Ο Άλαν Ρόμπινσον και ο Ουόλτερ Μακφάρλεϊν ήταν φίλοι εδώ και 60 χρόνια.

Έχοντας γεννηθεί με 15 μήνες διαφορά, οι δύο άνδρες συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο σχολείο, ενώ συχνά έπαιζαν μαζί ποδόσφαιρο στη γενέτειρά τους, Χονολουλού, στη Χαβάη των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το Associated Press, ο Μακφάρλεϊν δεν είχε γνωρίσει ποτέ τον πατέρα του, ενώ ο Ρόμπινσον είχε υιοθετηθεί από μία οικογένεια, με τους δύο άνδρες μεγαλώνοντας -και αφού δημιούργησαν τις δικές τους οικογένειες- να αναζητούν απαντήσεις για τις ρίζες τους.

Πρώτος ο Μακφάρλεϊν ξεκίνησε την αναζήτηση του παρελθόντος του μέσα από ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης και εν συνεχεία μέσω του DNA και της επιστήμης, φτάνοντας στα ίχνη του πατέρα του.

Παράλληλα, όμως, και ο κολλητός του φίλος προχωρούσε τη δική του έρευνα, η οποία οδήγησε στα ίχνη της μητέρας του, η οποία δεν ήταν άλλη από τη μητέρα του καλύτερού του φίλου!

«Ήταν ένα σοκ», δήλωσε ο Μακφάρλεϊν, ο οποίος, μαζί με τον παιδικό του φίλο, αποκάλυψαν το περασμένο Σάββατο στους συγγενείς τους ότι είναι αδέρφια.

Όσο για τον Ρόμπινσον, ανέφερε σε τοπικά ΜΜΕ πως αυτό ήταν το καλύτερο δώρο Χριστουγέννων που θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

skai.gr

Τα άτομα 80 ετών και άνω που έχουν γνωστικές ικανότητες όμοιες με αυτές ατόμων 50 ή 60 ετών αναφέρουν ότι έχουν υψηλής ποιότητας φιλίες που τους ικανοποιούν, συγκριτικά με συνομηλίκους τους που έχουν μια μέση γνωστική λειτουργικότητα.

Οι ερευνητές του Κέντρου Γνωστικής Νευρολογίας και Νόσου Αλτσχάιμερ της Ιατρικής Σχολής του Feinberg του Πανεπιστημίου Northwestern ζήτησαν από 42 ηλικιωμένους να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο 42 σημείων, ώστε να μετρήσουν την ψυχολογική τους κατάσταση. Συγκεκριμένα η κλίμακα εξετάζει έξι παραμέτρους: την αυτονομία, τις θετικές σχέσεις με τους άλλους, την προσωπική ανάπτυξη, την ύπαρξη σκοπού ζωής, την αυτοαποδοχή και την περιβαλλοντική επιβολή.

Οι ηλικιωμένοι με θετικές σχέσεις με τους άλλους είχαν συνολικό μέσο σκορ 40, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου που είχε σκορ 36, διαφορά στατιστικά σημαντική.

«Η μελέτη ενισχύει τη θεωρία ότι η διατήρηση ενός ισχυρού κοινωνικού δικτύου φαίνεται να σχετίζεται με βραδύτερη γνωστική εξασθένηση», εξηγεί η Δρ Έμιλυ Ρογκαλσκι, επίκουρη καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Northwestern.

Και σπεύδει να συμπληρώσει ότι, «είναι απλουστευτικό να πούμε ότι ένα ισχυρό κοινωνικό δίκτυο μας προστατεύει από τη νόσο Αλτσχάιμερ. Αλλά υπάρχουν αρκετές υγιεινές παρεμβάσεις που μπορούμε να κάνουμε, όπως ισορροπημένη διατροφή, η αποχή από το κάπνισμα και η διατήρηση των φιλιών. Κι ενώ τίποτα απ’ αυτό από μόνο του δεν εγγυάται ότι δε θα νοσήσουμε, το καθένα εξ αυτών έχει το δικό του όφελος για την υγεία μας».