Σύμφωνα με νέα ερευνητικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του ετήσιου συνεδρίου της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Μελέτης του Διαβήτη (EASD) στο Βερολίνο, πρώιμες ενδείξεις για τον διαβήτη ή τον προδιαβήτη είναι δυνατό να ανιχνευτούν μία έως δύο δεκαετίες πριν τη διάγνωση της πάθησης.

Βάσει της διαπίστωσης αυτής, οι ερευνητές τονίζουν ότι οι παρεμβάσεις που θα αναχαιτίζουν τον διαβήτη θα πρέπει να εφαρμόζονται πολύ νωρίτερα απ’ ό,τι συμβαίνει τώρα.

Η μελέτη, η οποία εκπονήθηκε από ερευνητές στην Ιαπωνία από το 2005 έως το 2016, αφορούσε συνολικά 27.000 υγιείς ανθρώπους (κυρίως άνδρες) που δεν είχαν ιστορικό διαβήτη και ήταν ηλικίας 30 έως 50 ετών. Οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία της υγείας των συμμετεχόντων έως ότου αυτοί διαγνώστηκαν με προδιαβήτη ή διαβήτη ή μέχρι και το τέλος του 2016 –αναλόγως τι συνέβη πρώτο.

Στον προδιαβήτη, τα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα είναι μεν υψηλότερα από το φυσιολογικό –γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη ≥5,7% έως <6,5%, γλυκόζη πλάσματος νηστείας ≥100 mg/dl έως <126 mg/dl ή δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη ≥140 mg/dl έως <200 mg/dl, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαβητολογική Ένωση (ADA)– αλλά όχι αρκετά υψηλά για να προκύψει διάγνωση για διαβήτη.

Κατά την περίοδο της μελέτης, 1.067 συμμετέχοντες διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 2. Σε σχέση με όσους δεν εκδήλωσαν διαβήτη, οι συμμετέχοντες αυτοί, παρατήρησαν οι ερευνητές, έτειναν να έχουν υψηλότερα επίπεδα σακχάρου νηστείας, μεγαλύτερη αντίσταση στην ινσουλίνη και υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος και μάλιστα έως και 10 χρόνια πριν γίνει η διάγνωση.

Ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος (25 και άνω) αποτελεί γνωστό παράγοντα κινδύνου για τον διαβήτη τύπου 2, ενώ η αντίσταση του οργανισμού στην ινσουλίνη αναπτύσσεται όταν τα κύτταρα αδυνατούν να αξιοποιήσουν σωστά την ορμόνη ινσουλίνη για τη ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου.

Ακριβώς το ίδιο μοτίβο προειδοποιητικών ενδείξεων, αν και σε πιο ήπιο βαθμό, παρατηρήθηκε και σε όσους συμμετέχοντες εκδήλωσαν προδιαβήτη κατά τη διάρκεια της μελέτης και μάλιστα έως και μία δεκαετία πριν διαπιστωθεί η πάθηση.

Καθώς οι περισσότεροι ασθενείς που τελικά θα εκδηλώσουν διαβήτη περνούν πρώτα από τη φάση του προδιαβήτη, οι ερευνητές τονίζουν ότι τα προειδοποιητικά σημάδια είναι δυνατό να εντοπιστούν συνολικά έως και δύο δεκαετίες πριν τη διάγνωση του διαβήτη.

«Τα μέτρα πρόληψης που συστήνονται στα άτομα με προδιαβήτη συχνά δεν αποδεικνύονται αποτελεσματικά σε βάθος χρόνου, επομένως θα πρέπει να παρέμβουμε πολύ νωρίτερα από το στάδιο του προδιαβήτη προκειμένου να αποτρέψουμε την εκδήλωση του διαβήτη» αναφέρει σχετικά ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Δρ Χιρογιούκι Σαγκεσάκα από το Νοσοκομείο Αϊζάουα στην Ιαπωνία. Οι παρεμβάσεις που συστήνει ο ερευνητής θα πρέπει να είναι είτε φαρμακευτικές είτε να αφορούν αλλαγές στον τρόπο ζωής (διατροφή, επίπεδα σωματικής άσκησης κ.λπ.).

