Οι ερευνητές εκτιμούν ότι αν οι ηλικιωμένοι πάσχοντες έκαναν μόλις 5 λεπτά γρήγορου περπατήματος την ημέρα, οι πιθανότητες να χρειαστούν χειρουργική επέμβαση αντικατάστασης γόνατος θα μπορούσαν να μειωθούν κατά 16%.

Από την άλλη πλευρά, το ήπιο περπάτημα, όπως αυτό μιας βόλτας, μπορεί να μην έχει καμία επίδραση, δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια Hiral Master, από το Πανεπιστήμιο του Delaware.

Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτά τα συμπεράσματα, αφού μελέτησαν πάνω από 1.800 ηλικιωμένους με αρθρίτιδα γόνατος οι οποίοι χρησιμοποίησαν φορητές συσκευές παρακολούθησης της έντασης του περπατήματος για τουλάχιστον τέσσερις ημέρες.

Μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, το 6% των συμμετεχόντων στη μελέτη υποβλήθηκε σε χειρουργείο ολικής αρθροπλαστικής γόνατος, δηλαδή επέμβασης για την ολική αντικατάσταση της κατεστραμμένης άρθρωσης του γόνατος.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν τα δεδομένα σχετικά με τις περιπατητικές συνήθειες των ανθρώπων για να εξετάσουν την επίδραση της αντικατάστασης του «μη περιπατητικού» χρόνου με περιπατητικό χρόνο διαφόρων εντάσεων.

Τα ευρήματα έδειξαν ότι η αντικατάσταση μόλις 5 λεπτών καθιστικού χρόνου με περπάτημα μέτριας έως υψηλής έντασης, συνδέθηκε με 16% μείωση των πιθανοτήτων χειρουργικής επέμβασης αντικατάστασης γόνατος.

Οι συγγραφείς της μελέτης όρισαν την μέτρια έως υψηλή ένταση σε περισσότερα από 100 βήματα το λεπτό. Σύμφωνα με τους ειδικούς μία «ζωηρή» βόλτα είναι αυτή που ανεβάζει τους καρδιακούς παλμούς και όχι απλά μια βόλτα γύρω από το τετράγωνο. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολλεγίου Ρευματολογίας, στο Σικάγο.

Η οστεοαρθρίτιδα γόνατος αναπτύσσεται όταν καταστρέφεται ο χόνδρος των αρθρώσεων με αποτέλεσμα να παρατηρείται τριβή των οστών.

Υπολογίζεται ότι 13,5% των ανδρών και 19% των γυναικών ηλικίας 45 ετών και άνω έχουν αρθρίτιδα γόνατος, μια κατάσταση αρκετά σοβαρή που προκαλεί πόνο και άλλα συμπτώματα.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι ασθενείς συχνά αναρωτιούνται αν το περπάτημα ωφελεί τις αρθρώσεις τους ή αν πρέπει να ελαχιστοποιήσουν τη σωματική δραστηριότητα. Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι οι πάσχοντες από οστεοαρθρίτιδα γόνατος είναι προτιμότερο να παραμένουν ενεργοί και να αποφεύγουν την καθιστική ζωή.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι η σωματική δραστηριότητα έχει πολλά οφέλη για την υγεία, όπως η μείωση του κινδύνου εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Πηγή: healthday.com

Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο IEEE Transactions on Pattern Analysis and Machine Intelligence (TΡAMI) νωρίτερα μέσα στο έτος και υποδεικνύουν πως, κατά μέσο όρο, το συγκεκριμένο σύστημα ήταν σε θέση να ταυτοποιεί επιτυχώς σχεδόν στο 100% των περιπτώσεων, με ποσοστό λάθους μόλις 0,7%.

Επί της παρούσης στον χώρο των βιομετρικών συστημάτων ασφαλείας κυριαρχούν τα δακτυλικά αποτυπώματα, η αναγνώριση προσώπου και η σάρωση ματιού. Ωστόσο, τα αποκαλούμενα «συμπεριφορικά» βιομετρικά, όπως η αναγνώριση βαδίσματος, είναι και αυτά σε θέση να εντοπίζουν μοναδικές «υπογραφές», όπως αυτές προκύπτουν από τη συμπεριφορά και την κίνηση ενός ατόμου. Η ομάδα των ερευνητών δοκίμασε τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιώντας έναν μεγάλο αριθμό από αποκαλούμενους «εξαπατητές», και έναν μικρό αριθμό χρηστών σε τρία διαφορετικά σενάρια πραγματικού κόσμου, σε σημεία ελέγχου αεροδρομίων, σε χώρους εργασίας και σε οικιακό περιβάλλον.

«Ο κάθε άνθρωπος έχει περίπου 24 διαφορετικούς παράγοντες και κινήσεις ενώ περπατά, με αποτέλεσμα κάθε άτομο να έχει έναν μοναδικό τρόπο βαδίσματος. Οπότε η παρακολούθηση αυτών των κινήσεων μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν δακτυλικό αποτύπωμα ή σάρωση αμφιβληστροειδούς, για την αναγνώριση και την ταυτοποίηση ενός ατόμου» λέει ο Ομάρ Κοστίγια Ρέγιες, της Σχολής Ηλεκτρολόγων/ Ηλεκτρονικών Μηχανικών του University of Manchester, που ηγήθηκε της έρευνας.

