«Στο κέντρο του κύκλου»Θα ήταν επαγγελματική αυτοκτονία, ε) η περιπέτεια δράσης «Χωρίς διέξοδο», στ) η ελληνική ταινία  “Lines”, βγαλμένη από τον ψυχαναγκασμό της ελληνικής «κρίσης» και ζ) η ταινία τρόμου «Το μυστικό των Μάρομποουν».

Καζαντζάκης

Biopic του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καζαντζάκη: να μην ελπίζετε σε τίποτα, αλλά να φοβάστε τα πάντα…

Αξιολόγηση: *

• Του Γιώργου Παπαδημητρίου

Σκηνοθεσία: Γιάννης Σμαραγδής

Παίζουν: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Μαρία Καλογήρου, Νίκος Καρδώνης

Διάρκεια: 121’

Μετά, λοιπόν, τον Κωνσταντίνο Καβάφη και τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, ήρθε η σειρά του Νίκου Καζαντζάκη. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για τον σπουδαίο Κρητικό συγγραφέα να γνωρίσει την ατίμωση και τον διασυρμό στα χέρια του Γιάννη Σμαραγδή. Διότι στο συγκεκριμένο biopic η μεγαλύτερη διείσδυση στον βίο, στο έργο και στην ψυχή του Νίκου Καζαντζάκη είναι η συχνή αναφορά ενός ονοματεπώνυμου που τυγχάνει να ηχεί πανομοιότυπα.

Το πολύπαθο είδος της κινηματογραφικής βιογραφίας, ούτως ή άλλως, πάσχει από πολλά κουσούρια, σε διεθνές επίπεδο και βεληνεκές, πόσο μάλλον σε μία πεπερασμένων δυνατοτήτων ελληνική παραγωγή. Αγιογράφηση του τιμώμενου προσώπου. Γεγονοτική γραμμική παράθεση – εξιστόρηση, σε τόνο παπαγαλίας. Αδυναμία ένταξης του εξειδικευμένου θέματος σε ένα συνολικό και ευρύτερο πλαίσιο αναφοράς. Καρικατουρίστικη όξυνση όλων των κλισέ που συνοδεύουν τον βιογραφούμενο ή εκβιαστική άμβλυνση – αμφισβήτηση αυτών. Ορισμένες μονάχα από τις σταθερές παθογένειες ενός genre που διαθέτει τους κράχτες για να προσελκύει το κοινό, αλλά πολύ συχνά είναι αδειανό από ψαχνό.

Τίποτα, όμως, από όλα τα παραπάνω δεν μπορούν να μας προετοιμάσουν για την ολική και αδιαπραγμάτευτη φαλκονέρα μιας ταινίας που βαυκαλίζεται πως πρόκειται για εγχώρια υπερπαραγωγή, αλλά στην πραγματικότητα μοιάζει με επαρχιώτικο κακέκτυπο, αν όχι και με κακόγουστο αστείο. Ο Καζαντζάκης του Σμαραγδή βολοδέρνει σαν καρυδότσουφλο σε μία θύελλα φτηνιάρικης γυαλάδας και κιτς μεγαλοστομίας, χωρίς καμία δικλείδα ασφαλείας ικανή να σώσει, έστω και αποσπασματικά, τα προσχήματα. Σενάριο, διάλογοι, ερμηνείες, κουστούμια, εφέ, ιστορικές αναφορές, σκηνογραφία και γενικότερα κάθετι συμπληρωματικό και παραπληρωματικό, μοιάζουν βουτηγμένα στον ίδιο πηχτό χυλό της ακαλαίσθητης προχειρότητας και του παρακατιανού εντυπωσιασμού.

Πρωτίστως, διότι ο κεντρικός ήρωας του Σμαραγδή δεν αποκτά ποτέ του αληθινή χαρακτηρολογική υπόσταση, στερημένος από οποιοδήποτε ζωτικό κατοικήσιμο περιβάλλον εντός του οποίου θα μπορούσε να ξεδιπλωθεί. Οι σταθμοί της συγγραφικής του καριέρας, οι διαπροσωπικές του σχέσεις, οι μάχες με τους προσωπικούς δαίμονες, τα ιστορικά συμβάντα που (υποτίθεται ότι) διαδραματίζονται σε παράλληλο χρόνο, μοιάζουν με μεταμεσονύκτιο τηλεμάρκετινγκ που ανακοινώνει την πραμάτεια του.

Οι περιπλανήσεις του Καζαντζάκη στο εξωτερικό (Βιέννη, Βερολίνο, Μόσχα) αποτυπώνονται με εμβόλιμα καρτοποσταλικά πλάνα, που θυμίζουν εφέ επιπέδου b-movie, καθώς και με αρχειακό υλικό από τα κινηματογραφικά επίκαιρα της εποχής. Ο Σμαραγδής, λοιπόν, αντί να αποπειραθεί να ανασυστήσει την εποχή, μας πετά ανερυθρίαστα προκάτ εικόνες μασημένης τροφής στη μούρη, υποτιμώντας κραυγαλέα την κινηματογραφική μας νοημοσύνη. Επί της ουσίας,  δεν έχει καμία επιθυμία, ικανότητα και διάθεση να εντάξει τον ήρωά του σε οποιοδήποτε πλέγμα, νοητικό και αισθητικό, και καταλήγει να εξαλείφει από την ταινία του τη δράση, τα δρώμενα και τους δρώντες.

Η αφηγηματική πορεία της ταινίας βασίζεται ευθύς εξαρχής σε μία επιτηδευμένη και νερόβραστη off αφήγηση, χωρίς κανένα παλμό ή ειρμό, καθώς και σε ένα κολάζ από τα γεγονότα – σταθμούς στη ζωή του Καζαντζάκη, που δεν διαθέτει την παραμικρή αίσθηση συνοχής, συνεκτικότητας, σε οποιοιδήποτε πιθανό και απίθανο επίπεδο (λογικό, συνειρμικό, ονειρικό, βιωματικό). Οι φιλοσοφικές και θεολογικές αναζητήσεις του Καζαντζάκη αναμασιούνται ακατάπαυστα, σε σημείο που εκπίπτουν από φλεγόμενες οντολογικές και υπαρξιακές εσωτερικές μάχες και υποβιβάζονται σε εφηβικά παραληρήματα και βαρετές αμπελοφιλοσοφίες. Στομφώδεις διάλογοι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου, άνευρες κορυφώσεις,  αποστειρωμένα σκηνικά, σκόρπιες σφήνες φολκλόρ κρητικής λεβεντιάς, φαιδρές παρεμβολές γελοίων μεσότιτλων που ανακοινώνουν την έναρξη «κεφαλαίων» που υπάρχουν μόνο στο μυαλό του Σμαραγδή, για να φτάσουμε κουτρουβαλώντας, δυστυχώς, στην τελική ευθεία. Όπου η ταινία βρίσκει μυστηριωδώς τον τρόπο να εκτοξευθεί ακόμη πιο βαθιά στη μαύρη τρύπα της αντί-κινηματογραφικής γραφικότητας.