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αυτή τη στιγμή οι πάσχοντες από διαβήτη σε όλο τον κόσμο φτάνουν τα 422 εκατομμύρια, ενώ οι θάνατοι που καταγράφηκαν σε παγκόσμια κλίμακα ως άμεσο αποτέλεσμα του διαβήτη ήταν περίπου 1,6 εκατομμύρια το 2015. Onmed.gr

Επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες (UCLA) αξιολόγησε στοιχεία από τη μελέτη National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) εστιάζοντας σε 34.121 ενήλικες, 18-85 ετών που είχαν δώσει πληροφορίες για τη διατροφή τους, καθώς και αν είχαν διαγνωστεί με διαβήτη ή αν έπαιρναν αντιδιαβητικά φάρμακα.

Τα άτομα είχαν επίσης εξεταστεί για επίπεδα της γλυκόζης νηστείας και της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαρίνης. Όσοι ανέφεραν ότι έτρωγαν περίπου 1,5 κουταλιά καρύδια την ημέρα είχαν χαμηλότερο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη συγκριτικά με εκείνους που δεν έτρωγαν ποτέ. Η κατανάλωση τριών κουταλιών καρυδιών ημερησίως σχετίστηκε με 47% μειωμένη συχνότητα διαβήτη τύπου 2.

Ο συσχετισμός ίσχυε ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, μορφωτικού επιπέδου, Δείκτη Μάζας Σώματος και φυσικής δραστηριότητας. Τα καρύδια μεταξύ των αναρίθμητων ιδιοτήτων τους που παρέχουν οφέλη υγείας, είναι πλούσια σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου JAMA Internal Medicine, ερευνητές του συστήματος Υγείας Kaiser Permanente της Βόρειας Καρολίνα, με επικεφαλής την Δρ Έρικα Γκουντερσον, αξιολόγησαν στοιχεία από έρευνα που είχε ξεκινήσει πριν 30 χρόνια.

Οι γυναίκες ήταν τότε μεταξύ 18 και 30 ετών και είχαν ελεγχθεί για καρδιακά νοσήματα. Οι ερευνητές κατά τη διάρκεια της μελέτης συγκέντρωναν και στοιχεία για την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό. Επίσης έλεγχαν τις γυναίκες ανά πενταετία για διαβήτη. Στην παρούσα ανάλυση επικεντρώθηκαν σε στοιχεία που αφορούσαν πάνω από 1.200 γυναίκες, οποίες είχαν αποκτήσει τουλάχιστον ένα παιδί.

Οι επιστήμονες συνεκτίμησαν και άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2, όπως το εισόδημα, το μορφωτικό επίπεδο, το σωματικό βάρος, η ποιότητα της διατροφής, η σωματική δραστηριότητα, η χρήση φαρμάκων και άλλες παθήσεις.

Στο τέλος της έρευνας 182 γυναίκες είχαν εκδηλώσει διαβήτη τύπου 2. Όσες είχαν θηλάσει τα παιδιά τους από έξι μήνες έως έναν χρόνο είχαν 48% λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουν διαβήτη τύπου 2, συγκριτικά με εκείνες που δε είχαν θηλάσει ποτέ.

Αν και η μελέτη δεν τεκμηριώσει σχέση αιτίου-αποτελέσματος οι ερευνητές υποψιάζονται ότι ο θηλασμός βοηθά το σώμα να επανέλθει σε μια πιο φυσιολογική μεταβολική κατάσταση. Άλλες μελέτες είχαν δείξει ότι όταν οι γυναίκες θηλάζουν, τα τριγλυκερίδια και τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα επιστρέφουν ταχύτερα στα πιο φυσιολογικά επίπεδα. Επίσης, οι θηλάζουσες μητέρες εκκρίνουν λιγότερη ινσουλίνη και χρησιμοποιούν περισσότερα τα αποθέματα λίπους από τους ιστούς τους.

Να σημειωθεί ότι, ο θηλασμός έχει διαπιστωθεί ότι βοηθά και στην απώλεια των κιλών της εγκυμοσύνης και μειώνει την απώλεια αίματος μετά τον τοκετό και την εμμηνορρυσία, ενώ έχει σχετιστεί και με μικρότερο κίνδυνο καρκίνων του μαστού και των ωοθηκών.

Συγκεκριμένα, το 3,9% όλων των νέων καρκίνων (περίπου 544.300 περιστατικά ετησίως) σχετίζονται με τον υψηλότερο του κανονικού δείκτη μάζας σώματος (άνω του 25), ενώ το 2% των καρκίνων (280.100 περιστατικά) σχετίζονται με το διαβήτη.

Οι καρκίνοι που προκαλούνται κάθε χρόνο από τον διαβήτη και την παχυσαρκία διεθνώς, είναι σχεδόν διπλάσιοι στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες (περίπου 497.000 έναντι 296.000).

