Η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής, με ισορροπημένη διατροφή, επαρκή ύπνο και τακτική σωματική δραστηριότητα, δεν αποτελεί απλώς μέσο απώλειας βάρους, αλλά θεμέλιο γενικής ευεξίας και, κυρίως, πρόληψης ασθενειών. Ένας από τους βασικούς πυλώνες αυτής της προσέγγισης, η άσκηση, έχει επανειλημμένα συνδεθεί με πληθώρα οφελών για την υγεία. Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει η μείωση του κινδύνου εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του πεπτικού συστήματος.

Μια σχετικά απλή μεταβολή στις καθημερινές μας συνήθειες μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην πρόληψη κακοηθειών, οι οποίες εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα σε άτομα κάτω των 50 ετών και αναμένεται να αυξηθούν περαιτέρω τα επόμενα χρόνια. Είναι ήδη γνωστό ότι ο καθιστικός τρόπος ζωής, η παχυσαρκία, το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ πολλαπλασιάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα δεν ήταν απολύτως σαφές πόση άσκηση και για πόσο διάστημα απαιτείται για να επιτευχθεί ουσιαστική προστασία.

Σε αυτό το ερώτημα απαντά νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο JAMA Oncology, η οποία εξέτασε πόσες ώρες εβδομαδιαίας άσκησης χρειάζονται, ώστε να μειωθεί σημαντικά η πιθανότητα εμφάνισης ή θανάτου από ορισμένους από τους πιο συχνούς καρκίνους του πεπτικού: του εντέρου, του ήπατος και του παγκρέατος, οι οποίοι ευθύνονταν -μόνο το 2024 -για περίπου 40% των θανάτων από τη νόσο.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσοι διατηρούν ένα μέτριο επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, αυξάνοντας τον καρδιακό τους ρυθμό για περίπου 17 ΜΕΤ-ώρες (metabolic equivalent of task) την εβδομάδα, εμφανίζουν τη μεγαλύτερη μείωση κινδύνου. Για παράδειγμα, αυτό αντιστοιχεί σε 5 ώρες έντονου περπατήματος ή 2 ώρες τρεξίματος εβδομαδιαίως. Ακόμη σημαντικότερος παράγοντας, ωστόσο, αποδεικνύεται η συνέπεια.

Η μελέτη

Η έρευνα, υπό την καθοδήγηση της Δρ. Yiwen Zhang από τη Σχολή Δημόσιας Υγείας T.H. Chan του Πανεπιστημίου Harvard, ανέλυσε δεδομένα από 3 μεγάλες αμερικανικές μελέτες με 231.067 συμμετέχοντες, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν για περίπου 32 χρόνια. Κανείς από τους συμμετέχοντες δεν είχε ιστορικό καρκίνου ή καρδιαγγειακής νόσου κατά την έναρξη, ενώ κάθε 2-4 χρόνια συμπλήρωναν ερωτηματολόγια σχετικά με τη διατροφή, τη φυσική δραστηριότητα και το ιατρικό τους ιστορικό.

Η καταγραφή της άσκησης περιλάμβανε δραστηριότητες όπως περπάτημα, τζόκινγκ, ποδηλασία, κολύμβηση, τένις, ήπιες μορφές άσκησης, εργασία σε εξωτερικό χώρο αλλά και το πόσους ορόφους ανέβαιναν με τις σκάλες καθημερινά. Κατά τη διάρκεια της μελέτης καταγράφηκαν 6.358 περιστατικά καρκίνου του πεπτικού και 3.791 θάνατοι, οι οποίοι επιβεβαιώθηκαν μέσω ιατρικών αρχείων.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι ενήλικες ηλικίας 40-75 ετών με τα υψηλότερα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας εμφάνιζαν τον χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης και θανάτου από καρκίνο του πεπτικού συστήματος. Αν και τα βέλτιστα αποτελέσματα προέκυπταν γύρω στις 50 ΜΕΤ-ώρες εβδομαδιαίως, το στοιχείο-«κλειδί» ήταν η διαχρονική σταθερότητα. Όσοι ασκούνταν περίπου 17 ΜΕΤ-ώρες κάθε εβδομάδα για 30 χρόνια, εμφάνιζαν 17% χαμηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

Γιατί η συνέπεια είναι το «μυστικό»

Τα οφέλη της άσκησης δεν περιορίζονται στη ρύθμιση του βάρους. Όπως εξηγεί η Δρ. Zhang, η φυσική δραστηριότητα επιδρά αντικαρκινικά με πολλούς τρόπους: βελτιώνει την ευαισθησία στην ινσουλίνη, μειώνει τη φλεγμονή, ενισχύει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού, ενώ συμβάλλει και στη βελτίωση της πέψης, μειώνοντας τον χρόνο έκθεσης του εντερικού τοιχώματος σε δυνητικά τοξικούς παράγοντες.