Από μία στιγμή και έπειτα, κάθε μυθιστόρημα – σταθμός του Καζαντζάκη μας ανακοινώνεται με ένα γκρο πλαν στο δακτυλογραφημένο του εξώφυλλο και ακολουθείται από έναν ανατριχιαστικά σαπουνοπερετικό διάλογο μεταξύ του συγγραφέα και της συζύγου του, ο οποίος μπορεί να συνοψιστεί στα παρακάτω: «- Σου άρεσε αγάπη μου; – Το λάτρεψα, Νίκο μου». Επιπλέον, κάθε ναυαρχίδα στη ζωή του Καζαντζάκη, από τον αφορισμό του από την Εκκλησία και το σαμποτάρισμα της νομπελικής του υποψηφιότητας ώς τους θανάτους του δεσποτικού πατέρα του και του επιστήθιου φίλου του Άγγελου Σικελιανού, ανακοινώνεται ουρανοκατέβατα, μέσα από απλοϊκό και αφελές στήσιμο σκηνής που επαναλαμβάνεται μηχανικά, σχεδόν σαν απόπειρα αστεϊσμού: η σύζυγος λαμβάνει μία επιστολή, εισέρχεται στο γραφείο με φωνή τρεμάμενη σαν σπουργίτι εν μέσω κυκλώνα, ο Καζαντζάκης σηκώνεται από το γραφείο του στο οποίο έχει βγάλει ρίζες, και τα άσχημα νέα ανακοινώνονται σαν απαγγελία σε γιορτή δημοτικού σχολείου για κάποια εθνική επέτειο.

Περιττό να αναφέρουμε ότι όλοι οι συμπληρωματικοί χαρακτήρες περιδιαβαίνουν την ταινία σαν ξεκούδουνοι κομπάρσοι, χωρίς κανένα λειτουργικό ή οργανικό ρόλο, χωρίς καμία υπόνοια βάθους ή πραγματικής αλληλεπίδρασης με τον βασικό ήρωα. Η σύζυγός του Ελένη υποβιβάζεται σε groupie δακτυλογράφο των χειρόγραφων του συγγραφέα, ενώ εξυπακούεται ότι εξοστρακίζεται από την ταινία  ο πρώτος γάμος του Καζαντζάκη, ο οποίος έληξε με εκατέρωθεν πίκρα και κατηγορίες. Η προφανώς στερεοτυπική αντίληψη του Σμαραγδή περί καλλιτεχνικής εκκεντρικότητας μετατρέπει τον Άγγελο Σικελιανό σε camp οιστριονική φιγούρα, που εκπέμπει αντιπάθεια και αποστροφή. Ο Ζορμπάς (που όντως λεγόταν στην πραγματικότητα Γιώργης και όχι Αλέξης) θα μπορούσε κάλλιστα να πρωταγωνιστεί σε τουριστικό σποτάκι του ΕΟΤ για την προώθηση της καρτουνίστικης τριτοκοσμικής εικόνας του κεφάτου Έλληνα λεβέντη, που ρουφά το μεδούλι της ζωής γιατί εδώ έχει πάντα ήλιο. Το ζεύγος της Μελίνας Μερκούρη και του Ζιλ Ντασέν (το 1957, ο Ντασέν μετέφερε στη μεγάλη οθόνη το μυθιστόρημα του Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, με τίτλο Αυτός που πρέπει να πεθάνει) θα μπορούσε στην πραγματικότητα να είναι οποιοδήποτε άλλο φιλικό αντρόγυνο του ζεύγους Καζαντζάκη, καθώς το μόνο που μας προδιαθέτει πως πρόκειται για αυτούς είναι οι αναφορές των ονομάτων τους, σε διαλόγους γεμάτους μικροαστικό whit και προκάτ καλλιτεχνικό αέρα.

Ειλικρινά, ο υπογράφων θεωρεί άδικο να κατακεραυνώσει τις ερμηνείες των ηθοποιών που πρωταγωνιστούν στην ταινία, καθώς αποκλείεται να είναι στην πραγματικότητα τόσο ατάλαντοι (ίσα ίσα, ορισμένοι εξ αυτών, μάλλον είναι το αντίθετο, όπως ο πρωταγωνιστής Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος) όσο καταλήγουν να δείχνουν σε μία ταινία που απανθρακώνει, σαν λίβας που καίει τα σπαρτά, οτιδήποτε απαρτίζει μία κινηματογραφική ταινία. Το γεγονός και μόνο ότι θα φέρουν αυτή την ταινία στο βιογραφικό τους είναι πέρα για πέρα αρκετό για να αποφύγουν στο μέλλον οποιαδήποτε ανάλογη επιλογή.

Είναι, όμως, αδύνατο να μην σταχυολογήσουμε τις στιγμές όπου η ταινία άγγιξε τον πάτο του πηγαδιού, να μην φτιάξουμε ένα μίνι ανθολόγιο με τα best of της γραφικότητας που βομβάρδισε τα ματάκια μας. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: α) το Καζαντζάκης απέδειξε ότι πληροί τα κριτήρια μίας ιλουστρασιόν υπερπαραγωγής και ενστερνιζόμενο τις τάσεις της σύγχρονης εποχής του μάρκετινγκ και των χορηγιών, προβαίνει στην πιο απροκάλυπτη και εξόφθαλμη τοποθέτηση προϊόντος που μπορείτε να φανταστείτε, δίχως καμία αιδώ ή ντροπή. Ο Γιάννης Σμαραγδής, ως γνωστόν, τιμά και προωθεί τον τόπο καταγωγής του, οπότε δεν παρέλειψε να πραγματοποιήσει και μία μικρή αβάντα σε συγκεκριμένο brand κρητικών παξιμαδιών και λοιπών αρτοσκευασμάτων, μπροστά στα γουρλωμένα και έντρομα μάτια μας, β) η ταινία που λέτε ακολουθεί κατά πόδας τη ζωή του σπουδαίου συγγραφέα μέχρι και το σωτήριον έτος 1957, στο οποίο, όπως μας πληροφορεί και ο επίλογος «ο Καζαντζάκης ανελήφθη εις τους ουρανούς». Ενώ λοιπόν, βρισκόμαστε ήδη στο 1957 και ο Καζαντζάκης ενσαρκώνεται κανονικά από τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο, ξαφνικά, όταν μεταφερόμαστε στο νεκροκρέβατο του ήρωα, λίγο προτού ξεψυχήσει, ο Παπασπηλιόπουλος αντικαθίσταται από τον γηραιό ηθοποιό Στέφανο Ληναίο! Σαν να μην έφτανε, όμως, αυτή η τραγωδία και προτού συνέλθουμε από το πρώτο χτύπημα, διαπιστώνουμε ότι η Μαρία Καλογήρου εξακολουθεί να υποδύεται τη σύζυγό του Ελένη, απλώς με τη συνδρομή ενός κακόγουστου μακιγιάζ γήρανσης, γ) η σκηνή του φινάλε όπου η ψυχή του Καζαντζάκη μετατρέπεται σε μία λάμψη μεταξύ πυγολαμπίδας και φωτογραφικού φλας και ίπταται στα ουράνια όπου συναντά τον Ελ Γκρέκο σε στοιχειώνει σχεδόν κυριολεκτικά. Αδυνατείς να την πιστέψεις. Λαχταράς να γίνεις πειραματόζωο σε κάποιο πείραμα αυταρχικού καθεστώτος, που σβήνει όλες τις πρόσφατες αναμνήσεις.

