1. Ιππόκαμπος

Οι αρσενικοί ιππόκαμποι έχουν μια θήκη στο σώμα τους όπου τα θηλυκά βάζουν τα αυγά τους. Ο μπαμπάς τα γονιμοποιεί και τα επωάζει για μια περίοδο έως και 45 ημερών.

2. Μarmosets

Σίγουρα, τα μικρά αυτά πρωτεύοντα που είναι γνωστά ως marmosets είναι χαριτωμένα, αλλά οι μπαμπάδες παίρνουν πολύ σοβαρά τους ρόλους τους. Με τη βοήθεια άλλων μελών της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων των μεγαλύτερων, οι μπαμπάδες κάνουν τα μωρά πολλές βόλτες, ενώ η μαμά απομακρύνεται για μερικές εβδομάδες. Μάλιστα, συχνά λειτουργούν ως μαιευτήρες κατά τη γέννηση καθαρίζοντας τον τοκετό και δαγκώνοντας τον ομφάλιο λώρο.

3. Jacana

Τα αρσενικά πτηνά κάνουν όλη τη σκληρή δουλειά της κατασκευής των φωλιών, επωάζοντας τα αυγά και φροντίζοντας τους νεοσσούς. Ενώ οι γυναίκες ζευγαρώνουν με όσο το δυνατόν περισσότερα αρσενικά, εκείνα είναι απόλυτα πιστά, επιλέγοντας, μάλιστα, να παραμείνουν στη φωλιά μετά την αποχώρηση των γυναικών κατά τη μετανάστευσή τους.Είναι τόσο πιστοί πατέρες που συχνά φροντίζουν και για τα αυγά που έχουν γονιμοποιηθεί από άλλα αρσενικά.

4. Αrowana

Εκτός από την κατασκευή φωλιών για τα μωρά και την προστασία τους μετά την εκκόλαψη, οι πατεράδες δέχονται εκατοντάδες μωρά ψαράκια στο στόμα τους, αφήνοντάς τα να εξερευνήσουν, προστατεύοντάς τα παράλληλα από τα αρπακτικά μέχρι να μεγαλώσουν.

5. Rhea

Το rhea είναι ένα είδος στρουθοκαμήλου που φτιάχνει τις φωλιές, φροντίζει τα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν και είναι υπεύθυνος για τα μωρά τους πρώτους 6 μήνες χωρίς τη βοήθεια των μαμάδων.

6. Lumpsucker

Μπορεί να μην είναι τα ωραιότερα ψάρια, αλλά είναι πολύ προστατευτικοί μπαμπάδες, αξιοσημείωτοι για την αφοσίωσή τους στο να προστατεύουν τα αυγά μέχρι να εκκολαφθούν. Μάλιστα χρησιμοποιούν τα πυελικά πτερύγιά τους, τα οποία έχουν ουσιαστικά εξελιχθεί σε βεντούζες, για να “κολλήσουν” τον εαυτό τους σε μια επιφάνεια κοντά στα αυγά. Εκεί παραμένουν μέχρι να εκκολαφθούν, ενώ επιδεικνύουν έντονη προστατευτικότητα εάν επιχειρηθεί οποιαδήποτε βλάβη στα αυγά.

7. Βατράχια

Ίσως καμία ομάδα ζώων δεν έχει τόσο πολλούς αφοσιωμένους πατέρες όπως τα βατράχια. Υπάρχουν πατεράδες που μεταφέρουν τους γυρίνους στο στόμα τους, συχνά αρνούμενοι να φάνε μέχρι που εκείνοι να είναι αρκετά μεγάλοι για να επιβιώσουν μόνοι τους. Άλλοι ενσωματώνουν τα αυγά στο δέρμα τους, συχνά στις πλάτες ή στα πόδια τους.

8. Αυτοκρατορικός πιγκουίνος

Υπάρχουν λίγα παραδείγματα στη φύση ενός πατέρα τόσο αφοσιωμένου. Αφού το θηλυκό κάνει το αυγό, τα διατροφικά του αποθέματα εξαντλούνται και πρέπει να επιστρέψει για να βρει τροφή στον ωκεανό για δύο μήνες. Έτσι ο πατέρας αναλαμβάνει την ευθύνη του αυγού, να το κρατήσει ζεστό στον παγωμένο χειμώνα της Ανταρκτικής. Ο πατέρας κρατά το αυγό σε μια θήκη στο σώμα του, χωρίς φαγητό, αφού εάν κινείται υπερβολικά και το αυγό εκτίθεται στις θερμοκρασίες κατάψυξης, ο νεοσσός θα χαθεί.

9. Έντομο της θάλασσας

Κουβαλά τα αυγά στο σώμα του μέχρι να εκκολαφθούν. Μάλιστα, δίνει ένα από τα πιο οδυνηρά τσιμπήματα εάν πειραχτεί προκειμένου να προστατεύσει τα αυγά του.

10. Λύκος

Παρά την άσχημη φήμη τους ως αρπακτικά, οι αρσενικοί λύκοι είναι προσεκτικοί, μονογαμικοί και έντονα προστατευτικοί μπαμπάδες που ζουν με με τα παιδιά τους για ζωή. Μια οικογένεια λύκων είναι ουσιαστικά μια κλασική πυρηνική οικογένεια που αποτελείται από μαμά, μπαμπά και παιδιά. Μετά τη γέννηση το θηλυκό μένει δίπλα στα μωρά και δεν τα αφήνει για αρκετές εβδομάδες. Ο μπαμπάς στέκεται φρουρός και κυνηγά για φαγητό προκειμένου να ταΐσει την οικογένεια.

perierga.gr

Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας βρετανο-αμερικανικής επιστημονικής έρευνας. Ενώ προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι τα παιδιά μεγαλύτερων πατέρων κινδυνεύουν περισσότερο από αυτισμό, σχιζοφρένεια και άλλες διαταραχές, η νέα έρευνα δείχνει ότι η προχωρημένη ηλικία του πατέρα έχει και κάποια πλεονεκτήματα, όσον αφορά την εκπαίδευση και την καριέρα του παιδιού (στο μέτρο βέβαια που το παιδί αδιαφορεί αν οι άλλοι τον βλέπουν ως «σπασικλάκι».

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Ψυχιατρικής του Βασιλικού Κολλεγίου (Kings College) του Λονδίνου και του Τμήματος Ψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής Icahn του Όρους Σινά της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τη δρα Μαγκνταλένα Γιανέκα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό ψυχιατρικής-TranslationalPsychiatry- ανέλυσαν στοιχεία για 15.000 ζεύγη διδύμων.