Η συνέπεια, λοιπόν, είναι κρίσιμη. Ακόμη και μικρότερες ποσότητες άσκησης, εφόσον εκτελούνται συστηματικά, είναι ωφέλιμες.

Τα προειδοποιητικά σημάδια

Σύμφωνα με ανάλυση του οργανισμού One Cancer Voice, έως το 2040 οι συχνότερες μορφές καρκίνου (μαστού, προστάτη και πνεύμονα) αναμένεται να φτάσουν σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, ενώ πάνω από 63.000 περιπτώσεις θα αφορούν παιδιά και νέους. Η Αγγλία, για παράδειγμα, έχει ήδη καταγράψει μια από τις ταχύτερες αυξήσεις στα περιστατικά πρώιμης εμφάνισης καρκίνου του εντέρου παγκοσμίως, με μέση ετήσια άνοδο 3,6% την περίοδο 2007-2017 στους κάτω των 50 ετών.

Σε αυτό προστίθεται και η δυσκολία έγκαιρης διάγνωσης των γαστρεντερικών καρκίνων, οι οποίοι συνήθως εντοπίζονται σε προχωρημένο στάδιο. Ωστόσο, ορισμένα συμπτώματα που καλό είναι να μας κινητοποιήσουν, τα εξής:

    Καρκίνος παχέος εντέρου: αίμα στα κόπρανα, αλλαγές στις συνήθειες του εντέρου, ανεξήγητη απώλεια βάρους, κόπωση, πόνος ή οίδημα στην κοιλιακή χώρα, απόφραξη του εντέρου.

    Καρκίνος στομάχου: δυσκολία στην κατάποση, δυσπεψία ή καούρα, ναυτία, ανεξήγητη απώλεια βάρους, ψηλαφητή μάζα στο άνω μέρος της κοιλιάς, αδυναμία.

    Καρκίνος παγκρέατος: κοιλιακός ή οσφυϊκός πόνος, ίκτερος (κιτρίνισμα δέρματος και ματιών), ανεξήγητη απώλεια βάρους, λιπαρά ή επιπλέοντα κόπρανα.

Πηγή: ygeiamou

Κάθε συνήθεια που υιοθετούμε χρειάζεται ελάχιστο χρόνο για να μας γίνει βίωμα αλλά πολύ περισσότερο για να κοπεί, πόσο μάλλον εάν θεωρείται βλαβερή για την υγεία. Εάν βέβαια σχετίζεται με εθιστικές ουσίες, όπως η νικοτίνη του τσιγάρου, η διακοπή γίνεται ακόμα δυσκολότερη. Όταν όμως οι καπνιστές καταφέρουν να διακόψουν το κάπνισμα, απολαμβάνουν πολλαπλά οφέλη μεταξύ αυτών και η προστασία από την εμφάνιση καρκίνου.

Πιο συγκεκριμένα, η σταθερή διακοπή του καπνίσματος σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο καρκίνου μετά από 10 χρόνια από τη διακοπή του, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο JAMA Network Open.

Η ερευνητική ομάδα που ανέλαβε την εκπόνηση της μελέτης, με επικεφαλής την Δρα Eunjung Park από το National Cancer Center Graduate School of Cancer Science and Policy στο Goyang της Νότιας Κορέας, εξέτασε τη χρονική πορεία του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου ανάλογα με το χρόνο που μεσολάβησε από τη διακοπή του καπνίσματος σε 2.974.820 Κορεάτες συμμετέχοντες ηλικίας 30 ετών και άνω.

Όπως επιβεβαίωσαν, παρατηρήθηκαν 196.829 περιπτώσεις καρκίνου κατά τη διάρκεια μιας μέσης παρακολούθησης 13,4 ετών. Οι συμμετέχοντες που είχαν απαλλαγεί πλήρως από το κάπνισμα διέτρεχαν χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο σε σύγκριση με τους συνεχείς καπνιστές, με αναλογίες κινδύνου 0,83 για όλες τις περιοχές καρκίνου και 0,58, 0,73, 0,86 και 0,80 για τον πνεύμονα, το ήπαρ, το στομάχι και το παχύ έντερο, αντίστοιχα.