Αντί επιλόγου, μία παράκληση (δεδομένου ότι ο Γιάννης Σμαραγδής θα συνεχίσει να βρίσκει κονδύλια για να σκηνοθετεί τα «οράματά» του) προς όλους τους έχοντες τα δικαιώματα εκμετάλλευσης του ονόματος κάθε επιφανούς Έλληνα (ιδίως Κρητικού) του περασμένου αιώνα: αρνηθείτε κάθε πρόταση που θα σας κατατεθεί! Θα είστε υπόλογοι για την κατεδάφιση της κληρονομιάς του διάσημου προγόνου σας! Και εμείς δύσκολα θα αντέξουμε ένα αντίστοιχο biopic για τον Μάνο Κατράκη ή τον Νίκο Ξυλούρη. Δείξτε έλεος.

Επίσης στις αίθουσες:

Good Time

Σκηνοθεσία: Μπεν και Τζόσουα Σαφντί

Παίζουν: Ρόμπερτ Πάτινσον, Μπεν Σαφντί, Μπάντι Ντιούρες

Διάρκεια: 100’

Πιστό στον τίτλο του, το “Good Time” σε κάνει να περνάς πολύ πολύ όμορφα στα 100 λεπτά της διάρκειάς του, χάρη στον σπιντάτο ρυθμό του, την καλοστημένη πλοκή του, την μύχια ειρωνεία του και τον απολαυστικό Ρόμπερτ Πάτινσον, ο οποίος αποδεικνύει ξανά και ξανά πως οφείλουμε να τον παίρνουμε στα σοβαρά.

Κάιρο Εμπιστευτικό

Σκηνοθεσία: Ταρίκ Σαλέχ

Παίζουν: Φαρές Φαρές, Μαρί Μαλέκ

Διάρκεια: 106’

Ένα φιλμ νουάρ made in Egypt, που τοποθετείται χρονικά στις απαρχές της Αραβικής Άνοιξης, σκιαγραφώντας τις μικρής εμβέλειας εκρήξεις που οδήγησαν στο μεγάλο μπαμ. Ένας μοναχικός αστυνομικός, φορέας μία προσωπικής ηθικής, μπλέκει σε μία υπόθεση συγκάλυψης που τον ξεπερνά και τον υπερβαίνει.

Στο κέντρο του κύκλου

Σκηνοθεσία: Ορφέας Περετζής

Παίζουν: τα μέλη της θεατρικής ομάδας «ΡΟΔΑ»

Διάρκεια: 71’

O Ορφέας Περετζής παρακολούθησε από απόσταση αναπνοής, για 7 ολόκληρα χρόνια, τα μέλη του θιάσου «ΡΟΔΑ», τόσο στη διαδικασία των προβών και της ετοιμασίας των παραστάσεων όσο και στην καθημερινότητά του εκτός σανιδιού. Και το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας όμορφο ασπρόμαυρο εγκώμιο στην αεχέγονη δύναμη που ασκεί το θέατρο στην ανθρώπινη ψυχή.

Χωρίς διέξοδο

Σκηνοθεσία: Ίραν Κρίβι

Παίζουν: Νίκολας Χουλτ, Φελίσιτι Τζόουνς, Άντονι Χόπκινς

Διάρκεια: 99’

Μία ληστεία στο Μόναχο στραβώνει ολοκληρωτικά και ο νεαρός πρωταγωνιστής μας βρίσκεται αντιμέτωπος με έναν αδίστακτο μαφιόζο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, συμμαχεί με το πρώην αφεντικό του, έναν έμπορο ναρκωτικών, προκειμένου να προστατέψει την κοπέλα του, η οποία πλέον κινδυνεύει. Προσπεράστε άφοβα.

Lines

Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαζωμένος

Παίζουν: Άννα Καλαϊτζίδου, Άντριαν Φρίλινγκ, Θέμης Πάνου, Τάσος Νούσιας

Διάρκεια: 88’

Η άτυπη υποχρέωση που νιώθουν οι περισσότεροι Έλληνες σκηνοθέτες να τοποθετηθούν για την κρίση που μαστίζει τη χώρα οδηγεί, δυστυχώς, σε ταινίες σαν κι αυτή. Γεμάτες συναισθηματικούς εκβιασμούς και απλοϊκή πολιτική ανάλυση, μασκαρεμένη κάτω από μία δήθεν σοβαροφάνεια.

Το μυστικό των Μάρομποουν

Σκηνοθεσία: Σέρχιο Σάντσεζ

Παίζουν: Άνια Τέιλορ-Τζόι, Τζορτζ ΜακΚέι

Διάρκεια: 110’

Τέσσερα αδέλφια κατοικούν σε ένα σπίτι – σκέτο δαίδαλο, μετά τον θάνατο της μητέρας τους. Κι όλα κυλούν ήρεμα και ωραία, μέχρι τη στιγμή που ανακαλύπτουν ότι η σοφίτα του σπιτιού έχει καταληφθεί από ένα διαβολικό πνεύμα που δεν λέει με τίποτα να τους αποχωριστεί.

Η σινεφίλ ατάκα της εβδομάδας

«Όλη μου η ζωή μια κραυγή και το έργο μου ένα σχόλιο για αυτή τούτη την κραυγή.»

Νίκος Καζαντζάκης

To 58o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης ανοίγει σήμερα τις πύλες του και το Typosthes.gr έχει ετοιμάσει για τα μάτια σας μόνο τον απόλυτο οδηγό επιβίωσης για το ομορφότερο σινεφίλ δεκαήμερο του χρόνου. Με 30 ταινίες του προγράμματος που αξίζουν την προσοχή σας, κατανεμημένες ανά τμήματα, μαζί με όλες τις απαραίτητες συνοδευτικές πληροφορίες (σύνοψη, ημερομηνία και ώρα της κάθε προβολής, αίθουσες). Ραντεβού στις αίθουσες στο Ολύμπιον και στο Λιμάνι! 

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Lucky, του Τζον Κάρολ Λιντς

Το κύκνειο άσμα του μυθικού Χάρι Ντιν Στάντον, στο σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζον Κάρολ Λιντς, ενός από τους σπουδαιότερους καρατερίστες στην ιστορία του αμερικάνικου σινεμά. Στα χνάρια του ρόλου του στο Παρίσι, Τέξας, ο Στάντον υποδύεται έναν περιπλανώμενο 90χρονο άθεο, που επιζητεί συμφιλίωση με τη θνητότητα και τα ανθρώπινα πάθη και λάθη.

