«Για να φτάσουμε σε αυτό το συμπέρασμα, συνδυάσαμε τις περιφερειακές προβλέψεις για το κλίμα με διάφορα εμπειρικά μοντέλα που συνδέουν τις καμένες εκτάσεις από τις θερινές πυρκαγιές με τους βασικούς κλιματολογικούς παράγοντες», σημειώνει ο Μάρκο Τούρκο, επικεφαλής της μελέτης. «Τα αποτελέσματα αυτά υποστηρίζουν τη δήλωση της συμφωνίας του Παρισίου του 2015, σύμφωνα με την οποία ο περιορισμός της υπερθέρμανσης στον 1,5 βαθμό θα μειώσει σημαντικά τους κινδύνους και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής», πρόσθεσε.

Οι εποχές πυρκαγιάς το 2017 και το 2018 ήταν ασυνήθιστα έντονες σε αρκετές περιοχές της Ευρώπης, με μεγάλες πυρκαγιές στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και τη Σουηδία, που συνδέονται με μεγάλες ξηρασίες και κύματα καύσωνα. Αυτές οι πυρκαγιές προκάλεσαν οικονομικές και οικολογικές καταστροφές και πάνω από όλα κόστισαν τη ζωή σε δεκάδες θύματα.

Ο Τούρκο και η ομάδα του χρησιμοποίησαν μια σειρά τοπικών κλιματικών μοντέλων για να προβλέψουν τις καμένες περιοχές στη Μεσογειακή Ευρώπη, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τον τρόπο με τον οποίο η σχέση μεταξύ κλίματος, βλάστησης και φωτιάς θα αλλάξει κάτω από διαφορετικά σενάρια λόγω άλλων παραγόντων όπως η ξηρασία. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι με την αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 βαθμό Κελσίου, η καμένη περιοχή θα μπορούσε να αυξηθεί κατά 40% σε σύγκριση με μηδενική μελλοντική αύξηση. Εάν η υπερθέρμανση αγγίξει τους 3 βαθμούς Κελσίου, τότε η καμένη έκταση θα αυξηθεί κατά 100%.

«Αυτά τα αποτελέσματα, σε συνδυασμό με την αύξηση της κοινωνικής έκθεσης σε μεγάλες πυρκαγιές τα τελευταία χρόνια, απαιτούν επανεξέταση των σημερινών στρατηγικών διαχείρισης. Οι απλές προσπάθειες πρόληψης πυρκαγιών δεν θα είναι αρκετές για να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Η ανάπτυξη μοντέλων για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι καθοριστικής σημασίας για τον προσδιορισμό των βασικών δράσεων για την πρόληψη και τη μείωση των επιπτώσεων και των συνθηκών που ευνοούν τις πυρκαγιές», κατέληξε ο Τούρκο.
Πηγή: naftemporiki.gr

Ευρωπαίοι αστρονόμοι ανακάλυψαν άλλον ένα σχετικά κοντινό εξωπλανήτη, μια υπερ-Γη που έχει μάζα περίπου τριπλάσια από το δικό μας πλανήτη.

Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 21 ετών φωτός γύρω από ένα άστρο νάνο, που έχει το ένα τρίτο του μεγέθους του Ήλιου μας.

Υπερ-Γη θεωρείται ένας εξωπλανήτης όταν έχει μάζα μεγαλύτερη της Γης, αλλά όχι μεγαλύτερη του Ποσειδώνα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η υπερ-Γη κινείται γύρω από το άστρο GJ 625 και η ανακάλυψη έγινε με ένα τηλεσκόπιο των Καναρίων Νήσων, με επικεφαλής τον Αλεχάντρο Σουάρεθ Μασκαρένο του Ινστιτούτου Αστροφυσικής των Καναρίων.

Ο εξωπλανήτης GJ625b ολοκληρώνει μια πλήρη περιφορά γύρω από το μητρικό άστρο του κάθε 14,6 γήινες μέρες (η διάρκεια του έτους του), ευρισκόμενος αρκετά κοντά σε αυτό, σε απόσταση μόνο 0,08 αστρονομικών μονάδων, κοντύτερα και από τον Ερμή (που κινείται σε μέση απόσταση 0,38 αστρονομικών μονάδων από τον Ήλιο).

Η μέση επιφανειακή θερμοκρασία του εξωπλανήτη εκτιμάται σε 350 βαθμούς Κελσίου, ενώ δεν αποκλείεται να διαθέτει νερό σε υγρή μορφή, κάτι που πρέπει να επιβεβαιωθεί από περαιτέρω μελέτες της ατμόσφαιράς του. Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε μπορεί οριακά να είναι φιλόξενος για ζωή.

skai.gr