Αν και ο κίνδυνος για καρκίνο ήταν ελαφρώς αυξημένος για τα δέκα έτη μετά τη διακοπή του καπνίσματος, σε σύγκριση με το συνεχιζόμενο κάπνισμα και στη συνέχεια μειώθηκε με την πάροδο του χρόνου, μετά από 15 ή περισσότερα έτη, ο κίνδυνος έφθασε το 50% εκείνου που σχετίζεται με το εξακολουθητικό κάπνισμα.

Όσον αφορά τον καρκίνο του πνεύμονα, που σχετίζεται άμεσα με το κάπνισμα, αυτός μειώθηκε τρία χρόνια νωρίτερα από ό,τι για άλλους τύπους καρκίνου και παρατηρήθηκε μεγαλύτερη σχετική μείωση. Η μεγαλύτερη μείωση του κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα, σε σχέση με τη διακοπή του καπνίσματος, παρατηρήθηκε  πριν από την ηλικία των 50 ετών σε σύγκριση με την ηλικία των 50 ετών και άνω.

 «Τα ευρήματά μας υπογραμμίζουν τη σημασία της προώθησης της διακοπής του καπνίσματος, της προσφοράς κατάλληλης υποστήριξης και πόρων για διαρκή διακοπή και της ενθάρρυνσης της διακοπής σε νεαρή ηλικία για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου» σημειώνουν οι ερευνητές.

Πηγή: ygeiamou

Το θετικό είναι ότι ο καρκίνος του εγκεφάλου επηρεάζει λιγότερο από το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού.

Επειδή η συγκεκριμένη μορφή καρκίνου έχει ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, τα οποία παραπέμπουν σε άλλες καταστάσεις, δείτε οκτώ ύπουλα σημάδια, προκειμένου να ζητήσετε ιατρική βοήθεια.

Επίμονοι πονοκέφαλοι: Ακόμη και οι γιατροί δυσκολεύονται στη διάκριση των πονοκεφάλων και της ημικρανίας που προκαλεί ένας όγκος στον εγκέφαλο από αυτούς που οφείλονται σε άλλες αιτίες. Η πιο αξιόπιστη ένδειξη, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι ένας «νέος» καθημερινός πονοκέφαλος που δεν υποχωρεί. Αυτοί οι πονοκέφαλοι τείνουν να επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου και είναι συχνά παρόντες ακόμη και το πρωί που ξυπνάτε, όταν η πίεση στο εσωτερικό του κρανίου είναι υψηλή λόγω της μακράς παραμονής στο κρεβάτι. Η έντασή του μπορεί επίσης να ποικίλλει, ανεξάρτητα από το μέγεθος ή την ταχύτητα ανάπτυξής του. Ένας μικρός όγκος που αναπτύσσεται γρήγορα μπορεί να προκαλέσει τον ίδιο πόνο με ένα μεγάλο όγκο που αναπτύσσεται αργά.

Απώλεια όρασης: Οι ασθενείς που βιώνουν αυτό το σύμπτωμα, συχνά δεν το αντιλαμβάνονται, πόσο μάλλον να το συνδέσουν με όγκο στον εγκέφαλο. Μπορεί να μην παρατηρούν καν αλλαγή στην ποιότητα της όρασής τους, πάρα μόνο αν πέφτουν πάνω σε πράγματα με τη μία πλευρά του σώματος ή έχουν επαναλαμβανόμενα ατυχήματα με το αυτοκίνητο. Η μείωση της περιφερικής όρασης οφείλεται συνήθως σε όγκο στην υπόφυση του εγκεφάλου που ασκεί πίεση στα οπτικά νεύρα. Ο καρκίνος στον εγκέφαλο είναι μία από τις πολλές παθήσεις που μπορεί να εντοπίσει ο οφθαλμίατρος.