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζόναθαν Πίρσον-Στάταρντ του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Lancet Diabetes and Endocrinology Journal”, ανέλυσαν στοιχεία για 12 είδη καρκίνου σε 175 χώρες. Μεταξύ των ερευνητών ήταν ο ελληνικής καταγωγής Βασίλης Κόντης του Τμήματος Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Imperial College του Λονδίνου.

Εκτιμάται ότι 422 εκατομμύρια ενήλικοι έχουν διαβήτη και 2,01 δισεκατομμύρια είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Τόσο τα παραπανίσια κιλά όσο και ο διαβήτης θεωρούνται παράγοντες κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου. Καθώς η παχυσαρκία και ο διαβήτης εξαπλώνονται συνεχώς, οι επιστήμονες αναμένουν ότι θα αυξηθεί το ποσοστό των καρκίνων παγκοσμίως που θα σχετίζονται με αυτές τις δύο αιτίες. Η αύξηση έως το 2025 εκτιμάται ότι θα είναι πάνω από 30% στις γυναίκες και 20% στους άνδρες.

Η νέα μελέτη δείχνει ότι οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνων σχετικών με το πάχος και το διαβήτη, συμβαίνουν στις ανεπτυγμένες δυτικές χώρες (το 38,2%) και στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας (το 24,1%).

Παγκοσμίως, δύο καρκίνοι, του ήπατος και του μαστού, είναι αυτοί με το μεγαλύτερο αναλογικά αριθμό νέων περιστατικών που συνδέονται με το διαβήτη και την παχυσαρκία. Αναλυτικότερα, στους άνδρες οι δύο συχνότεροι σχετιζόμενοι καρκίνοι είναι του ήπατος (43%) και του παχέος εντέρου (21,5%), ενώ στις γυναίκες είναι του μαστού (30%) και του ενδομητρίου (24,5%).

Ο λανθάνων αυτοάνοσος διαβήτης των ενηλίκων είναι μια μορφή διαβήτη τύπου 1, όπου τα ινσουλινοπαραγωγά κύτταρα του παγκρέατος καταστρέφονται από το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, αλλά εν αντιθέσει με τον διαβήτη τύπου 1, η νόσος εκδηλώνεται με πολύ αργό ρυθμό και μερικές φορές μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να εμφανίσει συμπτώματα ο ασθενής. Έτσι, συνδυαστικά με την όψιμη εκδήλωση του στην ενήλικη ζωή, πολλές φορές λανθασμένα κάνει τους γιατρούς να τον θεωρούν ως διαβήτη τύπου 2.

Η κύρια πηγή πρόσληψης νατρίου για τον άνθρωπο είναι το αλάτι. Το τελευταίο έχει 40% περιεκτικότητα σε νάτριο και για κάθε 2,5 γραμμάρια αλατιού που κατανάλωνει ο άνθρωπος μέσω της διατροφής του λαμβάνει 1 γραμμάριο νατρίου.

Παλαιότερη μελέτη είχε δείξει ότι η κατανάλωση αλατιού μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2, ίσως μέσω της άμεσης επίδρασης που έχει στην αντίσταση ινσουλίνης ή/και προάγοντας την αύξηση της αρτηριακής πίεσης του αίματος και του σωματικού βάρους.

65% αύξηση του κινδύνου για κάθε γραμμάριο

Στη μελέτη που παρουσιάστηκε στο EASD, ερευνητές του Ινστιτούτου Περιβαλλοντικής Ιατρικής στο Ινστιτούτο Καρολίνσκα της Στοκχόλμης στη Σουηδία θέλησαν να διερευνήσουν αν υπάρχει πράγματι σχέση μεταξύ νατρίου και κινδύνου εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2 ή λανθάνοντος αυτοάνοσου διαβήτη των ενηλίκων.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία από σουηδική πληθυσμιακή μελέτη για τους παράγοντες κινδύνου εμφάνισης των δύο μορφών διαβήτη και συνέκριναν 355 και 1.136 περιπτώσεις, για την καθεμιά αντίστοιχα, με ίδια ομάδα 1.379 ατόμων από τον γενικό πληθυσμό.

Η διατροφή καταγράφηκε μέσω ερωτηματολογίων που συμπλήρωσαν τα άτομα, ενώ υπολογίστηκαν και οι θερμίδες, τα θρεπτικά συστατικά και το νάτριο που περιείχαν τα διαιτολόγια. Επίσης ελήφθη υπόψη η γενετική επιρροή του κινδύνου αυτοάνοσου διαβήτη με τους ασθενείς να χωρίζονται σε ομάδες υψηλού κινδύνου ή άλλου ανάλογα με τον γονοτυπό τους.