Για τους σκοπούς του συγκεκριμένου συστήματος τεχνητής νοημοσύνης, οι ερευνητές δημιούργησαν τη μεγαλύτερη βάση δεδομένων με βαδίσματα στην ιστορία, με περίπου 20.000 «σήματα» βαδίσματος από 127 άτομα. Για τη συγκέντρωση αυτών των δεδομένων, η ομάδα χρησιμοποίησε αισθητήρες πατώματος και κάμερες υψηλής ανάλυσης. Ήταν αυτό το dataset (SfootBD), που χρησιμοποιήθηκε από τον Κοστίγια Ρέγιες για την ανάπτυξη των προηγμένων υπολογιστών μοντέλων που χρειάζονταν για την αυτόματη βιομετρική ταυτοποίηση βαδίσματος που παρουσιάστηκε στο ΤΡΑΜΙ.

Όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, τα πλεονεκτήματα της τεχνολογίας αυτής είναι ότι δεν είναι παρεμβατική (δεν χρειάζεται καν ο περαστικός να βγάλει τα παπούτσια του), ενώ θα μπορούσε να προσαρμοστεί για να εντοπίζει άτομα με νευρολογικά προβλήματα, έτσι ώστε να είναι κατάλληλο και για χρήση στον τομέα της υγείας.

naftemporiki.gr

Η έρευνα έγινε στο Πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης Amherst βάσει στοιχείων από τη πολυκεντρική μελέτη Effects of Aspirin in Gestation and Reproduction (EAGeR), που είχε εστιάσει σε γυναίκες με ιστορικό μιας ή δύο αποβολών.

Οι ερευνητές εστίασαν σε δείγμα 1.214 γυναικών συσχετίζοντας το περπάτημα με την ικανότητα επίτευξης κύησης και διαπίστωσαν ότι αυτό επηρεαζόταν σημαντικά από τον δείκτη μάζας σώματος. Μεταξύ των υπέρβαρων/παχύσαρκων γυναικών, το περπάτημα για τουλάχιστον δέκα λεπτά κάθε φορά σχετιζόταν με βελτιωμένη γονιμότητα. Επίσης, μετά από τη χρήση στατιστικών μοντέλων, διαπιστώθηκε ότι οι γυναίκες που ανέφεραν ότι περπατούσαν τέσσερις ή περισσότερες ώρες την εβδομάδα είχαν σημαντικά περισσότερες πιθανότητες εγκυμοσύνης, συγκριτικά με μη έντονη δραστηριότητα.

Η μέτρια δραστηριότητα, η καθιστική συμπεριφορά και άλλες δραστηριότητες δεν σχετίστηκαν με τη γονιμότητα συνολικά ή με τις αναλύσεις βάσει ΔΜΣ. Ωστόσο προς το παρόν δεν είναι ξεκάθαρο πως η έντονη σωματική δραστηριότητα έχει διαφορετικές βιολογικές επιδράσεις από το βάδισμα.

«Ο τρόπος ζωής ξεκάθαρα επιδρά στη γονιμότητα αλλά και στον κίνδυνο αποβολής του κυήματος, επειδή έχει επίπτωση σε μοριακό επίπεδο. Ό,τι τρώμε και ό,τι κάνουμε είναι πιθανοί συνεισφέροντες παράγοντες που μπορούμε να τροποποιήσουμε για να αλλάξουμε την υγεία μας. Η μελέτη μας λοιπόν είναι σημαντική διότι δίνει νέες πληροφορίες για τα πράγματα που μπορούμε να αλλάξουμε», εξηγεί ο Μπράιαν Γουιτκομπ, επίκουρος καθηγητής Βιοστατιστικής και Επιδημιολογίας στη Σχολή Δημόσιας Υγείας και Επιστημών Υγείας του Πανεπιστημίου Amherst.

Εξάλλου σημειώνει ότι, η σωματική δραστηριότητα σχετίζεται και με άλλες συμπεριφορές και παράγοντες του τρόπου ζωής. Για παράδειγμα, οι γυναίκες που είναι σωματικά δραστήριες ενδεχομένως να διαφέρουν από αυτές που κάνουν καθιστική ζωή.

Πάντως παραδέχεται ότι η μελέτη δεν μπορεί να έχει επιπτώσεις στον γενικό πληθυσμό ως προς τη γονιμότητα, αφού οι συνήθειες αναφορικά με τη γυμναστική μπορεί να διαφέρουν στις γυναίκες με ιστορικό αποβολής.

ΌΠως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι ειδικοί συνιστούν να ασκείται κανείς τουλάχιστον 150 λεπτά (2,5 ώρες) την εβδομάδα με μέτρια ένταση ή 75 λεπτά με μεγάλη ένταση. Η νέα έρευνα δείχνει ότι ακόμη και λιγότερο χρόνο αν αφιερώνει κανείς στο περπάτημα, δεν θα πάει καθόλου χαμένος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Άλπα Πατέλ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό περιοδικό προληπτικής ιατρικής “American Journal of Preventive Medicine”, μελέτησαν στοιχεία για περίπου 140.000 ανθρώπους. Από αυτούς, το 95% περπατούσαν λιγότερο ή περισσότερο (το 5% σχεδόν καθόλου), ενώ σχεδόν οι μισοί χρησιμοποιούσαν το περπάτημα ως τη μόνη τους άσκηση.

Λαμβάνοντας υπόψη άλλους παράγοντες κινδύνου (κάπνισμα, παχυσαρκία κ.α.), η μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ακόμη και λιγότερες από δύο ώρες περπάτημα μέσα στην εβδομάδα σχετίζονται με μειωμένη θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία, σε σχέση με καθόλου περπάτημα. Με 2,5 έως 5 ώρες περπάτημα την εβδομάδα, χωρίς άλλη άσκηση, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου ήταν μειωμένος κατά 20% κατά μέσο όρο.