Η πρωτότυπη συνταγή της σαλάτας επινοήθηκε το 1860 από τον Λυσιέν Ολιβιέ, σεφ στο εστιατόριο Ερμιτάζ, ένα από τα πιο διάσημα της Μόσχας. Η σαλάτα αυτή έγινε ταχύτατα πολύ δημοφιλής στους τακτικούς θαμώνες του Ερμιτάζ, και εξελίχθηκε σε σπεσιαλιτέ του εστιατορίου.

Η ακριβής συνταγή κρατήθηκε με επιμέλεια μυστική, αλλά είναι γνωστό ότι η σαλάτα περιείχε αγριόγαλο, γλώσσα μοσχαρίσια, χαβιάρι, μαρούλι, ουρές από καραβίδα, κάππαρη, γκέρκιν, αγγούρι, καλά βρασμένα αυγά και πιθανότατα σπόρους σόγιας. Άλλα αναφερόμενα υλικά περιελάμβαναν τρούφες, κύβους από τζελ και καπνιστή πάπια, αν και πιθανολογείται ότι η συνταγή τροποποιούνταν ανάλογα με την εποχή.

H γνήσια ντρέσινγκ του Ολιβιέ ήταν ένας τύπος μαγιονέζας, φτιαγμένος από Γαλλικό κρασί και ξύδι, μουστάρδα και ελαιόλαδο από την Προβηγκία. Η ακριβής, εντούτοις, συνταγή του παραμένει άγνωστη.

Στο γύρισμα του 20ο αιώνα, ένας από τους βοηθούς σεφ του Ολιβιέ, ο Ιβάν Ιβάνοφ, αποπειράθηκε να κλέψει την συνταγή. Ενώ ετοίμαζε το ντρέσινγκ ένα απόγευμα, μόνος του όπως συνήθιζε ο Ολιβιέ, ξαφνικά τον κάλεσαν για κάτι επείγον. Αρπάζοντας την ευκαιρία ο Ιβάνοφ τρύπωσε την ιδιωτική κουζίνα του Ολιβιέ και είδε τα υλικά προετοιμασίας, πράγμα που του επέτρεψε να κάνει λογικές υποθέσεις σχετικά με την συνταγή του περίφημου ντρέσινγκ του Ολιβιέ. Στην συνέχεια ο Ιβάνοφ έφυγε από το εστιατόριο του Ολιβιέ και πήγε να εργαστεί ως σεφ στο εστιατόριο Moskva, κάπως κατώτερο σε φήμη, όπου άρχισε να σερβίρει μια κατ’ υποψία παρόμοια σαλάτα με το όνομα «Σταλίτσνϊι» (ρωσικά: Столичный, σαλάτα της πρωτεύουσας). Αναφέρεται από του καλοφαγάδες της εποχής, εντούτοις, ότι το ντρέσινγκ της σαλάτας Σταλίτσνϊι ήταν χαμηλότερης ποιότητας από αυτό της Ολιβιέ, υπονοώντας ότι της «έλειπε κάτι».

Αργότερα, ο Ιβάνωφ πούλησε την συνταγή για την σαλάτα σε διάφορους εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι με την σειρά τους συνεισέφεραν στην εκλαϊκευσή της. Ένεκα του γεγονότος ότι το εστιατόριο Ερμιτάζ έκλεισε το 1905 και της αναχώρησης της οικογένειας Ολιβιέ από την Ρωσία, η σαλάτα μπορούσε να αναφέρεται πλέον ως «Ολιβιέ.»

Μια από τις πρώτες δημοσιευμένες συνταγές για την σαλάτα Ολιβιέ, από την Αλεξάνδροβα, εμφανίστηκε το 1894, χρειαζόταν μισή γαλοπούλα, δύο πατάτες, ένα μικρό αγγούρι, 3-4 φύλλα μαρουλιού, 3 μεγάλες ουρές από καραβίδες, 1/4 ζελέ ζωμού κρέατος, 1 μικρή κουταλιά κάπαρη , 3-5 ελιές και μαγιονέζα.

Τη σοβιετική εποχή η σαλάτα Oλιβιέ ήταν αγαπημένο φαγητό που μαγειρεύανε σε διάφορες γιορτές και ιδιαίτερα την Πρωτοχρονιά. Στη σημερινή Ρωσία η σαλάτα Oλιβιέ αρκετά συχνά υπάρχει στο γιορτινό τραπέζι και καταναλώνεται συνήθως τον χειμώνα γιατί δεν υπάρχουν πολλά και φτηνά φρέσκα λαχανικά όπως το καλοκαίρι.