Παρασκευή 10/11: 18.00 – Ολύμπιον

Σάββατο 11/11: 15.45 – Φρίντα Λιάππα

Καθοδήγηση Ζωής ΑΕ, της Ρουθ Μάντερ

Σε μία οργουελική δυστοπική κοινωνία του μέλλοντος, μία εταιρία αναλαμβάνει να «διορθώσει» τη συμπεριφορά των μελών της κοινωνίας που παρεκκλίνουν από τη λειτουργικότητα και τον μέσο όρο. Ο Αλεξάντερ, από το πουθενά, θα ξεστομίσει μία φαινομενικά άκακη κουβέντα στον γιο του, η οποία θα πυροδοτήσει αυτό τον μηχανισμό «επανόρθωσης» και «νουθεσίας»…

Δευτέρα 6/6: 15.15 – Ολύμπιον

Τρίτη 7/6: 18.00 – Φρίντα Λιάππα

Ούτε όνομα, ούτε υπογραφή, του Βαΐντ Βαλιτζάντ

Ένα εκλεκτό δείγμα του σύγχρονου ιρανικού σινεμά των ηθικών διλημμάτων και της ενδελεχούς ανάλυσης σύνθετων χαρακτήρων. Ένας ιατροδικαστής εμπλέκεται σε τροχαίο, όπου τραυματίζεται 8χρονο αγοράκι, ο πατέρας του οποίου αρνείται την καταβολή αποζημίωσης. Το επόμενο πρωί, το αγοράκι μεταφέρεται νεκρό στο νοσοκομείο, με τη γνωμάτευση να ρίχνει περισσότερο σκοτάδι παρά φως στην όλη υπόθεση…

Τετάρτη 8/11: 18.00 – Ολύμπιον

Πέμπτη 9/11: 15.30 – Φρίντα Λιάππα

Φορτίο, του Ζιλ Κουλιέ

Ένας ψαράς πέφτει από το αλιευτικό του σκάφος στα παγωμένα νερά της Βόρειας Θάλασσας και ανασύρεται σχεδόν κλινικά νεκρός. Οι τρεις γιοι του πρέπει να βρουν έναν τρόπο να διαχειριστούν το σοκ της απώλειας, αλλά και να βάλουν τη ζωή τους σε τάξη, διευθετώντας τα χρέη, τις αμαρτίες του παρελθόντος, τα προσωπικά τους κατάλοιπα και απωθημένα. Μία ταινία για την απόγνωση και για την ανάγκη της ορθοπόδησης, επειδή απλούστατα δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Τρίτη 7/11: 15.30 – Ολύμπιον

Τετάρτη 8/11: 18.30 – Φρίντα Λιάππα

Κτήνος, του Μάικλ Πιρς

Σε μία απομονωμένη νησιωτική κοινότητα, μία γυναίκα ερωτεύεται παράφορα ένα μυστηριώδη ξένο, ο οποίος βρίσκεται ξάφνου κατηγορούμενος για μία σειρά ανεξήγητων και βίαιων φονικών. Καθώς τον υπερασπίζεται μέχρι τελικής πτώσεως, έρχεται αντιμέτωπη με τα δικά της όρια, με τις ακραίες τιμές του χαρακτήρα της και αναλογίζεται ώς πού είναι ικανή να φτάσει.

Πέμπτη 9/11: 15.15 – Ολύμπιον

Παρασκευή 10/11: 18.00 – Φρίντα Λιάππα

ΑΝΟΙΧΤΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ

Κάτω από το δέντρο, του Χάφσταϊν Γκούναρ Σίγκουρντσον

Ο χωρισμένος πατέρας ενός 4χρονου κοριτσιού αναγκάζεται να επιστρέψει στο πατρικό του και βιώνει από πρώτο χέρι τη λυσσαλέα διαμάχη των γονιών του με τους γείτονες. Μήλον της έριδος ο παχυλός ίσκιος που προσφέρει ένα δέντρο στο πίσω μέρος της αυλής τους και τον οποίο διεκδικούν αμφότερες οι πλευρές. Κι η ένταση κλιμακώνεται επικίνδυνα, σχεδόν στα όρια της φάρσας, σε ένα ακόμη διαμαντάκι από την Ισλανδία.

Σάββατο 4/11: 20.30 – Φρίντα Λιάππα

Κυριακή 5/11: 13.00 – Φρίντα Λιάππα

Αχανής έκταση για πούλημα, του Άνγκους ΜακΛάχλαν

Ο σεναριογράφος του indie τοτέμ ονόματι Junebag φιλοτεχνεί μία ταινία για το πένθος, τη συμφιλίωση, τη μάταιη ψευδαίσθηση της ιδιοκτησίας (υπό μεταφορική έννοια), τη διαχείριση της απώλειας και την ανάγκη για επικοινωνία. Σε μία φάρμα με καπνοτόπια, στις εσχατιές της Βόρειας Καρολίνας, δύο αδέλφια βλέπουν την κληρονομιά τους να αποτελεί αντικείμενο διεκδίκησης από τρεις άγνωστους άνδρες. Σημειωτέον ότι ο Μάρτιν Σκορσέζε διατελεί χρέη executive producer στην ταινία.

Παρασκευή 10/11: 22.15 – Παύλος Ζάννας

Κυριακή 12/11: 15.15 – Παύλος Ζάννας

Νιούτον, του Αμίτ Β. Μασουρκάρ

Μία κωμωδία του παραλόγου στα βάθη της ινδικής ζούγκλας, όπου ένας νεαρός δημόσιος λειτουργός, με δονκιχωτική μαχητικότητα και ισοπεδωτική αίσθηση του καθήκοντος, θα παλέψει με νύχια και με δόντια για την ορθή τέλεση της εκλογικής διαδικασίας. Πανέξυπνο χιούμορ, στιγμές ατόφιας κατάλυσης της λογικής, μία τρυφερή μπαλάντα ηθικής δέσμευσης και πάλης για το δίκαιο.

Σάββατο 4/11: 22.30 – Τζον Κασσαβέτης

Τετάρτη 8/11: 20.15 – Τώνια Μαρκετάκη

Δεν είμαι μάγισσα, της Ρουνγκάνο Νιόνι

Ένα ασήμαντο περιστατικό, σε ένα απομονωμένο χωριό στην καρδιά της Αφρικής, έχει ως αποτέλεσμα τον εγκλεισμό ενός 8χρονου κοριτσιού σε ένα άτυπο στρατόπεδο συγκέντρωσης μαγισσών. Σε αυτή την απομόνωση που ισορροπεί μεταξύ φυλακής και φολκλόρ τουριστικής ατραξιόν, το δίλημμα είναι εκκωφαντικό: επιβίωση ή αντίσταση;

Σάββατο 4/11: 16.00 – Φρίντα Λιάππα

Τρίτη 7/11: 20.45 – Φρίντα Λιάππα

Γουέστερν, της Βαλέσκα Γκρίζενμπαχ

Έντεκα χρόνια μετά την επιτυχία του Longing, η Γερμανίδα σκηνοθέτις επιστρέφει με ένα γουέστερν όπου οι καουμπόηδες είναι οι Γερμανοί υπάλληλοι μίας κατασκευαστικής εταιρίας, ενώ τον ρόλο των ερυθρόδερμων ενδύονται οι γηγενείς κάτοικοι των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, όπου τελούνται οι εργασίες ενός μεγάλου επιχειρηματικού πρότζεκτ. Μία ειρωνική αλληγορία για την πάση θυσία ανάπτυξη, τον οικονομικό επεκτατισμό, τη new age διελκυστίνδα ισορροπιών στον σύγχρονο δυτικό κόσμο.