Αδυναμία και λήθαργος: Ο κινητικός φλοιός του εγκεφάλου ελέγχει την κίνηση των μυών σε όλο το σώμα. Ο δεξιός ελέγχει την αριστερή πλευρά του σώματος και ο αριστερός τη δεξιά. Εάν υπάρχει όγκος, ο εγκέφαλος στέλνει λάθος μηνύματα και το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της κινητικής λειτουργίας. Μπορεί να μην αισθάνεστε πόνο στα άκρα, αλλά τα πόδια ή τα χέρια σας να μην λειτουργούν όπως πριν ή καθόλου. Η αδυναμία των άκρων μπορεί επίσης να οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Δυσκολία στο λόγο: Τα προβλήματα λόγου όπως ο τραυλισμός, η αδυναμία να κατονομάσει κανείς αντικείμενα ή η έλλειψη κατανόησης όσων λένε οι άλλοι, είναι βασικά συμπτώματα ενός όγκου στον μετωπιαίο ή κροταφικό λοβό, περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ομιλία και την κατανόηση του λόγου.

Κακή διάθεση και ριψοκίνδυνη συμπεριφορά: Οι άνθρωποι με όγκο στον εγκέφαλο μπορεί να αναπτύξουν κατάθλιψη, θυμό ή άγχος, ακόμη και αν δεν βιώνουν συνήθως ανάλογα συναισθήματα. Η αιτία είναι ο ερεθισμός του όγκου ή η συμπίεση τμημάτων του μετωπιαίου λοβού, ο οποίος ευθύνεται για πολλά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να εμφανίσουν αλλαγές στη συμπεριφορά, όπως επιθετικότητα, ψυχιατρικά προβλήματα, ακόμη και εγκληματική συμπεριφορά.

Απώλεια ακοής ή εμβοές: Ο κροταφικός λοβός, που βρίσκεται στο πλάγιο τμήμα κάθε ημισφαιρίου, κοντά στους κροτάφους, είναι υπεύθυνος για την ακοή, την αντίληψη σύνθετων εικόνων, την κατανόηση της ομιλίας (στο αριστερό ημισφαίριο), καθώς και συμπεριφορές που είναι υπεύθυνες για τα κίνητρα και το συναίσθημα. Η απώλεια ακοής από το ένα αυτί ή οι εμβοές, χρήζουν διερεύνησης από τον γιατρό, ο οποίος θα κρίνει αν πρέπει να σας εξετάσει νευρολόγος.

Υπογονιμότητα: Ο εγκέφαλος ελέγχει σχεδόν τα πάντα στο σώμα, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ορμονών. Αυτό γίνεται μέσω της υπόφυσης, ενός αδένα που εκκρίνει τις ορμόνες. Όταν ένας όγκος πιέζει την υπόφυση και δεν εκκρίνονται οι απαραίτητες ορμόνες, οι γυναίκες δυσκολεύονται να συλλάβουν ή να παράγουν γάλα μετά τον τοκετό.

Απώλεια ισορροπίας: Ένας από τους πολλούς τομείς που επηρεάζει ο εγκέφαλος είναι η κινητική λειτουργία. Αν δυσκολεύεστε στο περπάτημα, ειδικά στο σκοτάδι ή έχετε την τάση να κλίνετε προς τη μία πλευρά, ίσως οφείλεται σε όγκο στην παρεγκεφαλίδα, την περιοχή του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνη για την ισορροπία και τον συντονισμό των κινήσεων.

Πηγή: Reader’s digest

«Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Άρσης Βαρών και η οικογένεια του αθλήματος των δυνατών εκφράζει τη θλίψη της και τα συλλυπητήρια για την απώλεια της συζύγου του Προέδρου της ΕΟΑΒ Πύρρου Δήμα».

Θα ακολουθήσει μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή, ώστε να εξαχθεί οριστικό συμπέρασμα κατά πόσο το τεστ μπορεί όντως να αποτελέσει αξιόπιστο εργαλείο για τους γιατρούς, παράλληλα με το τεστ αίματος PSA, τις βιοψίες και τη δακτυλική εξέταση που σήμερα χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση. Το ευρέως χρησιμοποιούμενο τεστ PSA έχει αρκετές αδυναμίες, καθώς συχνά δίνει ψευδώς θετικά αποτελέσματα, ενώ αντίθετα μπορεί να «χάσει» μερικές περιπτώσεις επιθετικού καρκίνου.

Η ανάπτυξη του πειραματικού γενετικού τεστ κατέστη εφικτή, καθώς οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν 63 νέες γονιδιακές παραλλαγές που αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη.