Ακόμα, συνεκτιμήθηκαν άλλοι παράγοντες κινδύνου, όπως η ηλικία, το φύλο, ο Δείκτης Μάζας Σώματος, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα, το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, το αλκοόλ, η συνολική ενέργεια και η πρόσληψη καλίου.

Από την ανάλυση των στοιχείων διαπιστώθηκε ότι η κατανάλωση νατρίου σχετιζόταν με, κατά μέσο όρο, 65% αύξηση του κινδύνου εκδήλωσης διαβήτη τύπου 2 για κάθε επιπλέον γραμμάριο αλατιού που κατανάλωναν οι εθελοντές, ημερησίως. Όταν χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες ανάλγοα με την κατανάλωση νατρίου (κάτω από 2,3 γραμ., 2,3-2,9 γραμ. και πάνω από 2,9 γραμ.) ηομάδα με την υψηλότερη πρόσληψη είχε 72% μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη συγκριτικά με την ομάδα που είχε τη μικρότερη πρόσληψη.

Η επίπτωση της καταναλισκόμενης ποσότητας νατρίου στον κίνδυνο εκδήλωσης λανθάνοντος αυτοάνοσου διαβήτη των ενηλίκων ήταν ακόμα μεγαλύτερη, με 82% αύξηση για κάθε γραμμάρια που έτρωγαν επιπλέον, καθημερινά. Τα άτομα με τον υψηλού κινδύνου γονότυπο που επίσης είχαν μεγάλη κατανάλωση αλατιού (2,9 γραμ./ημέρα) είχαν σχεδόν τριπλάσιες πιθανότητες να εκδηλώσουν τη νόσο, συγκριτικά με εκείνους που έτρωγαν τη μικρότερη ποσότητα νατρίου (κάτω από 2,3 γραμ./ημέρα).

«Επιβεβαιώσαμε τη σχέση νατρίου και διαβήτη τύπου 2 και ότι η υψηλή πρόσληψη νατρίου μπορεί να είναι παράγοντας κινδύνου για λανθάνοντα αυτοάνοσο διαβήτη των ενηλίκων, ειδικά στους φορείς του υψηλού κινδύνου γονότυπου. Αυτά τα στοιχεία μπορεί να έχουν σημαντική συμβολή στην πρωτοπαθή πρόληψη του διαβήτη στους ενήλικες», υπογράμμισαν οι ερευνητές κατά την παρουσίαση της μελέτης.

Η τελευταία αυτή νόσος μεταδίδεται μέσω τοξικών πρωτεϊνών (των λεγομένων πριονίων), που εξαπλώνονται όπως ένας λοιμογόνος παράγων. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι μία άλλη πρωτεΐνη που εμπλέκεται στον διαβήτη και έχει ομοιότητες με τα πριόνια μπορεί επίσης να μεταδώσει τη νόσο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον νευροβιολόγο Κλαούντιο Σότο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Τέξας στο Χιούστον, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό πειραματικής ιατρικής Journal of Experimental Medicine, σύμφωνα με τον ΑΠΕ-ΜΠΕ, «μετέδωσαν» τον διαβήτη από το ένα πειραματόζωο (ποντίκι) στο άλλο, χορηγώντας στα ζώα την εν λόγω τοξική πρωτεΐνη.

Τα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ακόμη ότι ο διαβήτης είναι κολλητική ασθένεια όπως η γρίπη, αλλά δείχνουν ότι πιθανώς μπορεί να εξαπλωθεί μέσω των μεταγγίσεων αίματος, των μεταμοσχεύσεων ή ακόμη και μέσω της τροφής.

Άλλοι επιστήμονες χαρακτήρισαν «πολύ συναρπαστική» και «καλά θεμελιωμένη» τη νέα έρευνα, αλλά επεσήμαναν ότι είναι πρόωρο να εξαχθεί το συμπέρασμα πως ο διαβήτης εξαπλώνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο. Όπως είπαν, υπάρχει αυτή η πιθανότητα, αλλά προς το παρόν μένει να αποδειχθεί.