Δευτέρα 6/11: 20.15 – Τζον Κασσαβέτης

Τρίτη 7/11: 14.00 – Παύλος Ζάννας

Η πληγή, του Τζον Τρένγκοουβ

Ένα βίαιο τελετουργικό ενηλικίωσης στη Νότια Αφρική, που τελείται στα απομακρυσμένα βουνά που υψώνονται πάνω από το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας. Ένας εργάτης που καλείται να μυήσει μία ομάδα αγοριών σε αυτή τη μυσταγωγία του πόνου, έρχεται αντιμέτωπος με θαμμένες θύμησες του παρελθόντος και αναγκάζεται να κοιτάξει κατάματα τις δικές του πληγές που δεν λένε να επουλωθούν.

Κυριακή 5 Νοεμβρίου: 22.15 – Τζον Κασσαβέτης

Κυριακή 12 Νοεμβρίου: 13.00 – Τζον Κασσαβέτης

Και καλή σας μέρα, του Λιου Τζιαν

Ένα νεό-νουάρ animation, με ψήγματα παραμυθιού και ονειροπόλησης, made in China. Σε μια μικρή πόλη της νότιας Κίνας, ένας σοφέρ κλέβει από το αφεντικό του μία τσάντα γεμάτη χρήματα, για να χρηματοδοτήσει την «επιδιόρθωση» της αποτυχημένης πλαστικής επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε η αρραβωνιαστικιά του. Μόλις γίνεται γνωστή η ληστεία, ένα ξέφρενο και αλλοπαρμένο κυνηγητό στήνεται σε ένα βροχερό σκηνικό.

Τετάρτη 8/11: 21.00 – Φρίντα Λιάππα 

Αραβία, του Αφόνσο Ουσόα

Ένας έφηβος, που ζει σε ένα χωριό της βιομηχανικής ενδοχώρας της Βραζιλίας, ανακαλύπτει το ημερολόγιο ενός άνδρα που μόλις έχει πεθάνει σε εργατικό ατύχημα που συνέβη στη γύρω περιοχή. Κάθε σελίδα του ημερολογίου σηματοδοτεί και μία καινούργια εξιστόρηση περιπετειών και περιπλανήσεων του αγοριού σε ένα κόσμο θραυσματικών αναμνήσεων και διακεκομμένων επιθυμιών.

Δευτέρα 6/11: 17.30 – Τζον Κασσαβέτης

Τρίτη 7/11: 15.00 – Τζον Κασσαβέτης

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ (Kυρίως πρόγραμμα)

Μια σύντομη εκδρομή, του Ίγκορ Μπεζίνοβιτς

Ο Στόλα περνά το ράθυμο καλοκαίρι του από πάρτι σε πάρτι, δίχως κανένα σκοπό ή προορισμό. Ωσότου συναντά τον Ρόκο, έναν παλιό του γνωστό, ο οποίος πείθει τον Στόλα και την παρέα του να τον ακολουθήσουν στην αναζήτηση μεσαιωνικών φρέσκο, στα μοναστήρια της περιοχής. Όταν το λεωφορείο που τους μεταφέρει στον προορισμό τους ξεμείνει στη μέση του πουθενά, η εκδρομή τους θα αποκτήσει μία αλληγορική διάσταση ψηλάφησης του αγνώστου.

Σάββατο 4/11: 18.00 – Σταύρος Τορνές

Κυριακή 5/11: 18.00 – Σταύρος Τορνές

Ρέκβιεμ για την κυρία Γ., του Μπόγιαν Βούλετιτς

Αυτή η κυρία έχει πια κουραστεί. Ο άνδρας της έχει πεθάνει εδώ και σχεδόν ένα χρόνο και η ίδια δεν λέει να ξεπεράσει την απώλεια. Επιπλέον, απολύεται από τη δουλειά της, ενώ οι δύο κόρες της δεν δείχνουν καμία κατανόηση απέναντι στην καταθλιπτική φάση που διανύει. Αποφασίζει, λοιπόν, να αυτοκτονήσει ανήμερα της επετείου του θανάτου του συζύγου της, αφού πρώτα τακτοποιήσει διάφορες εκκρεμότητες. Και αντιλαμβάνεται πως καμιά φορά είναι ακόμη πιο δύσκολο να πεθάνεις από το να ζήσεις. Μία όμορφη γλυκόπικρη ιστορία, γεμάτη ευτράπελα και τρυφερότητα, από τη Σερβία.

Παρασκευή 3/11: 23.15 – Σταύρος Τορνές

Τετάρτη 8/11: 18.00 – Σταύρος Τορνές

Μυστικό συστατικό, του Γκιόρτσε Σταβρέτσκι

Κεντρικός μας πρωταγωνιστής ένας απελπισμένος άνεργος, που αδυνατεί να βρει τα χρήματα για να αγοράσει τα απαραίτητα φάρμακα για τον καρκινοπαθή πατέρα του. Αποφασίζει, λοιπόν, μέσα στην απελπισία του, να κλέψει χόρτο από μία σπείρα κακοποιών και να το χρησιμοποιήσει ως γέμιση σε ένα κέικ, μπας και προσφέρει ανακούφιση στον πατέρα του. Τα αποτελέσματα είναι θεαματικά, μόνο που τώρα θα βρεθεί αντιμέτωπος με τους γείτονες που ζητούν επίμονα τη θαυματουργό συνταγή και τους κακοποιούς που θέλουν πίσω τα ναρκωτικά τους.

Πέμπτη 9/11: 20.30 – Σταύρος Τορνές

Παρασκευή 10/11: 20.30 – Σταύρος Τορνές

Ο ανθρακωρύχος, της Χάνα Σλακ

Στα έγκατα της Γης, σε ένα δαίδαλο από στοές και τούνελ, ένας ανθρακωρύχος ανακαλύπτει έναν ομαδικό τάφο προσφύγων από τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Και ξεκινά ένα μοναχικό δονκιχωτικό αγώνα για να αποδώσει δικαιοσύνη, επιμένοντας ότι πρέπει να δρομολογηθεί η αναγνώριση και ταφή των οστών που βρέθηκαν. Μία ιστορία για τα βρώμικα μυστικά που όταν ξεθάβονται προκαλούν ανεξέλεγκτη αμηχανία.

Παρασκευή 3/11: 18.00 – Σταύρος Τορνές

Σάββατο 4/11: 20.30 – Σταύρος Τορνές

ΜΑΤΙΕΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

(Από τις λέξεις στις εικόνες – Βαλκανική Λογοτεχνία και Κινηματογράφος)

 Τρία, του Αλεξάνταρ Πέτροβιτς

Μία από τις σπουδαιότερες στιγμές στην ιστορία του σινεμά της τέως Γιουγκοσλαβίας, το αντιπολεμικό δράμα του Αλεξάνταρ Πέτροβιτς ήταν υποψήφιο για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, το 1965. Μια συρραφή τριών ιστοριών που εκτυλίσσονται στην αρχή, τη μέση και το φινάλε του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου ο ίδιος πρωταγωνιστής λειτουργεί ως παρατηρητής, ως θύμα και ως θύτης της άλογης βίας που γεννά σωρηδόν ο παραλογισμός του πολέμου. Η ταινία βασίζεται σε διηγήματα της συλλογής Η φτέρη και η φωτιά του Αντόνιγιε Ισάκοβιτς.