Οι ερευνητές δήλωσαν ότι, μετά και την ανακάλυψη των 63 νέων παραγόντων γενετικού κινδύνου, έχουν πλέον φέρει στο φως περισσότερα από 170 γονίδια κινδύνου, τα οποία εκτιμούν ότι αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 30% των γενετικών αιτιών του καρκίνου του προστάτη. Όπως είπαν, έχουν πια ανακαλυφθεί αρκετά πράγματα για το γενετικό υπόβαθρο της νόσου, ώστε να έχει ανοίξει ο δρόμος για να υπάρξει επιτέλους ένα τεστ DNA για τον καρκίνο του προστάτη.

Κάθε γονίδιο από μόνο του αυξάνει μόνο οριακά τον κίνδυνο, αλλά από κοινού η αύξηση του κινδύνου μπορεί να είναι δραματική. Αν συνδυασθούν μερικά από αυτά τα γονίδια, σχεδόν εξαπλασιάζουν τον κίνδυνο για το 1% περίπου των ανδρών, ενώ σχεδόν τον τριπλασιάζουν για το 10%.

Η νέα μεγάλη διεθνής γενετική έρευνα με τη συμμετοχή 200 ερευνητών από πολλές χώρες, η οποία έγινε σε περισσότερους από 140.000 άνδρες (από τους οποίους σχεδόν 80.000 είχαν καρκίνο του προστάτη), φωτίζει ακόμη περισσότερο το γενετικό υπόβαθρο του εν λόγω ανδρικού καρκίνου. Αυτό θα βοηθήσει ώστε στο μέλλον να εντοπίζονται οι άνδρες που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του προστάτη, ο οποίος είναι ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος στους άνδρες παγκοσμίως (περίπου ένας στους δέκα θα διαγνωσθεί κάποια στιγμή στη ζωή του).

Σε συνεργασία με κορυφαίους σεφ, επιστήμονες από τη Νάπολη δημιούργησαν μια υγιεινή πίτσα, την «πίτσα που παρατείνει τη ζωή» ή την «αντικαρκινική πίτσα», όπως την αποκαλούν.

Η Pizza Pascalina, όπως ονομάζεται, φτιάχνεται από υλικά που πρωταγωνιστούν στη μεσογειακή διατροφή, η οποία έχει αποδειχτεί μέσα από δεκάδες επιστημονικές μελέτες ότι είναι εξαιρετικά ευεργετική για την υγεία. Η Pizza Pascalina πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ογκολόγο και πολιτικό Τζιοβάννι Πασκάλ και συγκεκριμένα από το Ίδρυμα Τζιοβάννι Πασκάλ της Νάπολης, του οποίου οι επιστήμονες είναι δημιουργοί της.

Η «αντικαρκινική» πίτσα είναι κατάλληλη για χορτοφάγους, αφού δεν έχει ούτε κρέας ούτε τυρί. Οι τροφές αυτές συνδέονται άλλωστε με αρνητικές εκβάσεις για την υγεία, όπως η καρδιοπάθεια, λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς τους σε λιπαρά.

Σύμφωνα με τη Daily Mail, τα βασικά υλικά της υγιεινής πίτσας είναι το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, το σκόρδο, η πιπεριά τσίλι, τα ντοματίνια, οι ελιές και το ραπίνι (ένα λαχανικό συγγενικό με το μπρόκολο), ενώ η βάση της είναι φτιαγμένη από αλεύρι σίτου.

Επιστήμονες από το Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο (Istituto Nazionale dei Tumori) στο Μιλάνο αναφέρουν ότι η Pizza Pascalina είναι τόσο υγιεινή που μπορεί να την τρώει κανείς ακόμη και δύο φορές την εβδομάδα.

Με την «εφεύρεση» της συγκεκριμένης συνταγής, οι Ιταλοί επιστήμονες θέλουν να ενθαρρύνουν τον κόσμο να τρώει πιο υγιεινά, αλλά και να δείξουν ότι ακόμη και ένα τόσο απολαυστικό έδεσμα όσο η πίτσα μπορεί να είναι υγιεινό αν χρησιμοποιήσουμε τα κατάλληλα υλικά. Όλα τα υλικά που περιέχει η Pizza Pascalina επιλέχτηκαν χάρη στην αποδεδειγμένη δράση τους ενάντια στα καρδιαγγειακά νοσήματα και ορισμένους τύπους καρκίνου.

Ενδεικτικά, μελέτη που δημοσιεύτηκε πέρυσι στην επιθεώρηση Journal of Cellular Physiology έδειξε ότι η ζουμερή ντομάτα μειώνει τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του στομάχου, ενώ πρόσφατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σύστησε την υιοθέτηση του μεσογειακού προτύπου διατροφής προκειμένου να μειωθούν οι δείκτες καρδιαγγειακών νοσημάτων, διαβήτη και καρκίνου παγκοσμίως.