Τα πριόνια είναι πρωτεΐνες με ελαττωματική δομή, που «κολλάνε» και άλλες γειτονικές φυσιολογικές πρωτεΐνες, ωθώντας και αυτές να αποκτήσουν αφύσικο σχήμα. Με αυτόν τον τρόπο, συσσωρεύονται μέσα στα εγκεφαλικά κύτταρα και τα καταστρέφουν.

Παρόλο που οι ασθένειες που οφείλονται στα πριόνια είναι σπάνιες στους ανθρώπους, υπάρχουν κοινές νευροεκφυλιστικές παθήσεις (Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, Χάντιγκτον κ.ά.) που συνδέονται επίσης με αφύσικες και τοξικές πρωτεΐνες στον εγκέφαλο, διαφορετικές από τα πριόνια, όπως το βήτα αμυλοειδές.

Εκ πρώτης όψεως, ο διαβήτης τύπου 2, στον οποίο οι άνθρωποι δεν μπορούν πλέον να ρυθμίσουν το επίπεδο του σακχάρου (γλυκόζης) στο σώμα τους, δεν έχουν σχέση ούτε με τα πριόνια ούτε με τις πρωτεΐνες των νευροεκφυλιστικών παθήσεων. Όμως και στο πάγκρεας των διαβητικών συσσωρεύεται μια άλλη πρωτεΐνη (Islet Amyloid Polypeptide-ΙΑΡΡ), που μοιάζει με το β-αμυλοειδές του Αλτσχάιμερ και η οποία τελικά μπορεί να καταστρέψει τα β-κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη.

Οι ερευνητές για πρώτη φορά διερεύνησαν κατά πόσο είναι δυνατό η πρωτεΐνη ΙΑΡΡ από μόνη της να προκαλέσει διαβήτη στα πειραματόζωα και έδειξαν ότι αυτό όντως μπορεί να συμβεί. Όταν εισήγαγαν «πλάκες» αυτής της πρωτεΐνης από διαβητικά σε υγιή ζώα, τα τελευταία «κόλλησαν» διαβήτη, αποκτώντας σταδιακά τα συμπτώματα της νόσου (υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης, μειωμένη ινσουλινοαντοχή, αυξημένος αριθμός θανάτου βήτα ινσουλινοπαραγωγών κυττάρων στο πάγκρεας κ.ά.).

«Μπορέσαμε να προκαλέσουμε κανονικό διαβήτη στα πειραματόζωα, απλώς εισάγοντας στο σώμα τους τις ελαττωματικές πρωτεΐνες» δήλωσε ο Σότο. Διευκρίνισε πάντως πως αυτό δεν σημαίνει ότι ο διαβήτης μπορεί να μεταδοθεί μέσω της καθημερινής επαφής των ανθρώπων όπως η γρίπη.

Οι ερευνητές θα ερευνήσουν τώρα κατά πόσο ο διαβήτης είναι δυνατό να μεταδοθεί, όπως συμβαίνει με τα πριόνια και με τη νόσο των τρελών αγελάδων που αυτά προκαλούν, δηλαδή μέσω μετάγγισης μολυσμένου αίματος, μεταμόσχευσης μολυσμένου οργάνου και κατανάλωσης μολυσμένης τροφής (αν π.χ. κανείς φάει κρέας ζώου του οποίου το πάγκρεας είχε συσσωρεύσει την τοξική πρωτεΐνη ΙΑΡΡ).

Τα ευρήματα αυτά, που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση New England Journal of Medicine, προέρχονται από κλινική μελέτη σε 10.142 πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, οι οποίοι διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές στο άρθρο τους, οι εθελοντές τους ήσαν άνδρες και γυναίκες με τύπου 2 διαβήτη οι οποίοι είτε ήσαν 30 ετών και πάνω και είχαν ιστορικό συμπτωματικής καρδιαγγειακής νόσου είτε ήσαν 50 ετών και πάνω και είχαν δύο περισσότερους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο (π.χ. έπασχαν από διαβήτη τουλάχιστον 10 χρόνια, είχαν υπέρταση κ.λπ.).

Κατά την έναρξη της μελέτης η μέση ηλικία των εθελοντών ήταν τα 63,3 έτη, η μέση διάρκεια του διαβήτη τους ήταν τα 13,5 χρόνια και το 65,6% από αυτούς είχαν ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Οι εθελοντές χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες, ώστε άλλοι να παίρνουν το φάρμακο canagliflozin (καναγλιφλοζίνη) και οι υπόλοιποι μια ανενεργό ουσία (εικονικό φάρμακο) για λόγους συγκρίσεως.