Τετάρτη 8/11: 13.30 – Σταύρος Τορνές

Πέμπτη 9/11: 23.00 – Σταύρος Τορνές

Η επιστροφή του νεκρού στρατού, του Ντιμίτερ Αναγκνόστι

Δεκαπέντε χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δύο Ιταλοί, ένας στρατιωτικός κι ένας ιερέας, επιστρέφουν στην Αλβανία προκειμένου να επαναπατρίσουν οστά πεσόντων Ιταλών στρατιωτών. Εκεί, θα έρθουν αντιμέτωποι με μία ιστορία φρίκης και εκδίκησης, από εκείνες που ευδοκιμούν στα ματωμένα χρόνια του πολέμου. Η ταινία αποτελεί μεταφορά του μυθιστορήματος Ο στρατηγός της νεκρής στρατιάς, του διάσημου Αλβανού συγγραφέα Ισμαήλ Κανταρέ.

Τετάρτη 8/11: 15.45 – Σταύρος Τορνές

Παρασκευή 10/11: 18.15 – Σταύρος Τορνές

Η σημύδα, του Άντε Μπάμπαγια

Κάπου στην επαρχία της Κροατίας, στη δεκαετία του ’20, μία όμορφη και εύθραυστη νεαρή κοπέλα παντρεύεται παρά τη θέλησή της έναν άξεστο και βίαιο χωρικό, ο οποίος την κακομεταχειρίζεται και την εξευτελίζει από την πρώτη κιόλας στιγμή. Μία ταινία – σταθμός στην ιστορία του κροατικού σινεμά, ένα πανέμορφο κράμα παγανιστικού λυρισμού και σκληρού ηθογραφικού ρεαλισμού.

Σάββατο 4/11: 15.30 – Σταύρος Τορνές

Δευτέρα 6/11: 23.30 – Σταύρος Τορνές

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

O γιος της Σοφίας, της Ελίνας Ψύκου

Τέσσερα χρόνια μετά το ενδιαφέρον ντεμπούτο της Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά, η Ελίνα Ψύκου επιστρέφει με μία ταινία που πρώτευσε στο Διεθνές Διαγωνιστικό του Tribeca Film Festival. Το καλοκαίρι του 2004, ενόσω η Ελλάδα είναι βυθισμένη στην παραζάλη των Ολυμπιακών Αγώνων, ο 11χρονος Μίσα έρχεται από τη Ρωσία στην Αθήνα, για να βρει τη μητέρα του Σοφία. Μία ιστορία απότομης ενηλικίωσης, με όχημα τη σκοτεινή πλευρά του κόσμου των παραμυθιών.

Τρίτη 7/11: 18.00 – Ολύμπιον

Πέμπτη 9/11: 22.15 – Τώνια Μαρκετάκη

Γυναίκες που περάσατε από ‘δω, του Σταύρου Τσιώλη

Όταν η νέα ταινία του Σταύρου Τσιώλη φιγουράρει στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ, αυτομάτως αποκτά θέση και στις προτάσεις μας για τη φετινή διοργάνωση. Δύο άνεργοι άνδρες προσλαμβάνονται ως τσιλιαδόροι κατά το αυθαίρετο χτίσιμο ενός επιπλέον δωματίου σε ένα αθηναϊκό σπίτι. Η αμήχανη ανάγκη για επαφή και επικοινωνία, το χιούμορ ως έσχατη λύση ανακούφισης από το βάρος της μελαγχολίας, ο γνώριμος ζεστός κόσμος του Σταύρου Τσιώλη.

Σάββατο 11/11: 20.00 – Ολύμπιον

Κυριακή 12/11: 17.00 – Τώνια Μαρκετάκη

Η επιφάνεια των πραγμάτων, της Νάνσυ Μπινιαδάκη

Υπάρχει ένας αστικός μύθος στην Αθήνα, που υποστηρίζει ότι το αρχαίο ποτάμι του Ερρινυού, το οποίο όλοι γνωρίζουν αλλά ποτέ κανείς δεν έχει, εμφανίστηκε ορμητικά και χειμαρρωδώς τη δεκαετία του ’80, παρασέρνοντας ένα κορίτσι στο διάβα του. Η Νάνσυ Μπινιαδάκη φτιάχνει ένα κουβάρι που μπλέκει τον μύθο με την πραγματικότητα, έχοντας ως πρώτη ύλη το βιβλίο Τέσσερις ιστορίες για την εκταφή του ποταμού Ερρινυού της Άντζελας Δημητρακάκη.

Δευτέρα 6/11: 18.00 – Ολύμπιον

Τετάρτη 8/11: 22.15 – Τώνια Μαρκετάκη

The Ox, του Γιώργου Νικόπουλου

Ένα live action animation, με αναφορές στη λαϊκή παράδοση, στα δημοτικά τραγούδια και στο θέατρο σκιών, με λιτά και δωρικά εκφραστικά μέσα, που κατορθώνει όμως να γίνει τρομερά εύγλωττο και βροντερό. Σε ένα τόπο αποκύημα της φαντασίας του Νικόπουλου, οι ηλικιωμένοι κάτοικοι καλούνται να συμμορφωθούν προς τις υποδείξεις μίας αθέατης εξουσίας, που τους επιβάλλει να ρίξουν στα σπαρτά τους ένα φάρμακο που θα μετατρέψει σε χρυσάφι. Ένα κοριτσάκι θα ορθώσει ανάστημα και θα δείξει πως η υποταγή δεν είναι μονόδρομος.

Πέμπτη 9/11: 18.00 – Ολύμπιον

Σάββατο 11/11: 17.30 – Τώνια Μαρκετάκη

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Ρούμπεν Έστλουντ

Play (2011)

Δύο παρέες αγοριών, η μία αποτελούμενη από μιγάδες και η άλλη από λευκούς, συναντούνται καταμεσής ενός έρημου εμπορικού, με τη διασταύρωση αυτή να λαμβάνει επικίνδυνες και παράξενες διαστάσεις. Ο Έστλουντ βυθίζεται και μας βυθίζει στην ψυχοπαθολογία της αγελαίας βίας και στη σκοτεινή ηδονή που αυτή εκκρίνει. Η ταινία γυρίστηκε κατόπιν εκτεταμένης έρευνας του σκηνοθέτη στο φαινόμενο του bullying, η οποία περιελάμβανε μία μακρά σειρά από συνεντεύξεις με θύτες και θύματα.

Τετάρτη 8/11: 15.30 – Φρίντα Λιάππα

Παρασκευή 10/11: 12.30 – Τζον Κασσαβέτης

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Ιλντικό Ενιέντι

 Ο εικοστός αιώνας μου (1989)

Δύο δίδυμες γεννιούνται στη Βουδαπέστη, το 1880, τη μέρα που ο Έντισον εφευρίσκει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα. Λίγα χρόνια αργότερα, υιοθετούνται η καθεμιά από διαφορετική οικογένεια και οι δρόμοι τους χωρίζουν. Το 1900, στη χαραυγή του 20ού αιώνα, ανταμώνουν στο Όριεντ Εξπρές, χωρίς να γνωρίζει η μία την ύπαρξη της άλλης. Μία αλληγορία για τη θολή διαχωριστική γραμμή μεταξύ των εποχών, για τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που κινούνται παράλληλα με τη δική μας καθημερινότητα, για τον ρόλο και την ταυτότητα της γυναίκας στον σύγχρονο κόσμο.