Με λίγα λόγια, δεν χρειάζεται να στερούμαστε τις αγαπημένες μας λιχουδιές, ακόμη και τη λαχταριστή πίτσα, αν αυτές είναι φτιαγμένες από τα κατάλληλα αγνά υλικά και εντάσσονται στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης και θρεπτικής διατροφής, όπως η μεσογειακή!

Πηγή: onmed.gr

Είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει κάτι τέτοιο, γι’ αυτό χαιρετίσθηκε ως αξιοθαύμαστο επίτευγμα, αν και προς το παρόν η θεραπεία έχει δοκιμασθεί με απόλυτη επιτυχία σε μία μόνο ασθενή.

Πρόκειται για μια πειραματική θεραπεία, αλλά μπορεί μελλοντικά να φέρει επανάσταση στη θεραπεία όλων των καρκίνων, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Η θεραπεία συνίσταται στην εισαγωγή εκατομμυρίων ανοσοκυττάρων στο σώμα του ασθενούς, που βοηθούν τον οργανισμό να καταπολεμήσει τους όγκους.

Οι ερευνητές του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Στίβεν Ρόζενμπεργκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Nature Medicine”, σύμφωνα με το BBC και τη βρετανική «Γκάρντιαν». Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε και ο ελληνικής καταγωγής Νικόλαος Ζαχαράκης.

Η 49χρονη ασθενής Τζούντι Πέρκινς που ζει στη Φλόριντα, είχε μεταστατικό καρκίνο του μαστού που δεν ήταν δυνατό να αντιμετωπισθεί με τις συνήθειες θεραπείες. Είχε φθάσει στο σημείο να έχει στο ήπαρ της όγκους σε μέγεθος μπάλας τένις, καθώς και άλλους όγκους σε άλλα σημεία του σώματός της. Δύο περίπου εβδομάδες μετά την πειραματική θεραπεία, οι όγκοι εξαφανίσθηκαν τελείως και δεν έχουν έκτοτε εμφανισθεί ξανά.

Η θεραπεία βασίζεται σε ένα «ζωντανό φάρμακο» που φτιάχνεται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενούς. Όπως είπε ο Ρόζενμπεργκ, «μιλάμε για την πιο προχωρημένη εξατομικευμένη θεραπεία που υπάρχει».

Μετά τη γενετική ανάλυση των όγκων της ασθενούς για να εντοπισθούν οι συγκεκριμένες καρκινικές μεταλλάξεις, ελήφθησαν επιλεγμένα λεμφοκύτταρα (TIL) από το αίμα της, καλλιεργήθηκαν σε μεγάλες ποσότητες στο εργαστήριο (περίπου 90 δισεκατομμύρια) και μετά εισήχθησαν ξανά στο σώμα της, μαζί με ένα φάρμακο (pembrolizumab) που βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα.

Όμως χρειάζονται περισσότερες δοκιμές με μεγαλύτερο αριθμό ασθενών για να επιβεβαιωθεί η αποτελεσματικότητα της νέας θεραπείας, προτού χρησιμοποιηθεί ευρύτερα στην κλινική πρακτική.

Πρόκειται για ένα συνεξελικτικό νευρωνικό δίκτυο βαθιάς μάθησης (deep learning convolutional neural network), το οποίο εκπαιδεύθηκε να ανιχνεύει τον καρκίνο, έχοντας προηγουμένως τροφοδοτηθεί με περισσότερες από 100.000 εικόνες κακοήθων μελανωμάτων, καθώς επίσης – για λόγους σύγκρισης- με εικόνες αβλαβών σπίλων.

Η διαγνωστική αξιοπιστία του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης συγκρίθηκε με εκείνη 58 δερματολόγων από 17 χώρες, μεταξύ των οποίων και από την Ελλάδα. Διαπιστώθηκε ότι το σύστημα διέγνωσε περισσότερα μελανώματα (95%) σε σχέση με τους γιατρούς (89%), ενώ είχε και λιγότερες ψευδώς θετικές διαγνώσεις (αθώοι σπίλοι που εσφαλμένα διαγνώσθηκαν ως καρκίνοι).