Μικρότερος κίνδυνος καρδιακής ανεπάρκειας

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τους ασθενείς επί μια πενταετία κατά μέσον όρο, διαπιστώνοντας πως όσοι είχαν λάβει το φάρμακο είχαν 14% μικρότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου και 33% μικρότερο κίνδυνο νοσηλείας με καρδιακή ανεπάρκεια.

Το φάρμακο σχετίσθηκε επίσης με σημαντική μείωση (κατά 40%) της έκπτωσης της νεφρικής λειτουργίας, ενώ φάνηκε να ελαττώνει και την αρτηριακή πίεση των εθελοντών. Σχετίσθηκε επίσης με απώλεια βάρους, η οποία είναι πολύ σημαντική για τους πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, δεδομένου ότι στην πλειονότητά τους είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι.

«Η στεφανιαία νόσος αποτελεί τον μεγαλύτερο εχθρό των πασχόντων από τύπου 2 διαβήτη. Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η καναγλιφλοζίνη όχι μόνο προστατεύει από αυτήν τους πάσχοντες από τύπου 2 διαβήτη, αλλά παρέχει και άλλα οφέλη», δήλωσε ο καθηγητής Μπρους Νηλ, από τον οργανισμό The George Institute for Global Health που ηγήθηκε της νέας μελέτης.

Και συνέχισε: «Ο τύπου 2 διαβήτης εξαπλώνεται γρήγορα σε όλο τον κόσμο και χρειαζόμαστε φάρμακα τα οποία δεν θα αντιμετωπίζουν μόνο τα επίπεδα γλυκόζης (σακχάρου) στο αίμα, αλλά θα προστατεύουν τους ασθενείς από τους πολύ αληθινούς κινδύνους του εγκεφαλικού και του εμφράγματος».

Ωστόσο οι ασθενείς που έλαβαν το φάρμακο φάνηκε να έχουν αυξημένες πιθανότητες ακρωτηριασμού, ένα εύρημα που «δεν ξέρουμε που οφείλεται και πρέπει να διερευνήσουμε περαιτέρω», πρόσθεσε ο δρ Νηλ. Έως ότου γίνει αυτό όμως, «καλό είναι να μην χορηγείται σε άτομα υψηλού κινδύνου για ακρωτηριασμό», συνέστησε. Η νέα μελέτη παρουσιάσθηκε επίσης στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Διαβήτη (ADA 2017) που διεξάγεται στο Σαν Ντιέγκο.

Μάλιστα στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, αναφέρεται πως η συγκεκριμένη «αντιδιαβητική θεραπεία είναι το μόνο είδος φαρμάκου που μπορεί να βοηθήσει τους διαβητικούς. Όλες οι άλλες οι μέθοδοι δεν είναι σήμερα πολύ αποτελεσματικές»…

Στην εν λόγω ιστοσελίδα είναι καταχωρημένη συνέντευξη «καθηγητή, με ειδίκευση στη «διαβητολογία» με τίτλο «Ο ΔΙΑΒΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ. ΠΡΟΚΑΛΕΙ 2 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥΣ ΕΤΗΣΙΩΣ! ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΣΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ».

Στην αναφορά του ο ΠΦΣ τόσο προς τον ΕΟΦ όσο και προς τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο τονίζει χαρακτηριστικά πως σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρου 4 του Ν. 1963/1991 το φάρμακο είναι κοινωνικό αγαθό και χορηγείται δια χειρός φαρμακοποιού και η λιανική πώληση των φαρμακευτικών εν γένει προϊόντων επιτρέπεται μόνον υπό των νομίμως λειτουργούντων φαρμακείων.

Ο ΠΦΣ στην επιστολή του συμπληρώνει πως «σύμφωνα με την παράγραφο Α1 της υπ’ αριθμόν ΔΥΓ3(α)/127858/2004 απόφασης του Υφυπουργού Υγείας και Πρόνοιας (Β΄ 284) τα φαρμακευτικά προϊόντα της κατηγορίας ΜΗΣΥΦΑ, για την διάθεση των οποίων δεν απαιτείται ιατρική συνταγή, διατίθενται αποκλειστικά από τα φαρμακεία δια χειρός φαρμακοποιού.»

Καταλήγοντας αναφέρει ακόμη: «ένεκα του σοβαρού κινδύνου της δημόσιας υγείας που τίθεται από τη συνέχιση της ανωτέρω παράνομης και ανεξέλεγκτης πώλησης φαρμάκων, είμαστε δε στη διάθεσή σας για οιανδήποτε διευκρίνιση».