Σάββατο 4/11: 17.30 – Παύλος Ζάννας

Κυριακή 12/11: 11.00 – Τζον Κασσαβέτης

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ: Άιντα Λουπίνο

 Ο δολοφόνος της λεωφόρου (1953)

Από το φετινό αφιέρωμα στη φοβερή και τρομερή Άιντα Λουπίνο δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει τούτη η ιστορική ταινία, το πρώτο φιλμ νουάρ που γυρίστηκε με γυναίκα στην καρέκλα του σκηνοθέτη. Δύο ανυποψίαστοι φίλοι βλέπουν την ανέμελη εκδρομή τους να μετατρέπεται σε εφιάλτη, όταν ο διαβάτης που τους ζητά οτοστόπ αποδεικνύεται ένας καταζητούμενος κατά συρροήν δολοφόνος. Χωρίς femme fatale και με την απεραντοσύνη του τοπίου να αντικαθιστά τον δαίδαλο της μητρόπολης ως κοιτίδα του υπαρξιακού angst, η Λουπίνο βουτά σε νουάρ νερά χωρίς να φοβηθεί να αμφισβητήσει τους πατροπαράδοτους κώδικες του είδους.

Παρασκευή 3/11: 15.00 – Παύλος Ζάννας

ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΒΟΛΕΣ

Το δείπνο της Αντέλα, του Όλντριχ Λίπσκι

Στον απόηχο του Τσέχικου Νέου Κύματος (1977), ο σκηνοθέτης του θρυλικού Τζο ο Λεμονάδας φτιάχνει μία αλλοπρόσαλλη και θεοπάλαβη κωμωδία που παρωδεί τις ταινίες μυστηρίου και θρέφεται από τον σαρκασμό της. Ο διάσημος ντετέκτιβ Νικ Κάρτερ, λοιπόν, επιστρέφει στην Πράγα και βρίσκεται αντιμέτωπος με τον προαιώνιο εχθρό του, τον Κηπουρό. Παράλληλα, έχουμε ένα σκύλο που αγνοείται κι ένα μυστηριώδες σαρκοβόρο φυτό που σκορπά τον φόβο.

Σάββατο 4/11: 23.15 – Παύλος Ζάννας

1945, του Φερέντς Τούρουκ

Μία ζεστή αυγουστιάτικη μέρα του 1945, ένα μικρό χωριό της Ουγγαρίας έχει φορέσει τα γιορτινά του, καθώς ο γιος του τοπικού ιερέα ετοιμάζεται να παντρευτεί. Ξάφνου, δύο Ορθόδοξοι Εβραίοι αποβιβάζονται στον σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού, κουβαλώντας διάφορα ογκώδη δέματα. Οι ντόπιοι πανικοβάλλονται ευθύς αμέσως, φοβούμενοι ότι πρόκειται για επιζήσαντες του Ολοκαυτώματος που επέστρεψαν για να διεκδικήσουν τις χαμένες περιουσίες τους.

Παρασκευή 3/11: 18.00 – Φρίντα Λιάππα

Σάββατο 4/11: 15.00 – Τζον Κασσαβέτης

ROUND MIDNIGHT

Ο ευ-θανατωτής, του Τέεμου Νίκι

Στο τμήμα του Φεστιβάλ που έκανε πρεμιέρα πέρσι και σουλατσάρει στα φεστιβαλικά πέριξ (περίπου) όταν σημάνουν μεσάνυχτα συναντούμε αυτό το βίαιο μείγμα σπλάτερ και νουάρ από τη Φινλανδία. Ήρωάς μας ένας 50χρονος μηχανικός διατηρεί και μία δεύτερη ασυνήθιστη δουλειά: προσφέρει ευθανασία σε άρρωστα κατοικίδια ζώα. Αρκεί, φυσικά, να είναι όντως άρρωστα… Σε αντίθετη περίπτωση, φροντίζει να στείλει στα θυμαράκια όποιον επιδεικνύει έλλειψη σεβασμού και ελέους απέναντι στα ζώα.

Κυριακή 5/11: 23.00 – Ολύμπιον

Πέμπτη 9/11: 23.30 – Φρίντα Λιάππα

Μόνο ένα ιδιαίτερο είδος ανθρώπου έχει ενσυναίσθηση, αυτοί που μπορούν να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση των άλλων και να αισθανθούν όπως εκείνοι. Στην πραγματικότητα, το να νοιάζεται κάποιος για την κατάσταση των άλλων θέλει δύναμη και πολύ περισσότερο να κατανοήσει από που προέρχεται αυτός ο πόνος και εντέλει να νιώσει όπως νιώθουν. Δεν είναι ποτέ αδυναμία το να νοιάζεστε για κάποιον άλλον, ακόμα κι αν αυτός είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας σε κάποια ταινία. Δείχνει ότι έχετε καρδιά και αυτή η καρδιά μπορεί να ραγίσει για τους άλλους, έστω κι αν αυτοί είναι ήρωες μιας ταινίας.

Φυσικά, αυτός δεν είναι ο μόνος λόγος που οι άνθρωποι κλαίνε όταν βλέπουν ταινίες. Μπορεί κάποιος να έχει βρεθεί στην ίδια θέση με τον πρωταγωνιστή ή να έχει επισκεφθεί το μέρος όπου διαδραματίζεται η ταινία και όλα αυτά να του προκαλούν συγκίνηση. Αυτό συνήθως επιτρέπει την απελευθέρωση συναισθημάτων που κάποιος έχει μέσα του, με έναν υγιή τρόπο.

perierga.gr

Η Μούμια

Ο Τομ Κρουζ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρώτη από τις ταινίες που ετοιμάζει η Universal βασισμένη στα διάσημα «τέρατά» της, ερμηνεύοντας τον Νικ, πρώην στρατιώτη που βοηθά μια αρχαιολόγο να ανακαλύψει τη σαρκοφάγο μιας πριγκίπισσας της αρχαίας Αιγύπτου. Ωστόσο, η ομάδα θα έρθει αντιμέτωπη με μία σατανική δύναμη και θα εμπλακεί σε έναν πόλεμο ανάμεσα στο Καλό και το Κακό. Ο Κρουζ αναλαμβάνει ρίσκο με έναν τέτοιο ρόλο, αλλά δεν καταφέρνει να δώσει νέα πνοή σε μια ιδέα που έχουμε δει πάρα πολλές φορές στο σινεμά. Όχι μόνο αυτό, αλλά η Μούμια είναι μια μάλλον κακή ταινία της οποίας η ιδέα εξαντλείται σύντομα. Η Σοφία Μπουτέλα είναι η μόνη που καταφέρνει να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού, ωστόσο δεν καταφέρνει το ίδιο και ο Τομ Κρουζ, ενώ η παρουσία του Ράσελ Κρόου δεν είναι ικανή να σώσει την ταινία.