Το σύστημα, το οποίο μιμείται τη λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου, μαθαίνει να γίνεται ολοένα καλύτερο όσες περισσότερες εικόνες βλέπει.

Δύο από τους βασικότερους παράγοντες κινδύνου για τον συγκεκριμένο καρκίνο, το φύλο και η ηλικία (η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 62 έτη), δεν είναι δυνατό να ελεγχθούν, ωστόσο υπάρχουν πολλοί ακόμη τροποποιήσιμοι παράγοντες που πρέπει να γνωρίζουν οι γυναίκες. Παρακάτω θα δείτε τους βασικότερους από αυτούς.

1. Αντισύλληψη

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που παίρνουν αντισυλληπτικά χάπια διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο στις ωοθήκες. Η προστασία αυξάνεται όσο αυξάνεται και η διάρκεια λήψης των χαπιών και διαρκεί έως και για 35 χρόνια. Μάλιστα, η επίδραση των χαπιών είναι άμεση, αφού ο μειωμένος κίνδυνος διαπιστώνεται σε διάστημα μόλις τριών έως έξι μηνών από την έναρξη της αγωγής.

2. Έλεγχος του βάρους

Η παχυσαρκία (δείκτης μάζας σώματος πάνω από 30) αποτελεί ισχυρό παράγοντα κινδύνου για τον καρκίνο των ωοθηκών. Εξαιρετικά αυξημένες εκτιμάται πως είναι οι πιθανότητες εκδήλωσης της νόσου για τις γυναίκες που είχαν πολλά παραπανίσια κιλά ήδη από τα πρώτα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Οι παχύσαρκες γυναίκες είναι επίσης πιο πιθανό να χάσουν τη ζωή τους από τον καρκίνο των ωοθηκών.

3. Διατροφή με λίγα λιπαρά

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επίσημο περιοδικό του Αμερικανικού Ινστιτούτου για τον Καρκίνο (JNCI), μια διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά μπορεί να δράσει προστατευτικά ενάντια στον καρκίνο των ωοθηκών. Μάλιστα, μια άλλη μελέτη, στην επιθεώρηση British Journal of Cancer, έρχεται να συμπληρώσει πως ιδιαιτέρως βλαβερά για την αναπαραγωγική υγεία των γυναικών είναι τα λιπαρά ζωικής προέλευσης.

4. Εγκυμοσύνη & θηλασμός

Τόσο η εγκυμοσύνη όσο και ο θηλασμός συνδέονται με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών. Η προστατευτική δράση αποδίδεται στην απουσία ωορρηξίας κατά τη διάρκεια της κύησης και (ορισμένες φορές) της περιόδου θηλασμού. Μάλιστα, τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα υποδεικνύουν πως όσο μικρότερη είναι η γυναίκα όταν κάνει το πρώτο της παιδί (πριν την ηλικία των 26 ετών) και όσο περισσότερα παιδιά έχει κάνει τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος.

Πηγή: health.com

Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Case Western Reserve κατάφεραν να περιγράψουν πως η παχυσαρκία έχει καταφέρει να μετατοπίσει την εκδήλωση συγκεκριμένων μορφών καρκίνου σε νεότερες ηλικιακές ομάδες δια μέσου κυτταρικών μηχανισμών που προάγουν τη νόσηση.

Ο καρκίνος συνήθως κάποτε εθεωρείτο νόσος των ατόμων 50 ετών και άνω αλλά πλέον η συχνότητα του είναι αυξημένη και σε νεαρά άτομα. Εκ των 20 συχνότερων μορφών του, οι εννέα αφορούν σε νεαρούς ενήλικες. Το 2016, σχεδόν ένας στους δέκα καρκίνους του μαστού, και ένας στους τέσσερις καρκίνους του θυρεοειδούς αδένα αφορούσε άτομα 20-44 ετών, σύμφωνα με την ανασκόπηση. Επίσης, οι ερευνητές παρατήτησαν ότι όσο αυξανόταν η παχυσαρκία μεταξύ των νεαρών ενηλίκων, τόσο αυξάνονταν και τα ποσοστά καρκίνου.

Στην ανασκόπηση συμπεριλήφθηκαν στοιχεία από ζωικές μελέτες, κλινικές και επιδημιολογικά δεδομένα δημόσιας υγείας για μπορέσουν οι επιστήμονες να αιτιολογήσουν την αυξημένη συχνότητα των καρκίνων στους νέους.

