υδάτινων πόρων.

Μεταξύ του Ιουλίου και του Σεπτεμβρίου, οι παγετώνες απώλεσαν συνολικά κάπου 2,2 τρισεκατομμύρια λίτρα νερού, επισημαίνει δελτίο Τύπου που συνοδεύει την έκθεση.

 «Είναι δύσκολο να το φανταστούμε»: η ποσότητα αυτή «είναι τετραπλάσια από την ετήσια κατανάλωση νερού των ελβετικών νοικοκυριών», συνοψίζει ο κ. Χους.

Πηγή: www.iefimerida.gr

Σύμφωνα με όσα τονίζει στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας κ. Γιώργος Σακκάς, τα ευρήματα σε πειραματόζωα και οι ενδείξεις για λιγότερη κόπωση στον άνθρωπο δεν ισοδυναμούν με αποδεδειγμένη θεραπεία της αϋπνίας.

Αϋπνία και ελαιόλαδο

Η πρόκληση είναι να μετατραπεί η βιολογική υπόθεση σε κλινικά τεκμηριωμένη γνώση.

Όμως τι είναι οι πολυφαινόλες του ελαιολάδου και γιατί ενδιαφέρουν την έρευνα για τον ύπνο; Σύμφωνα με τον καθηγητή, είναι φυσικές βιοδραστικές ενώσεις που βρίσκονται στο ελαιόλαδο, ιδιαίτερα στο εξαιρετικά παρθένο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η ελαιοκανθάλη, η ελαιασίνη και η υδροξυτυροσόλη. Μελετώνται για την αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση τους, δηλαδή για την πιθανή επίδρασή τους σε μηχανισμούς κυτταρικής επιβάρυνσης και φλεγμονής.

Το ερώτημα είναι αν αυτές οι δράσεις μπορούν να συνδεθούν με καλύτερο ύπνο ή με περιορισμό των συνεπειών του κακού ύπνου. Αυτό αποτελεί ερευνητική υπόθεση, όχι απόδειξη υπνωτικής δράσης. Επίσης, δεν περιέχουν όλα τα ελαιόλαδα τις ίδιες ποσότητες ή αναλογίες αυτών των ουσιών, διευκρινίζει ο ίδιος.

Υπάρχουν ενδιαφέροντα ευρήματα μέχρι σήμερα και ποια είναι αυτά; Ο κ. Σακκάς τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, πώς δύο μελέτες, που δημοσιεύθηκαν το 2023 και το 2025, εξέτασαν την ελαιοκανθάλη σε ποντίκια που χρησιμοποιούνται ως μοντέλα της νόσου Αλτσχάιμερ. Κατέγραψαν μεταβολές σε δείκτες ύπνου, με αποτελέσματα που διέφεραν ανάλογα με την ηλικία και τη δόση. Είναι σημαντικό ότι μελετήθηκε ο ίδιος ο ύπνος και όχι μόνο γενικοί δείκτες υγείας. Χρειάζεται όμως προσοχή: ο ύπνος εκτιμήθηκε από περιόδους ακινησίας, όχι με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Δεν μπορούμε συνεπώς, εξηγεί, να μιλήσουμε για αποδεδειγμένη βελτίωση του βαθύ ύπνου, ούτε να μεταφέρουμε αυτόματα τα αποτελέσματα σε ανθρώπους με αϋπνία. Και τα συγκεκριμένα ευρήματα αφορούν την ελαιοκανθάλη, όχι εξίσου κάθε πολυφαινόλη.

Στο ερώτημα αν υπάρχουν και κλινικά δεδομένα από ανθρώπους, ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο Θεσσαλίας σημειώνει:

 «Ναι. Η μελέτη OleoMetS, που συνυπογράφουν ο Προκόπης Μαγιάτης από το Τμήμα Φαρμακευτικής του ΕΚΠΑ, ο Γεώργιος Σαμούτης και οι συνεργάτες τους, αποτελεί ένα ενδιαφέρον κλινικό παράδειγμα. Σε 102 ενήλικες με μεταβολικό σύνδρομο συγκρίθηκε, για 12 εβδομάδες, ένα εκχύλισμα πλούσιο σε ελαιοκανθάλη και ελαιασίνη με εικονικό σκεύασμα. Καταγράφηκε, μεταξύ άλλων, σημαντική μείωση της κόπωσης. Η εργασία αυτή αναδεικνύει τη σημασία της έρευνας πάνω σε καθορισμένες φαινολικές ενώσεις του ελαιολάδου. Το ερωτηματολόγιο περιλάμβανε και στοιχεία σχετικά με τον ύπνο, αλλά το αποτέλεσμα της κόπωσης δεν τεκμηριώνει από μόνο του ξεχωριστή βελτίωση της ποιότητας του ύπνου. Είναι εύρημα που αξίζει συνέχεια, όχι ακόμη απόδειξη θεραπείας της αϋπνίας».