Σκηνοθεσία: Άλεξ Κούρτσμαν

Πρωταγωνιστούν: Τομ Κρουζ, Ράσελ Κρόου, Σοφία Μπουτέλα

Ξα Μου

Ο Γιώργος Χωραφάς ερμηνεύει τον Τζόνι, πρώην στέλεχος σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις στην Κρήτη που μένει άνεργος. Στην προσπάθειά του να βρει δουλειά θα γνωρίσει τους ανθρώπους και της ομορφιές της κρητικής γης. Ενδιαφέρον σκηνοθετικό ντεμπούτο από την Κλειώ Φανουράκη που προσεγγίζει το ζήτημα της κρίσης με μία ντοκιμαντερίστικη ματιά. Το «Ξα Μου» είναι μία ερωτική επιστολή στην Κρήτη, η οποία παρά τις αμήχανες στιγμές της -που δικαιολογούνται, καθώς πρόκειται για πρώτη απόπειρα της σκηνοθέτιδος- θα κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού.

Σκηνοθεσία: Κλειώ Φανουράκη

Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Χωραφάς, Σοφία Χιλλ, Λευτέρης Ελευθερίου

Όλα Όσα Αγαπήσαμε

Η Μαριόν Κοτιγιάρ πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας Mal di pietre της Μιλένα Άγκους. Η Κοτιγιάρ ερμηνεύει τη Γκαμπριέλε, μία νεαρή κοπέλα στη Νότια Γαλλία, η οποία αναγκάζεται να παντρευτεί έναν ισπανό χωρικό. Όταν τη στέλνουν σε ένα θεραπευτήριο στις Άλπεις για να θεραπευτεί από πέτρες στα νεφρά θα γνωρίσει τον Αντρέ, έναν στρατιωτικό τραυματία, τον οποίο θα ερωτευτεί παράφορα.  H Νικόλ Γκαρσία σκηνοθετεί ένα τυπικό δράμα εποχής, το οποίο συμμετείχε στο Φεστιβάλ των Καννών. Πρόκειται για μία κλασική μεταφορά, η οποία διαθέτει πολύ καλή φωτογραφία, σκηνικά και κοστούμια και ξεχωρίζει όχι τόσο για την παθιασμένη ματιά της, όσο για την υπέροχη ερμηνεία της Κοτιγιάρ.

Σκηνοθεσία: Νικόλ Γκαρσία

Πρωταγωνιστούν: Μαριόν Κοτιγιάρ, Λουί Γκαρέλ, Άλεξ Μπρεντεμίλ

Μικρά Βήματα

Η Κλαιρ, μία μαία που καλείται να αποφασίσει εάν θα συνεχίσει να εργάζεται στο νέο σύγχρονο μαιευτήριο που πρόκειται να δημιουργηθεί στη θέση του παλιού ιατρείου, έρχεται αντιμέτωπη με την Μπεατρίς, πρώην σύντροφο του πατέρα της, την οποία κατηγορεί για τον θάνατό του. Μια ιστορία γυναικείας φιλίας, σε σκηνοθεσία Μάρτιν Προβόστ που διαθέτει καλές στιγμές και δύο καλές ερμηνείες από τις δύο Κατρίν (Ντενέβ και Φροτ).

Σκηνοθεσία: Μάρτιν Πρόβοστ

Πρωταγωνιστούν: Κατρίν Ντενέβ, Κατρίν Φροτ

Ο Γιατρός έχει Τρεχάματα

Ιταλική ταινία με πρωταγωνιστή τον Τόνι Σερβίλο στον ρόλο ενός ψυχιάτρου που ζηλεύοντας την πρώην σύζυγό του αποφασίζει να ξεκινήσει γυμναστική. Η προσωπική του γυμνάστρια είναι μια νεαρή Ισπανίδα, η οποία δεν μπορεί να βάλει τη ζωή της σε τάξη. Τα απίθανα μπερδέματα της ταινίας είναι μάλλον χιλιοειδωμένα και λίγες φορές μπορούν να προκαλέσουν στον θεατή μειδίαμα. Ωστόσο, η παρουσία του Τόνι Σερβίλο και της Βερόνικα Ετσέγκι αποτελούν βασικό στοιχείο του χαριτωμένου χαρακτήρα της ταινίας.

Σκηνοθεσία: Φραντσέσκο Αμάτο

Πρωταγωνιστούν: Τόνι Σερβίλο, Βερόνικα Ετσέγκι, Κάρλα Σινιόρις

Αυτοκίνητα 3

Νέα περιπέτεια για το γνωστό παιδικό της Pixar, με τον Κεραυνό Μακουίν να βλέπει άλλα αυτοκίνητα -ταχύτερα και πιο καινούρια- να τον προσπερνούν. Ο ίδιος επιθυμεί να συνεχίσει να αγωνίζεται, αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρος ότι θα τα καταφέρει -ειδικά καθώς τον εκνευρίζει η παρουσία της νέας του προπονήτριας. Ταινία που απευθύνεται κυρίως σε παιδιά, αλλά διαθέτει συγκινητικές στιγμές και τα απαραίτητα μηνύματα. Στα ελληνικά με τη φωνή του Σάκη Ρουβά.

Σκηνοθεσία: Μπράιαν Φι

Άλλοθι για Παντρεμένους

O Φιλίπ Λασό (Babysitting) πρωταγωνιστεί και σκηνοθετεί στην γαλλική κωμωδία -αμερικανικής όμως έμπνευσης- Άλλοθι για Παντρεμένους. Ο Λασό ερμηνεύει τον Γκρεγκ, ιδιοκτήτη μιας εταιρίας που φροντίζει να παρέχει άλλοθι σε όσους θέλουν να πουν ψέματα στους συντρόφους και συζύγους τους. Μέχρι τη στιγμή που θα γνωρίσει τη Φλο και τον έρωτα και τα μπερδέματα θα αρχίσουν. Με αναφορές από τον Ζαν Κλοντ Βαν Νταμ μέχρι το Assassin’s Creed, η ταινία του Λασό θα μπορούσε να είχε γυριστεί στο Χόλιγουντ. Δεν αποτελεί εκλεπτυσμένο δείγμα κωμωδίας και θα δυσκολευτεί να προκαλέσει γέλιο στο κοινό.

Σκηνοθεσία: Φιλίπ Λασό

Πρωταγωνιστούν: Φιλίπ Λασό, Ελοντί Φοντάν, Ναταλί Μπάιγ

Είναι για το Καλό σου

Τρεις Ισπανοί μπαμπάδες δεν είναι καθόλοι ικανοποιημένοι με τους συντρόφους των τριών κοριτσιών τους. Αποφασίζουν να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους -κρυφά φυσικά από τις οικογένειές τους- για να σαμποτάρουν τις σχέσεις αυτές. Χιλιοειπωμένη ιστορία με ελάχιστες καλές στιγμές που δεν καταφέρνει να αναδείξει το ταλέντο των τριών πρωταγωνιστών (ανάμεσά τους οι Χαβιέ Καμάρα και Χοσέ Κορονάδο) και παραπέμπει περισσότερο σε τηλεταινία.

Σκηνοθεσία: Κάρλος Θερόν

Πρωταγωνιστούν: Χαβιέ Καμάρα, Χοσέ Κορονάδο, Ρομπέρτο Αλαμο