Πρόκειται για ένα συνεξελικτικό νευρωνικό δίκτυο βαθιάς μάθησης (deep learning convolutional neural network), το οποίο εκπαιδεύθηκε να ανιχνεύει τον καρκίνο, έχοντας προηγουμένως τροφοδοτηθεί με περισσότερες από 100.000 εικόνες κακοήθων μελανωμάτων, καθώς επίσης – για λόγους σύγκρισης- με εικόνες αβλαβών σπίλων.

Η διαγνωστική αξιοπιστία του συστήματος τεχνητής νοημοσύνης συγκρίθηκε με εκείνη 58 δερματολόγων από 17 χώρες, μεταξύ των οποίων και από την Ελλάδα. Διαπιστώθηκε ότι το σύστημα διέγνωσε περισσότερα μελανώματα (95%) σε σχέση με τους γιατρούς (89%), ενώ είχε και λιγότερες ψευδώς θετικές διαγνώσεις (αθώοι σπίλοι που εσφαλμένα διαγνώσθηκαν ως καρκίνοι).

Το σύστημα, το οποίο μιμείται τη λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου, μαθαίνει να γίνεται ολοένα καλύτερο όσες περισσότερες εικόνες βλέπει.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Ζονγκμίνγκ Λίου των Σχολών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών και Βιοϊατρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Πέρντιου των ΗΠΑ, ζήτησαν από τρεις γυναίκες να βλέπουν εκατοντάδες βίντεο και την ίδια στιγμή ένα μηχάνημα λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI) κατέγραφε την εγκεφαλική δραστηριότητά τους.

Παράλληλα, ένα συνελικτικό νευρωνικό δίκτυο (convolutional neural network) βαθιάς μάθησης και επεξεργασίας εικόνας «μάθαινε» να συσχετίζει τις εικόνες στις ταινίες με τα εγκεφαλικά μοτίβα των γυναικών. Από ένα σημείο και μετά, το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης μπορούσε μόνο του να προβλέψει τι έβλεπαν οι εθελόντριες και, με βάση αυτή την εκτίμηση, οι ερευνητές ήταν σε θέση να κάνουν μια γενική απεικόνιση του περιεχομένου του εγκεφάλου.

Μέχρι στιγμής το σύστημα -αναλύοντας την εγκεφαλική δραστηριότητα- έχει ποσοστό επιτυχίας περίπου 50% στο να μαντέψει τί βλέπει ένας άνθρωπος και άρα τι επεξεργάζεται ο εγκέφαλός του, έχοντας να επιλέξει ανάμεσα σε 15 κατηγορίες αντικειμένων και δραστηριοτήτων (πουλί, αεροπλάνο, σωματική άσκηση κ.α.).

Αν το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης έχει εκπαιδευθεί σε δεδομένα από μια γυναίκα, αλλά δοκιμάσει να μαντέψει το περιεχόμενο του εγκεφάλου μιας άλλης γυναίκας, τότε το ποσοστό επιτυχίας του πέφτει στο 25%.

Το σύστημα έχει αρχίσει ήδη να αναπαράγει την εικόνα αυτού που έχει ένας άνθρωπος στον εγκέφαλό του, αλλά προς το παρόν οι παραγόμενες στατικές εικόνες μοιάζουν με στίγματα, όπως αυτά των pixel.

Όμως, οι ερευνητές θεωρούν ότι το σύστημα θα προοδεύσει στην πορεία και κάποτε θα είναι σε θέση να «μεταφράσει» τις σκέψεις ή ακόμη και τα όνειρα σε ψηφιακά δεδομένα ενός υπολογιστή και, τελικά, σε ταινίες.