Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence (TΡAMI) νωρίτερα μέσα στο έτος και υποδεικνύουν πως, κατά μέσο όρο, το συγκεκριμένο σύστημα ήταν σε θέση να ταυτοποιεί επιτυχώς σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων, με ποσοστό λάθους μόλις 0,7%.

Επί της παρούσης στον χώρο των βιομετρικών συστημάτων ασφαλείας κυριαρχούν τα δακτυλικά αποτυπώματα, η αναγνώριση προσώπου και η σάρωση ματιού. Ωστόσο, τα αποκαλούμενα «συμπεριφορικά» βιομετρικά, όπως η αναγνώριση βαδίσματος, είναι και αυτά σε θέση να εντοπίζουν μοναδικές «υπογραφές», όπως αυτές προκύπτουν από τη συμπεριφορά και την κίνηση ενός ατόμου. Η ομάδα των ερευνητών δοκίμασε τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιώντας έναν μεγάλο αριθμό από αποκαλούμενους «εξαπατητές», και έναν μικρό αριθμό χρηστών σε τρία διαφορετικά σενάρια πραγματικού κόσμου, σε σημεία ελέγχου αεροδρομίων, σε χώρους εργασίας και σε οικιακό περιβάλλον.

«Ο κάθε άνθρωπος έχει περίπου 24 διαφορετικούς παράγοντες και κινήσεις ενώ περπατά, με αποτέλεσμα κάθε άτομο να έχει έναν μοναδικό τρόπο βαδίσματος. Οπότε η παρακολούθηση αυτών των κινήσεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δακτυλικό αποτύπωμα ή σάρωση αμφιβληστροειδούς, για την αναγνώριση και την ταυτοποίηση ενός ατόμου» λέει ο Ομάρ Κοστίγια Ρέγιες, της Σχολής Ηλεκτρολόγων/ Ηλεκτρονικών Μηχανικών του University of Manchester, που ηγήθηκε της έρευνας.

Για τους σκοπούς του συγκεκριμένου συστήματος τεχνητής νοημοσύνης, οι ερευνητές δημιούργησαν τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων με βαδίσματα στην ιστορία, με περίπου 20.000 «σήματα» βαδίσματος από 127 άτομα. Για τη συγκέντρωση αυτών των δεδομένων, η ομάδα χρησιμοποίησε αισθητήρες πατώματος και κάμερες υψηλής ανάλυσης. Ήταν αυτό το dataset (SfootBD), που χρησιμοποιήθηκε από τον Κοστίγια Ρέγιες για την ανάπτυξη των προηγμένων υπολογιστών μοντέλων που χρειάζονταν για την αυτόματη βιομετρική ταυτοποίηση βαδίσματος που παρουσιάστηκε στο ΤΡΑΜΙ.

Όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας αυτής είναι ότι δεν είναι παρεμβατική (δεν χρειάζεται καν ο περαστικός να βγάλει τα παπούτσια του), ενώ θα μπορούσε να προσαρμοστεί για να εντοπίζει άτομα με νευρολογικά προβλήματα, έτσι ώστε να είναι κατάλληλο και για χρήση στον τομέα της υγείας.

naftemporiki.gr

Το πλήρως εξοπλισμένο οχυρό δημιουργήθηκε από την εταιρία Vivos, και για την κατασκευή του επιλέχθηκε στρατιωτικός χώρος, εσωτερικά του οποίου διατίθενται όλες οι ανέσεις ενός σπιτιού. Έχουν μάλιστα, χρησιμοποιηθεί Led παράθυρα, ώστε να επιτυγχάνεται προσομοίωση του έξω κόσμου.

Οι κατασκευαστές φρόντισαν να το χτίσουν με εξαιρετικά ενισχυμένο μπετό, ατσάλινους τοίχους και πόρτες, ώστε να είναι όσο πιο σταθερό και γερό γίνεται. Το γεγονός μάλιστα ότι δεν διαφέρει καθόλου από ένα κανονικό σπίτι, σε συνδυασμό με τις πολυτελείς παροχές του, το καθιστούν εντυπωσιακό.

Στους χώρους του καταφυγίου προστίθεται το «Power Room», στο εσωτερικό του οποίου βρίσκονται αποθηκευμένες προμήθειες με υπολογιζόμενη διάρκεια δώδεκα μηνών. Οι προβλέψεις μιλούν για φιλοξενία έξι έως δέκα χιλιάδων ανθρώπων.

Με τον Τραμπ αυξήθηκαν οι πωλήσεις των υπογείων

Έκπληξη προκαλούν οι δηλώσεις του Gary Lynch, του γενικού μάνατζερ διαφορετικής εταιρίας καταφυγίων, ονόματι Rising S’, που μιλά για αύξηση των πωλήσεων των υπόγειων οχυρών, αμέσως μετά την εκλογή του Τραμπ.

Το κόστος τους μάλιστα ανέρχεται στα 25.000 δολλάρια, με το δημιουργό Robery Vicino να λέει πως όσοι δείχνουν ενδιαφέρον προς το συγκεκριμένο εγχείρημα δεν είναι τρελοί, αλλά πολύ σωστά ενημερωμένοι, αφού δεν κερδίζουν τίποτα λιγότερο από την ασφάλεια της ζωής τους.

in.gr

Το ECM, όπως είναι το όνομά του, μπορεί να κάνει διάλογο με έναν άνθρωπο, δίνοντας όχι μόνο συνεκτικές απαντήσεις αλλά και με συναισθηματικό περιεχόμενο, όπως χαρά, λύπη και αηδία.

Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία μηχανών όχι μόνο με τεχνητή αλλά και με συναισθηματική νοημοσύνη, που θα καταλαβαίνουν τα ανθρώπινα συναισθήματα και θα ανταποκρίνονται με την ανάλογη ενσυναίσθηση. Μόνο τότε η αλληλεπίδραση ανθρώπων-μηχανών θα αποκτήσει ουσιαστικό βάθος (για καλό ή για κακό), όπως στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας «Δικός της» (Her – 2013) και «Από μηχανής» (Ex Machina – 2015).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μίνλι Χουάνγκ του Τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Τσινγκούα του Πεκίνου, σύμφωνα με τη βρετανική Guardian, ανέφεραν ότι το 61% των ανθρώπων που δοκίμασαν το νέο συναισθηματικό chatbot, δήλωσαν πως το προτιμούν σε σχέση με τα ρομπότ λογισμικού που μιλούν με συναισθηματικά ουδέτερη γλώσσα.

«Απέχουμε όμως ακόμη πολύ από ένα μηχάνημα που θα καταλαβαίνει απόλυτα τα συναισθήματα του ανθρώπου. Αυτή είναι απλώς μια πρώτη προσπάθεια», δήλωσε ο Χουάνγκ.

Το συναισθηματικό chatbot βασίζεται σε έναν αλγόριθμο «συναισθηματικής ταξινόμησης», που έμαθε να διακρίνει τα ξεχωριστά ανθρώπινα συναισθήματα, αφού αρχικά ανέλυσε 23.000 αναρτήσεις στο κινεζικό δίκτυο Weibo. Στη συνέχεια, βελτίωσε την ικανότητα του με περαιτέρω εκπαίδευση σε εκατομμύρια αναρτήσεις στο ίδιο κοινωνικό δίκτυο, μαθαίνοντας να απαντά ερωτήσεις με συναισθηματικό τρόπο.

Προέκυψε έτσι, με βάση τον αλγόριθμο, ένα λογισμικό που μπορεί να λειτουργήσει σε πέντε διαφορετικές συναισθηματικές πλατφόρμες (χαρούμενο, λυπημένο, θυμωμένο, αηδιασμένο, συμπαθητικό), ανάλογα με τις προτιμήσεις κάθε χρήστη.

Έτσι, αν ο χρήστης πει «ήταν η χειρότερη μέρα μου, καθυστέρησα λόγω τρομερής κίνησης στο δρόμο», το ρομπότ μπορεί να απαντήσει «ναι, καθυστέρησες» (ουδέτερα) ή «μερικές φορές η ζωή είναι χάλια» (αηδιασμένα) ή «είμαι εδώ για να σε στηρίξω» (συμπαθητικά) ή «μη σταματάς να χαμογελάς, τα πράγματα θα πάνε καλύτερα» (χαρούμενα ή, κατά άλλους, χαζοχαρούμενα!).

Το επόμενο βήμα θα είναι το ρομπότ λογισμικού μόνο του να νιώθει την ψυχική διάθεση του ανθρώπου συνομιλητή του και να αποφασίζει ποιό συναίσθημα είναι το καταλληλότερο για κάθε περίσταση. Βέβαια, όπως είπε ο Xουάνγκ, πρέπει να αποφευχθεί ο κίνδυνος το ρομπότ συνομιλίας να εξάψει κι άλλο τα αρνητικά συναισθήματα ενός ανθρώπου (επιθετικά, αυτοκαταστροφικά κ.α.), κάτι που θα μπορούσε να έχει ολέθριες συνέπειες.

Οι έως τώρα προσπάθειες πάνω στα διαλογικά ρομπότ λογισμικού (chatbots) έχουν συναντήσει δυσκολίες. Για παράδειγμα, ένα από αυτά με το όνομα Eugene Goostman κατάφερε μεν να πείσει μερικούς δικαστές ότι συνομιλούσαν στην οθόνη του υπολογιστή τους με έναν άνθρωπο, αλλά μόνο όταν «αυτός» υποτίθεται πως ήταν ένας 13χρονος Ουκρανός με περιορισμένη γνώση αγγλικών.

Μια άλλη χειρότερη περίπτωση ήταν το ρομπότ συνομιλίας Tay της Microsoft, το οποίο υποτίθεται πως μάθαινε να συνομιλεί μέσω Twitter. Όμως άρον-άρον αποσύρθηκε από τους δημιουργούς του, όταν σε λιγότερο από 24 ώρες που είχε «αμοληθεί» στο διαδίκτυο, είχε μετατραπεί σε ναζιστή υποστηρικτή της γενοκτονίας.

Αρκετοί ειδικοί της τεχνητής νοημοσύνης προειδοποιούν για νέες προκλήσεις στο μέλλον, καθώς τα μελλοντικά πιο εξελιγμένα συναισθηματικά διαλογικά ρομπότ μπορεί π.χ. να ξεγελούν τους χρήστες για να αποκαλύπτουν προσωπικά δεδομένα τους ή να τους «χειραγωγούν» για να αγοράζουν συγκεκριμένα προϊόντα και υπηρεσίες. Και φυσικά κάποιοι άνθρωποι μπορεί να ερωτευθούν ένα τέτοιο «σύντροφο» ή να εξαρτηθούν συναισθηματικά από αυτόν.

in.gr