«Τα νεαρά άτομα με δείκτη μάζας σώματος πάνω από 30 είναι πιθανότερο να εκδηλώσουν επιθετικές νεοπλασίες. Η παιδική παχυσαρκία έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις που μπορεί να συντελέσουν στη εκδήλωση καρκίνου τόσο σε νεαρή όσο και σε όψιμη ηλικία», σχολιάζει ο Δρ Ναθαν Μπεργκερ, καθηγητής Πειραματικής Ιατρικής στο Αντικαρκινικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Case Western Reserve.

Και προσθέτει ότι, η παχυσαρκία μπορεί να τροποποιήσει επί μονίμου βάσεως την πιθανότητα του ατόμου να εκδηλώσει καρκίνο. Ακόμα και μετά την απώλεια βάρους ο κίνδυνος παραμένει. «Αν είσαι παχύσαρκος, διατρέχει υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου. Αν χάσεις βάρος βελτιώσεις τα προγνωστικά αλλά ο κίνδυνος δεν εξαφανίζεται εντερλώς. Η παχυσαρκία αλλάζει το DNA και οι αλλαγές αυτές σε βάθος χρόνου περιλαμβάνουν επιγενετικές τροποποιήσεις που αυξάνουν δια βίου τον κίνδυνο καρκίνου ακόμα και μετά την απώλεια βάρους», λέει ο Δρ Μπεργκερ.

Η συνδυαστική ανάλυση των πειραματικών και των κλινικών μελετών έδειξε ότι η παχυσαρκία επιταχύνει την πρόοδο του καρκίνου σε βάθος χρόνου. Υπερενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα για να παράγει επιβλαβή υποπροϊόντα, όπως ελεύθερες ρίζες, που μεταλλάσσουν το DNA. Η παχυσαρκία επίσης αλλάζει τον μεταβολισμό, προκαλώντας ανισορροπίες στους αυξητικούς παράγοντες και τις ορμόνες, που βοηθούν τα καρκινικά κύτταρα να ευημερούν.

Πως επηρεάζει την υγεία η παχυσαρκία

Στο έντερο η παχυσαρκία αλλάζει το μικροβίωμα, ενώ η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση στα παχύσαρκα άτομα αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του οισοφάγου. «Καταλαβαίνετε ότι ακόμα κι αν μπλοκάρουμε έναν μηχανισμό, ο επαγόμενος από την παχυσαρκία θα βρει άλλον δρόμο να εξελιχθεί», λέει ο Δρ Μπεργκερ.

Ποσοτικά και ανέκδοτα στοιχεία υποστηρίζουν περαιτέρω τη σχέση παχυσαρκίας και συγκεκριμένων μορφών καρκίνου. Μελέτη που έγινε σε πάνω από 1,1 εκατομμύριο Ισραηλινούς άνδρες έδειξε ότι, εκείνοι που ήταν υπέρβαροι σε ηλικία 16-19 ετών, είχαν σχεδόν διπλάσιο κίνδυνο να εκδηλώσουν καρκίνο παχέος εντέρου έως την ηλικία των 48 ετών. Άλλη μελέτη έδειξε ότι τα άτομα που είχαν σώμα σε σήμα «μήλου» δηλαδή κοιλιακή παχυσαρκία είχαν υψηλότερη συχνότητα πολλαπλού μυελώματος.

Εν κατακλείδι τα στοιχεία τεκμηριώνουν ότι ο ΔΜΣ του ανθρώπου είναι καθοριστικός για το σύνολο του βίου του. Πολλοί καρκίνοι εξάλλου εκδηλώνονται μετά τη απώλεια βάρους και αυτό είναι κάτι που συχνά κάνει τους γιατρούς να παραβλέπουν τους παράγοντες που συνδέουν τις δύο κατάστασεις.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι με την διαρκώς αυξανόμενη χρήση των ηλεκτρονικών ιατρικών αρχείων θα δομηθούν βάσεις δεδομένων δια μέσου των οποίων θα μπορούν να εντοπιστούν τα πρότυπα απώλειας βάρους, ακόμα κι αν πρόκειται για το μακρινό παρελθόν και τα σχετιζόμενα προβλήματα υγείας. Ενδεχομένως, οι γιατροί εξετάζοντας χαρακτηριστικά της διατροφής και τους ευρύτερου περιβάλλοντος του παχύσαρκου ατόμου, να μπορούν να έχουν κάποια ένδειξη για την πιθανή πρόγνωση του κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου.

In.gr