Απόστολος Πάνας: Η κυβέρνηση έδωσε στη Χαλκιδική – 50% χαμηλότερη ενίσχυση για τους παραγωγούς μηδικής σε σχέση με τις άλλες περιοχές
Η δημοσίευση της 146332/08.06.2026 ΚΥΑ (ΦΕΚ Β΄ 3251/08.06.2026), για τη χορήγηση ενίσχυσης de minimis στους παραγωγούς μηδικής επιβεβαίωσε δυστυχώς τους φόβους και τις ανησυχίες που είχαν εκφραστεί εγκαίρως για τη Χαλκιδική.
Παρά την τεκμηριωμένη παρέμβασή μου προς τα Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Οικονομικών, στις αρχές Μαΐου του 2026, με την οποία ζητήθηκε η ένταξη της Π.Ε. Χαλκιδικής σε ανώτερη ζώνη ενίσχυσης λόγω της πρώιμης εμφάνισης της ευλογιάς των αιγοπροβάτων και των σοβαρών επιπτώσεων στην αγορά ζωοτροφών, η Κυβέρνηση επέλεξε να αγνοήσει τα πραγματικά δεδομένα της περιοχής.
Στην επιστολή μου, είχα επισημάνει ότι η Χαλκιδική συγκαταλεγόταν μεταξύ των περιοχών που επηρεάστηκαν από τα πρώτα στάδια της ζωονόσου, με αποτέλεσμα τη δραματική μείωση της ζήτησης ζωοτροφών, την πτώση των τιμών παραγωγού, την αύξηση του κόστους αποθήκευσης και τη συσσώρευση αδιάθετων αποθεμάτων μηδικής.
Παρά τα αδιαμφισβήτητα αυτά στοιχεία, το ΦΕΚ κατατάσσει τη Χαλκιδική στη δεύτερη κατηγορία ενίσχυσης, προβλέποντας μόλις 40 ευρώ ανά στρέμμα για τις ποτιστικές καλλιέργειες και 20 ευρώ ανά στρέμμα για τις ξηρικές, όταν άλλες Περιφερειακές Ενότητες λαμβάνουν διπλάσια ενίσχυση, δηλαδή 80 και 40 ευρώ αντίστοιχα.
Η απόφαση αυτή δημιουργεί εύλογα ερωτήματα:
• Με ποια ακριβώς αντικειμενικά κριτήρια κρίθηκε ότι οι ζημιές στη Χαλκιδική ήταν μικρότερες;
• Πώς δικαιολογείται η διαφοροποίηση όταν οι παραγωγοί της περιοχής βίωσαν τους ίδιους περιορισμούς και τις ίδιες στρεβλώσεις στην αγορά;
• Γιατί αγνοήθηκε η τεκμηριωμένη επισήμανση ότι η Χαλκιδική επλήγη σε πρώιμο στάδιο από τη ζωονόσο και υπέστη σημαντική απώλεια εισοδήματος;
Η πραγματικότητα είναι ότι, οι παραγωγοί μηδικής της Χαλκιδικής αντιμετωπίζονται ως παραγωγοί δεύτερης κατηγορίας. Η Κυβέρνηση αναγνωρίζει ότι η περιοχή επλήγη από την ευλογιά, αναγνωρίζει ότι υπέστη οικονομική ζημία, αναγνωρίζει ότι δικαιούται ενίσχυση, αλλά τελικά της αποδίδει ενίσχυση μειωμένη κατά 50% σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας.
Η επιλογή αυτή δεν υπηρετεί ούτε την ισονομία ούτε την περιφερειακή δικαιοσύνη. Αντίθετα, ενισχύει το αίσθημα αδικίας σε έναν νομό που τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται από αλλεπάλληλες κρίσεις στον πρωτογενή τομέα.
Οι αγρότες της Χαλκιδικής δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση.
Ζητούν ίση μεταχείριση.
Και αυτή, δυστυχώς, δεν την έλαβαν.