Επίσης ο ίδιος γιατί επιμένει στη διάκριση ανάμεσα στον καλύτερο ύπνο και στη λιγότερη κόπωση, τονίζει:

 «Επειδή δεν είναι το ίδιο πράγμα. Κάποιος μπορεί να αισθάνεται περισσότερη ενέργεια χωρίς να έχουν αλλάξει οι νυχτερινές αφυπνίσεις του. Αντίστοιχα, μια αλλαγή στη διάρκεια του ύπνου δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αισθάνεται πιο ξεκούραστος την επόμενη ημέρα. Χρειαζόμαστε ξεχωριστές μετρήσεις για τον ύπνο, την κόπωση και την καθημερινή λειτουργικότητα. Χρειάζεται επίσης να ξεχωρίζουμε τις περιστασιακές ή επίμονες δυσκολίες ύπνου από τη διαγνωσμένη αϋπνία. Διαφορετικά, υπάρχει κίνδυνος να παρουσιάσουμε ένα θετικό εύρημα ως απάντηση σε ερώτημα που η μελέτη δεν εξέτασε».

Στο ερώτημα αν μία κουταλιά ελαιόλαδο πριν από τον ύπνο θα μπορούσε να βοηθήσει ο κ. Σακκάς απαντά:

 «Δεν έχουμε επαρκή στοιχεία για να δώσουμε τέτοια σύσταση ή να ορίσουμε ποσότητα και ώρα λήψης για τη βελτίωση του ύπνου. Άλλο το ελαιόλαδο ως τρόφιμο και άλλο ένα συμπυκνωμένο εκχύλισμα με συγκεκριμένη σύσταση. Δεν μπορούμε να μετατρέπουμε μια πειραματική δόση σε κουταλιές ελαιολάδου. Ούτε το «φυσικό» σημαίνει αυτομάτως ακίνδυνο: σε μία από τις μελέτες σε ζώα εμφανίστηκαν ηπατικές αλλοιώσεις στην υψηλότερη δόση ελαιοκανθάλης. Αυτό δεν μεταφράζεται σε κίνδυνο από τη συνήθη διατροφική χρήση, αλλά υπογραμμίζει ότι τα συμπυκνωμένα σκευάσματα χρειάζονται ξεχωριστό έλεγχο ασφάλειας».

Όσον αφορά ποιο είναι το επόμενο βήμα της δικής του ερευνητικής προσπάθειας, τονίζει:

 «Σχεδιάζουμε μια ελεγχόμενη κλινική μελέτη σε ανθρώπους με επίμονες δυσκολίες ύπνου, ώστε να αξιολογήσουμε συνδυασμό καθορισμένων πολυφαινολών ελαιολάδου. Προβλέπεται σύγκριση με εικονικό σκεύασμα για οκτώ εβδομάδες, με καταγραφή τόσο των πιθανών ωφελειών όσο και των ανεπιθύμητων ενεργειών». Για να καταλήξει τονίζοντας ως προς το μήνυμα που θα ήθελε να κρατήσει το κοινό:

 «Ότι υπάρχει μια σοβαρή ερευνητική προοπτική, όχι ένα «μαγικό» βοήθημα ύπνου. Δεν συστήνουμε αυτοθεραπεία με εκχυλίσματα ή διακοπή μιας υπάρχουσας αγωγής. Όταν οι δυσκολίες επιμένουν, χρειάζεται αξιολόγηση της αιτίας τους. Για τη χρόνια αϋπνία, η γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία ειδικά για την αϋπνία παραμένει η θεραπεία πρώτης επιλογής. Η έρευνα για τις πολυφαινόλες μπορεί να αναδείξει νέες δυνατότητες, αρκεί να μην προηγούνται οι υποσχέσεις των αποδείξεων. Το ελαιόλαδο αξίζει να μελετάται με την ίδια αυστηρότητα που απαιτούμε από κάθε παρέμβαση για την υγεία».

