Η ιδέα ξεκίνησε το 1992 και χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το ιδιωτικό ίδρυμα Tegen-Beeld των Ben Walenkamp και Jan-Willem Bruins, με πρόσθετη χρηματοδότηση από πολλές εταιρείες της πόλης. Από τότε ποιήματα προστίθενται διαρκώς…

Η πόλη του Leiden έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την ποίηση. Ιστορικά, το Leiden έχει φιλοξενήσει έναν αξιόλογο αριθμό συγγραφέων, μεταξύ αυτών ο Piet Paaltjens, ο J.C. Bloem, ο Maarten Biesheuvel, ο Jan Wolkers και ο Maarten ‘t Hart που έζησαν ή μελέτησαν εδώ. Το διάσημο πανεπιστήμιο του Leiden έχει παραδοσιακά προσελκύσει πολλούς μελετητές και επιστήμονες από όλο τον κόσμο.

Πολλές σημαντικές ανακαλύψεις στον τομέα της φυσικής έχουν γίνει στο Πανεπιστήμιο του Leiden όπως ο νόμος Snells από τον Willebrord Snellius και το βάζο Leyden που εφευρέθηκε από τον Pieter van Musschenbroek. Ο Albert Einstein πέρασε επίσης κάποιο διάστημα στο πανεπιστήμιο του Leiden κατά τα πρώτα του χρόνια, ενώ γενικά η πόλη μπορεί να υπερηφανεύεται για δεκατρείς νικητές του Βραβείου Νόμπελ.

Πρόσφατα, μάλιστα, ξεκίνησαν να ζωγραφίζουν και εξισώσεις μαθηματικών και φυσικής στους τοίχους, κάτι που συνεχίζεται παράλληλα με τα ποιήματα.

perierga.gr

Ωστόσο. τα επιχειρήματα του Γκρούγκερ αντέκρουσε κατηγορηματικά από την πλευρά του το Ίδρυμα για τη Μελέτη της Δικτατορίας στην πρώην Αν. Γερμανία. Σύμφωνα με την επικεφαλής του, Άννα Καμίνσκι, πρόκειται μόνο για ένα κλισέ του παρελθόντος που συμβάλει μόνο στο να πυροδοτεί ξανά παλιά πάθη. «Η καταγωγή ανάγεται σε πρόβλημα, μειώνοντας τις προσδοκίες των πολιτών και αυξάνοντας τη δυσαρέσκειά τους», ανέφερε η ίδια στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων. Όμως ποια είναι η κατάσταση στην πραγματικότητα;

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας στο τέλος του 2016, σε σύνολο 82,1 εκατ. πολιτών μόλις τα 16,2 εκατ. ζούσαν στα κρατίδια της ανατολικής Γερμανίας και στο πρώην ανατολικό Βερολίνο. Φαίνεται λοιπόν να αποτελούν τη μειοψηφία. Γιατί λοιπόν γίνεται ακόμη μέχρι σήμερα τόσος λόγος; Πρόσφατα η καγκελάριος Μέρκελ έκανε λόγο για διαφορές που εξακολουθούν να χωρίζουν δυτικά και ανατολικογερμανικά κρατίδια, καθώς επίσης και για ειδικά κονδύλια που πρέπει να διατεθούν στην ανατολική Γερμανία. Τα θέματα αυτά βρίσκονται και στην διαπραγματευτική ατζέντα για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Σε κάθε περίπτωση πάντως τα ανατολικογερμανικά κρατίδια έχουν ακόμη ιδιαιτερότητες, για παράδειγμα στο θέμα των φορολογικών εσόδων, των μισθών ή των συντάξεων. Παρόλο που από το 1989 το επίπεδο ζωής έχει βελτιωθεί αισθητά και η ανεργία έχει μειωθεί, πολλοί Γερμανοί των ανατολικών κρατιδίων εξακολουθούν να νιώθουν μειονεκτικά. Ακόμη πολλοί αισθάνονται ότι οι Γερμανοί της Δυτικής Γερμανίας τους ξεχνούν ή απλώς δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτούς. Σύμφωνα με την υπ. Κοινωνικής Ένταξης του κρατιδίου της Σαξονίας Πέτρα Κέπινγκ (SPD) από την εποχή της πτώσης του Τείχους μέχρι σήμερα, πολλοί εξακολουθούν να μην παίρνουν στα σοβαρά τα προβλήματα των Ανατολικογερμανών.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινσιτούτου Forsa του 2011, το αίσθημα ενότητας που νιώθουν οι Γερμανοί της Δυτικής Γερμανίας με τους συμπολίτες τους της Ανατολικής δεν έχει βελτιωθεί πολύ σε σχέση με το παρελθόν. Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι το 55% των πολιτών στη Δυτική Γερμανία δηλώνει ότι οι διαχωριστικές γραμμές εξακολουθούν να υφίστανται, ενώ στα ανατολικά κρατίδια το ίδιο ποσοστό ανέρχεται στο 45%.
Πηγή: Naftemporiki.gr