Όπως συμβαίνει αναπόφευκτα με συνταγές γκουρμέ που γίνονται δημοφιλείς, εκείνα τα υλικά της σαλάτας που είναι σπάνια, ακριβά, εποχικά ή δύσκολα στη προετοιμασία, αντικαταστάθηκαν σταδιακά με φτηνότερα και περισσότερο διαθέσιμα τρόφιμα, μέχρι που εξελίχθηκε σε αυτό το πιάτο που γνωρίζουμε σήμερα. Οι Ρώσοι σίγουρα γελάνε όταν βλέπουν τη δική μας ρωσική σαλάτα.

perierga.gr

Το εστιατόριο βρίσκεται σε μία από τις πιο αυθεντικές και ιστορικές συνοικίες της Μαδρίτης, κοντά στην πλατεία Mayor. Η ιστορία του εστιατορίου ξεκινά από έναν Γάλλο μάγειρα, τον Jean Botín, που έφτασε στη Μαδρίτη. Ένας ανιψιός της συζύγου του Botin άνοιξε ένα μικρό πανδοχείο όπου μαγείρευε για τους ταξιδιώτες. Αρχικά, το πανδοχείο ονομαζόταν Casa Botín. Αργότερα, πήρε το όνομα «Sobrino de Botin», καθώς η λέξη sobrino σημαίνει ανιψιός στα αγγλικά. Η μετονομασία του πανδοχείου επισφραγίζει το γεγονός ότι το εστιατόριο πέρασε στα χέρια του Candido Remis, ανιψιού του Botín.

Η οικογένεια González ανέλαβε εξολοκλήρου το εστιατόριο τον 20ο αιώνα. Εκείνη την εποχή, το εστιατόριο εκτεινόταν μόνο στον πρώτο όροφο, καθώς το υπόγειο ήταν κελάρι ενώ στο δεύτερο και τρίτο όροφο του κτιρίου ζούσε η οικογένεια. Το εστιατόριο απασχολούσε μόνο επτά άτομα- πέντε από τα οποία ήταν μέλη της οικογένειας.

Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, σχεδόν όλη η οικογένεια έφυγε σε ένα μικρό χωριό εκτός από τον Emilio González. Το Botín εκείνη την περίοδο χρησίμευε για την εξυπηρέτηση στρατιωτικών μελών. Μετά τον πόλεμο, οι γιοι του Emilio, ανέλαβαν τα ηνία και έδωσαν στο εστιατόριο τη μορφή που διατηρεί μέχρι και σήμερα.

Το Botin ξεκίνησε, λοιπόν, σαν πανδοχείο, στη συνέχεια έγινε ταβέρνα και σήμερα θεωρείται εστιατόριο.

Από το 1725 έχει ταΐσει πολλούς ταξιδιώτες και αυτό κάνει με ιδιαίτερη επιτυχία ακόμα και σήμερα. Τα περίφημα πιάτα κρεατικών, ψαρικών και οι διάφορες άλλες παραδοσιακές γεύσεις μαζί με την πλούσια ιστορία του εστιατορίου, μαγεύουν όσους το επισκέπτονται.

perierga.gr

Το θρυλικό μολύβι, που εξακολουθεί ακόμα και στην εποχή των υπολογιστών, να είναι το πιο δημοφιλές εργαλείο του μαθητή, δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει εθνικούς σκοπούς της Γαλλίας σε καιρό πολέμου.

Η Γαλλία το 1794, πολεμούσε με όποιον δεν μιλούσε Γαλλικά. Είχε ανοιχτά μέτωπα σε όλη την Ευρώπη, και ο γραφίτης από τον οποίο φτιάχνονταν τα μολύβια μέχρι τότε, ήταν εισαγόμενο προϊόν για την Γαλλία.

Τα μηνύματα που έγραφαν οι στρατιώτες ήταν αναγκαίο δυναμωτικό πριν τη μάχη, επίσης τα έγγραφα που αφορούσαν τις μάχες χρειαζόταν μολύβι, γιατί στα μέτωπα της μάχης, υπήρχε συνέχεια λάσπη και υγρασία, και το υγρό μελάνι διαλυόταν.

Ο Υπουργός Άμυνας αναθέτει στο εφευρέτη Νικολά – Ζακ Κόντε, να χρησιμοποιήσει τις ελάχιστες ποσότητες γραφίτη που έχουν μείνει στη χώρα και να βρεί λύση στο πρόβλημα.

Η ιδέα του Κοντέ, ήταν να αυξήσει την διάρκεια ζωής του γραφίτη, θρυμματίζοντας μια μικρή ποσότητα σε λεπτή σκόνη και αναμιγνύοντας την με μια ακόμα ουσία. Ποια όμως θα μπορούσε να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα; Άλλοι εφευρέτες είχαν δοκιμάσει κόλλα ή ακόμη και λάδι φάλαινας, χωρίς αποτέλεσμα. Ο εφευρέτης πειραματίστηκε αδιάκοπα για οχτώ μέρες. Και το κατάφερε! Συνδύασε γραφίτη με άργιλο, πίεσε το μείγμα σε καλούπι και τέλος του έβαλε φωτιά σε ένα καμίνι. Το αποτέλεσμα; Δεκάδες μολύβια, από μια μικρή ποσότητα γραφίτη. Η νέα μέθοδος του Κοντέ, είχε μεγάλη επιτυχία. Πρόκειται, για τη μέθοδο που χρησιμοποιείται και σήμερα για την παρασκευή μολυβιών.

Ο Κόντε δεν πρόλαβε να δει την εφεύρεση του να κατακτά το κόσμο, αλλά οι απόγονοι του κληρόνομησαν μια εφεύρεση που τους απέφερε πολλά χρήματα.

E-daily.gr