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η αϋπνία δεν πλήττει απλώς την ποιότητα του ύπνου μας και την λειτουργικότητά μας στη διάρκεια της ημέρας. Νέα ανασκόπηση της ιατρικής βιβλιογραφίας την συσχετίζει με σοβαρά προβλήματα υγείας, που κυμαίνονται από το εγκεφαλικό επεισόδιο έως την άνοια.

Η αϋπνία ορίζεται ως η δυσκολία στην έναρξη ή την διατήρηση του ύπνου, η οποία διαταράσσει την λειτουργικότητα του πάσχοντος την ημέρα. Μπορεί να είναι παροδική ή χρονία (όταν διαρκεί πάνω από 3 μήνες). Προγενέστερη μεγάλη έρευνα είχε δείξει ότι από χρονία αϋπνία πάσχει το 22% του γενικού πληθυσμού. Το αντίστοιχο ποσοστό στους ηλικιωμένους είναι 30%.

Στην παρούσα μελέτη οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν τι έχει δείξει έως σήμερα η επιστημονική έρευνα για τη συσχέτισή της με επτά εκβάσεις της υγείας. Αυτές ήταν:

    Η άνοια

    Το εγκεφαλικό επεισόδιο

    Η κατάθλιψη

    Η αυτοκτονία

    Οι επαγγελματικοί τραυματισμοί

    Η νοσηλεία στο νοσοκομείο

    Η απώλεια της ζωής

Για τον σκοπό αυτό εξέτασαν συνδυαστικά τα ευρήματα έξι μεγάλων, προγενέστερων συνδυασμένων αναλύσεων (μεταναλύσεων). Σε κάθε μία από αυτές είχαν συμπεριληφθεί τα δεδομένα από 5 έως 39 προγενέστερες κλινικές μελέτες. Οι μελέτες είχαν διεξαχθεί σε Βόρεια Αμερική, Ασία και Ευρώπη.

Σε κάθε μελέτη είχαν ενταχθεί από 36.000 έως πάνω από 3,1 εκατομμύρια εθελοντές. Η δε διάρκεια της παρακολούθησης κυμαινόταν από 2 έως 40 χρόνια.

Τα ευρήματα

Τα ευρήματα της νέας ανασκόπησης δημοσιεύθηκαν στην ιατρική επιθεώρηση Sleep Medicine Reviews. Όπως γράφουν οι ερευνητές, η αϋπνία αποτελεί μία από τις συχνότερες διαταραχές του ύπνου στους ενήλικες. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον οι μισοί την εκδηλώνουν έστω και σποραδικά.

Ωστόσο μπορεί να έχει συνέπειες στην ψυχοσωματική υγεία, οι οποίες δεν αρχίζουν ούτε τελειώνουν με την επίμονη κόπωση.

Στην πραγματικότητα, η νέα ανασκόπηση έδειξε ότι οι πάσχοντες από αυτήν διατρέχουν κατά 26% μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδηλώσουν εγκεφαλικό επεισόδιο. Έχουν επίσης κατά 28% περισσότερες πιθανότητες να εισαχθούν για παθολογικά αίτια στο νοσοκομείο, έναντι όσων κοιμούνται εύκολα και ήσυχα το βράδυ.

Η αϋπνία συσχετίσθηκε επίσης με αυξημένο κίνδυνο αναπτύξεως άνοιας, ιδίως νόσο Αλτσχάιμερ. Αντιθέτως, τα ευρήματα για την αγγειακή άνοια ήταν αντικρουόμενα. Η νέα μελέτη έδειξε ακόμα πως η αϋπνία σχετίζεται και με την κατάθλιψη και την αυτοκτονική συμπεριφορά.

 «Η αϋπνία αξίζει την προσοχή μας ως προειδοποιητικός δείκτης της υγείας του εγκεφάλου και της ψυχικής υγείας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Dr. Luca Vignatelli, νευρολόγος και επιδημιολογίας στην Μονάδα Επιδημιολογίας & Στατιστικής του Ινστιτούτου Νευρολογικής Επιστήμης IRCCS, στην Μπολόνια της Ιταλίας.

 «Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι οι πάσχοντες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο άνοιας ή εγκεφαλικού. Επομένως, αυτή η διαταραχή του ύπνου πρέπει να αναγνωριστεί και να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο μιας ευρύτερης προσέγγισης για καλή υγεία».

Πηγή: iatropedia.gr